Supreme Court dismisses retrial request for failure to allege material law violation under Art. 410 CPC.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the applicant's request to reopen a final judgment regarding land expropriation. The applicant argued they lacked the right to act due to non-participation but failed to demonstrate a violation of substantive law. The court ruled that Art. 410 of the Civil Procedure Code requires explicit proof of material law infringement, which was absent in this case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 410 k.p.c.; Art. 524 § 2 k.p.c.: A request for retrial based on a violation of rights requires the applicant to explicitly demonstrate a breach of substantive law, not merely procedural inability to act.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 38/09
POSTANOWIENIE
Dnia 7 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Marek Sychowicz
w sprawie ze skargi J.P.
o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem
Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2003 r., sygn. [...]
z wniosku J.D.
przy uczestnictwie [...]
o uwłaszczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 października 2009 r.,
zażalenia J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę
J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postępowania, w
sprawie wniosku J.D., o uwłaszczenie.
W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2
k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie
uprawnień o charakterze proceduralnym. Taki pogląd dominuje w orzecznictwie,
gdzie wskazuje się na potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń oraz
podkreśla się, że odmienna wykładnia prowadziłaby do zbędności wymogu
„naruszenia praw", skoro samo pozbawienie zainteresowanego możności działania
na skutek nieuczestniczenia w postępowaniu ewidentnie narusza przepisy prawa
formalnego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1974 r., III CZP
88/74, opubl. OSNC z 1976 r., Nr 1, poz. 4, oraz postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 8 stycznia 2002 r., l CKN 450/0, niepubl.).
Naruszenie
prawa
materialnego
stanowi
przesłankę
wznowienia
postępowania, podlega zatem sądowej weryfikacji na podstawie art. 410 k.p.c.,
Tym samym, wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest
wprost
wskazać
i
uzasadnić
naruszenie
przepisów
prawa
materialnego.
Pominięcie tego zagadnienia w skardze, albo nie wykazanie, że naruszenie prawa
materialnego zachodzi, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art.
410 k.p.c. Taka sytuacja występuje w rozważanej sprawie, skoro żalący
skoncentrował się w skardze jedynie na okolicznościach uzasadniających brak
możności działania w zakończonym postępowaniu, natomiast pominął naruszenie
prawa materialnego.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c.).