Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 4/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding late filing of cassation due to proper service of fee waiver order.

Numero d'incarto III CZ 4/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint for being filed late. The appellant argued procedural violations regarding the filing deadline and judge recusal, but the court found the lower court's reasoning on the subject matter sufficient and the appellant had received the fee waiver order. Consequently, the court determined the appellant was aware of the deadline and could have paid the required fees in time.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 361 k.p.c. w związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art. 325 k.p.c.; Art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 112 § 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A cassation complaint filed after the deadline is inadmissible unless the party was unaware of the deadline due to improper service of the fee waiver order, which is not the case if the party had professional representation and received the order.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal filing deadline fee waiver order service of documents court costs procedural defect inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 361 k.p.c. w związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art. 325 k.p.c.
zażaleniu na to postanowienie powódka zarzucając naruszenie art. 361 k.p.c.
Art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. i art.
Art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
to, zgodnie z art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 398 § 14 k.p.c. w związku z art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c.
art. 361 k.p.c
zażaleniu na to postanowienie powódka zarzucając naruszenie art. 361 k.p.c.
art. 321 § 1 k.p.c
związku z art. 321 § 1 k.p.c.
art. 325 k.p.c
związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art. 325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. i art. 379 pkt 4
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c
325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 379 pkt 4 k.p.c
związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art. 325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. i art. 379 pkt 4
art. 130 § 1 k.p.c
k.p.c., art. 130 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 4/14

POSTANOWIENIE

Dnia 14 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa E. K.

przeciwko R. O. i in. , o uzgodnienie treści księgi wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 marca 2014 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 28 listopada 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

kasacyjną powódki E. K. jako opłaconą z uchybieniem ustawowego terminu. W

zażaleniu na to postanowienie powódka zarzucając naruszenie art. 361 k.p.c. w

związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art. 325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. i art. 379 pkt 4

k.p.c., art. 130 § 1 k.p.c. oraz art. 133 § 3 k.p.c. w związku z art. 357 § 2 k.p.c.

wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Ponadto powódka wniosła aby

na podstawie art. 380 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznał niepodlegające zaskarżeniu

postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 kwietnia 2012 r., w którym

oddalono wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 361 w związku z art.

321 i 325 k.p.c. W postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy nie

oznaczył należycie przedmiotu rozpoznawanej sprawy. Z postanowienia tego

wynika jednak, że sprawa dotyczy postępowania apelacyjnego, które zostało

wszczęte apelacją pozwanych i zakończonej wyrokiem sądu apelacyjnego,

od którego powódka złożyła skargę kasacyjną. Dostrzeżony przez powódkę brak

precyzji w oznaczeniu przedmiotu rozpoznawanej sprawy nie jest jednak na tyle

istotny, aby stwierdzić jak to sugeruje skarżąca, że sąd orzekał w istocie sprzecznie

z art. 321 k.p.c. Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.

Zgodnie z powołanym przepisem sędzia jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach

w których w instancji niższej brał udział wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

Skarżąca w zażaleniu nie wskazała, aby sędzia, o którym mowa w zażaleniu brał

udział w wydaniu postanowienia w niższej instancji, od którego następnie

rozpoznawał środek odwoławczy.

W sytuacji gdy wniosek powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych,

zawarty w skardze kasacyjnej został oddalony postanowieniem z dnia 2 kwietnia

2012 r. i został on doręczony pełnomocnikowi powódki w dniu 17 kwietnia 2012 r.

to, zgodnie z art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (jedn. tekst Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.) termin

do wniesienia opłaty od skargi kasacyjnej upłynął powódce w dniu 24 kwietnia

2012 r. Bezspornym jest, że pełnomocnik powódki, który składa zażalenie otrzymał

odpis postanowienia z dnia 2 kwietnia 2012 r. W tej sytuacji bez znaczenia jest, że

odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 28 listopada 2012 r.

został doręczony drugiemu z pełnomocników reprezentujących powódkę skoro

miała

ona,

będąc

reprezentowana

przez

profesjonalnych

pełnomocników

możliwość opłacenia złożonej skargi kasacyjnej w terminie.

Sąd Okręgowy w uzasadnieniu swojego postanowienia z dnia 2 kwietnia

2012 r. wyjaśnił z jakich powodów odmówił zwolnienia powódki z kosztów

sądowych. Z uzasadnienie w sposób logiczny i przekonywujący wynika, że

powódka posiada środki, które pozwalają jej bez uszczerbku ponieść koszty opłaty

sądowej, czego potwierdzeniem było, że opłata ta została wniesiona w sytuacji gdy

okazało się, że jej zażalenie na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2012 r. zostało

prawomocnie odrzucone.

Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się

nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku z art.

3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.