Supreme Court dismisses appeal on appeal decision rejecting cassation due to value threshold and inadmissibility.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal in part regarding the appellate court's determination of the cassation appeal value and in full regarding the appeal's admissibility. The appellant argued for a specific value assessment, but the court found the appeal inadmissible under Article 3941 of the Civil Procedure Code because the contested decision did not fall within the closed list of appealable rulings. Furthermore, the court rejected the claim for legal aid costs since the appeal was deemed unfounded and did not constitute a valid exercise of legal assistance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1, § 11 k.p.c.; Art. 5191 § 2 k.p.c. Appeals to the Supreme Court are limited to specific decisions listed in the Civil Procedure Code; decisions determining the value of a cassation appeal are not appealable unless they reject a cassation appeal or declare a legal challenge inadmissible. Additionally, legal aid costs are not granted for filing an unfounded appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 372/23 POSTANOWIENIE 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 lutego 2024 r. w Warszawiezażalenia B. L.na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górzez 25 września 2023 r., VI WSC 11/23 (VI Ca 865/21),w sprawie z wniosku M. L.przy uczestnictwie B. L.o podział majątku wspólnego, odrzuca zażalenie w części obejmującej rozstrzygnięcie z pkt 1. zaskarżonego postanowienia;II. oddala zażalenie w pozostałym zakresie;III. stwierdza, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, związane z jego udziałem w sprawie;IV. oddala wniosek adw. K. Z. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 25 września 2023 roku (k. 1298) Sąd Okręgowy w Zielonej Górze sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wniesioną przez uczestniczkę, ustalając ją na kwotę 120.000 zł (pkt 1.) i odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z 19 grudnia 2022 roku, wydanego w sprawie VI Ca 865/21 jako niedopuszczalną (pkt. 2.).Postanowienie to zostało zaskarżone w całości zażaleniem wniesionym przez uczestniczkę.W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawca domagał się jego oddalenia i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Zażalenie – w zakresie kwestionującym rozstrzygnięcie z pkt 1. zaskarżonego postanowienia (w którym sąd odwoławczy ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjną) – jako niedopuszczalne w świetle art. 3941 § 1 i § 11 k.p.c. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z tym przepisem zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje:- na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,- w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Katalog postanowień wymienionych w przytoczonym przepisie, podlegających zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty (tak m.in. postanowienia SN: z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17; z 28 sierpnia 2020 r., I CSK 799/19, z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/30, z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22).
W tym stanie rzeczy, mając na względzie, że zaskarżone przez uczestniczkę postanowienie (w przedmiocie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjną) nie zostało wymienione w art. 3941 k.p.c., należy przyjąć, iż w obowiązującym stanie prawnym nie podlega ono zaskarżeniu w drodze zażalenia skierowanego do Sądu Najwyższego. Regulacja dopuszczalności zaskarżenia orzeczeń określonymi środkami odwoławczymi i środkami zaskarżenia jest w Kodeksie postępowania cywilnego wyczerpująca. Ich wniesienie jest więc możliwe tylko w oparciu o unormowaną w Kodeksie podstawę prawną (tak. postanowienie SN: z 3 marca 2010 r., III SO 1/10, z 2 listopada 2010 r., III SO 3/10, z 11 października 2023 r., III CZ 499/22).
Zażalenie uczestniczki w pozostałym zakresie jest bezzasadne.W sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c. ). Zgodnie z utrwalonym poglądem Sądu Najwyższego w sprawach tego rodzaju, w razie zaskarżenia orzeczenia co do istoty sprawy, wartości przedmiotu zaskarżenia nie wyznacza wartość całego dzielonego majątku, lecz wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego dotyczy środek odwoławczy.
W związku z tym zazwyczaj wartość przedmiotu zaskarżenia nie może przekraczać wartości udziału przysługującego skarżącemu. Odstępstwa od tej reguły mają miejsce w razie podważania przez skarżącego samej zasady podziału, objęcia lub nieobjęcia orzeczeniem poszczególnych rzeczy lub praw albo rozliczenia nakładów. Jednocześnie podkreśla się, że wskazana przez skarżącego w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca ani dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c.(zob. postanowienia SN z: 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 60; z 20 lutego 2015 r., V CSK 239/14; z 18 marca 2015 r., III CSK 419/14; z 19 czerwca 2015 r., IV CZ 16/15; z 6 listopada 2015 r., II CZ 76/15; z 14 lutego 2020 r., II CSK 510/19).W rozpatrywanej sprawie – sąd odwoławczy prawidłowo – biorąc pod uwagę wysokość obciążającej uczestniczkę spłaty, wynikającą ze zmienionego w wyniku rozpoznania apelacji wnioskodawcy postanowienia sądu pierwszej instancji – ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną, uznając za oczywiście wadliwe stanowisko wyrażone w piśmie jej pełnomocnika z 27 lipca 2023 roku (k. 1292 i v.).
W konsekwencji – skarga kasacyjna uczestniczki podlegała odrzuceniu wobec braku spełnienia kryterium wartościowego określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, 397 § 3, 391 § 1, 39821 oraz w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika uczestniczki o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej jej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, stojąc na stanowisku, że wniesienie oczywiście niezasadnego zażalenia nie może zostać uznane za udzielenie pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, Nr 3, poz. 41, 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ., 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSCN-ZD 2011, nr C, poz. 72, 16 listopada 2016 r., I CZ 74/16, nie publ.).[SOP][ms]