Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 40/05 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against dismissal as appeal deadline applies to judgment, not procedural order.

Numero d'incarto III CZ 40/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of the appellant's appeal, ruling that the appeal was timely filed despite being substantively a protest against a procedural order. The appellant argued the District Court incorrectly applied the one-week protest deadline instead of the two-week appeal deadline applicable to the judgment. The Court held that the specific deadline for the appeal to the judgment controls, thereby validating the appellant's right to challenge the order.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 367 § 1 k.p.c.; Art. 369 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: When a judgment contains a procedural order, the deadline for filing an appeal against the judgment governs the timeliness of challenging that order, even if the order is substantively a protest.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure appeal deadline procedural order judgment appeal time limit Supreme Court civil appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 367 § 1 k.p.c.
o odrzuceniu pozwu w wyroku, a, zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c., od wyroku sądu
Art. 369 § 1 k.p.c.
wynika z art. 369 § 1 k.p.c. – do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie
Art. 373 k.p.c.
Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 394 § 2 k.p.c.
(art. 394 § 2 k.p.c.). Wobec przekroczenia tego terminu Sąd Okręgowy – powołując się
Art. 397 § 2 k.p.c.
373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. – złożone zażalenie odrzucił.
Art. 398 § 15 k.p.c.
podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
art. 394 § 2 k.p.c
(art. 394 § 2 k.p.c.). Wobec przekroczenia tego terminu Sąd Okręgowy – powołując się
art. 397 § 2 k.p.c
373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów art. 373 k.p.c.
art. 367 § 1 k.p.c
o odrzuceniu pozwu w wyroku, a, zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c., od wyroku sądu

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 27/71
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71, w razie
II CKN 1090/00
Supreme Court allows cassation appeal against appeal rejection, ruling it not time-barred under Civil Procedure Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 40/05

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. S. i S. T.

przeciwko S. W.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu

w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2005 r., zażalenia powódki

A. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 listopada 2004 r., sygn. akt II

Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie w części odrzucającej zażalenie (pkt 1) i

orzekającej o kosztach postępowania odwoławczego w stosunku do powódki A.

S. (pkt 3) i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do

ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w K. – po rozpoznaniu sprawy z powództwa A. S. i S. T. przeciwko

S. W. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym

w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym – wyrokiem z dnia 6 lutego 2004

r. odrzucił pozew A. S., a powództwo S. T. oddalił. Powódki zaskarżyły ten wyrok

apelacją.

Sąd Okręgowy w K. – uznając, że apelacja w części, w której dotyczy orzeczenia

w stosunku do powódki A. S., jest w istocie zażaleniem na zawarte w wyroku

postanowienie o odrzuceniu pozwu – postanowieniem z dnia 4 listopada 2004 r.

zażalenie to odrzucił, natomiast w części oddalającej powództwo uchylił zaskarżony

wyrok i pozew S. T. odrzucił. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy między innymi stwierdził,

że zażalenie zostało wniesione po upływie terminu, ponieważ Sąd Rejonowy doręczył

zarówno A. Ś., jak i S. T. odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 9 marca 2004 r., a

apelacja została przez powódki wniesiona dopiero 22 marca 2004 r. Skoro zaś apelacja

w części, w której dotyczyła postanowienia o odrzuceniu pozwu, była w istocie

zażaleniem, powinna być wniesiona w terminie tygodniowym od doręczenia orzeczenia

(art. 394 § 2 k.p.c.). Wobec przekroczenia tego terminu Sąd Okręgowy – powołując się

na przepisy art. 373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. – złożone zażalenie odrzucił.

Powódka A. Ś. w zażaleniu na postanowienie odrzucające zażalenie zarzuciła

Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów art. 373 k.p.c. w związku z art. art. 397 § 2,

327 § 1 i 168 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wniesiona apelacja, będąca w istocie

zażaleniem, została złożona z przekroczeniem tygodniowego terminu. Podniosła, że po

ogłoszeniu wyroku w dniu 6 lutego 2004 r. została przez Sąd pierwszej instancji

pouczona o przysługującej jej od tego wyroku apelacji. W konkluzji żaląca wnosiła o

uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia przepisów art. 373 w związku z art.

397 § 2 k.p.c. jest uzasadniony.

Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale połączonych Izb: Izby Cywilnej oraz Izby

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71, w razie

odrzucenia pozwu wyrokiem środek odwoławczy podlega rozpoznaniu jako zażalenie

również wtedy, gdy skarżący nazwał go rewizją; nie może być jednak odrzucony z

powodu niezachowania terminu przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c. (OSNCP 1973, nr

1, poz. 1). W uchwale tej Sąd Najwyższy przesądził ostatecznie występujące zarówno w

doktrynie, jak i w orzecznictwie kontrowersje co do tego, czy o rodzaju środka

odwoławczego decyduje przedmiot rozstrzygnięcia, czy forma nadana orzeczeniu przez

sąd i jaki ma to wpływ na termin zaskarżenia. Pomimo licznych nowelizacji kodeksu

postępowania cywilnego, w tym także przepisów regulujących problematykę środków

odwoławczych, wymieniona uchwała nie utraciła swej aktualności (zob. wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 19 września 2002 r., II CKN 1090/00, OSNC 2003, nr 12, poz. 166).

W

niniejszej

sprawie

Sąd

pierwszej

instancji

zamieścił

postanowienie

o odrzuceniu pozwu w wyroku, a, zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c., od wyroku sądu

pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji. Wnosi się ją – jak

wynika z art. 369 § 1 k.p.c. – do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie

dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Zważywszy,

że doręczenie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 9 marca 2004 r. oraz że

apelacja powódek została wniesiona do sądu w dniu 22 marca 2004 r., trzeba

stwierdzić, iż termin do wniesienia apelacji został zachowany. Zachowanie terminu do

wniesienia apelacji w konkretnym wypadku przesądza automatycznie o terminowym

wniesieniu środka odwoławczego na zawarte w wyroku postanowienie o odrzuceniu

pozwu, mimo że środek ten nie jest on w istocie apelacją, lecz zażaleniem.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy, w uwzględnieniu zażalenia, na

podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 2 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.