Supreme Court dismisses appeal on costs, ruling multiple lawyers do not justify full fee rates.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the calculation of appellate litigation costs. The appellant argued that because a new lawyer represented him in the second instance, the fee should be 100% of the minimum rate, whereas the lower court had applied 75%. The court held that the presence of multiple lawyers representing the same party does not increase the reimbursable fee, as the statutory rules do not differentiate based on the number of counsel involved.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 98 § 1 i 3, art. 99 k.p.c.; When multiple lawyers represent the same party, the cost of legal representation is calculated based on a single lawyer's fee, regardless of how many lawyers were involved in the proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 35/11
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Norberta T.
przeciwko J. sp. z o.o.
o zapłatę i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 lipca 2011 r.,
zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte
w wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 26 stycznia 2011 r.,
1)
oddala zażalenie
2)
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120
(sto dwadzieścia)
złotych
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
tytułem
zwrotu
kosztów
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd
Apelacyjny zasądził od pozwanej J. Spółki z o.o. na rzecz powoda Norberta T.
kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Za podstawę
prawną tego rozstrzygnięcia Sąd przyjął art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 w zw. z § 12
ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w
sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa
kosztów
pomocy
prawnej
udzielonej
przez
radcę
prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Powyższe postanowienie zaskarżył powód. W zażaleniu podniósł, że
w postępowaniu apelacyjnym reprezentowany był przez radcę prawnego K. Z.,
który nie reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji, stąd wysokość
należnego wynagrodzenia pełnomocnika powinna odpowiadać 100% stawki
minimalnej, nie zaś 75%. Powód wskazał też, że wypowiedział pełnomocnictwo
udzielone adw. T., który reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji. Dlatego
powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia o kosztach przez zasądzenie
na jego rzecz od pozwanej tytułem kosztów postępowania apelacyjnego kwoty
3.617 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania
sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania
zażaleniowego
W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie
kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Według art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c., stosowanych odpowiednio
w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji z mocy art. 391 § 1 k.p.c., do
niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata albo radcę
prawnego, które przeciwnik powinien zwrócić stronie wygrywającej postępowanie
apelacyjne, należy wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata albo radcy
prawnego. Natomiast według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa
procesowego odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go
o tym. W aktach niniejszej sprawy brak jest zawiadomienia Sądu drugiej instancji
o wypowiedzeniu przez żalącego pełnomocnictwa udzielonego adw. T. Należy
zatem przyjąć, że wskutek udzielenia pełnomocnictwa r. pr. K. Z., wnoszący
zażalenie był reprezentowany przed Sądem drugiej instancji przez obu wskazanych
pełnomocników, z których jeden reprezentował go także przed Sądem pierwszej
instancji.
Taki stan sprawy w zakresie reprezentowania strony nie pozostaje
bez wpływu na rozliczenie kosztów postępowania za drugą instancję. Użyte w art.
§3
k.p.c.
określenie
„reprezentowania
strony”
odpowiada
określeniu
„prowadzenia sprawy przez pełnomocnika” zawartemu zarówno art. art. 98 § 2
k.p.c. jak i w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. nazywane dalej jako: rozporządzenie w sprawie
opłat
za czynności
adwokackie)”.
Przepisy
regulujące
wynagrodzenie
profesjonalnych pełnomocników, w przypadku gdy kilku z nich w imieniu tej samej
strony prowadzi sprawę, nie uzależniają jego wysokości od tego, który z nich
dokonuje konkretnej czynności procesowej. Jeżeli zatem w drugiej instancji
stronę reprezentuje lub też inaczej jeżeli prowadzi sprawę tej strony kilku
pełnomocników będących radcami prawnymi lub adwokatami a jeden z nich
prowadził wcześniej sprawę w pierwszej instancji, brak jest podstaw do przyznania
stronie zwrotu kosztów poniesionych w drugiej instancji w wysokości 100% stawek
minimalnych określonych w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności
adwokackie lub w odpowiednim rozporządzeniu dotyczącym opłat za czynności
radców
prawnych w związku
z
tym,
że
tylko
ustanowiony
dodatkowo
w postępowaniu apelacyjnym adwokat ten lub radca prawny sporządził i podpisał
w
imieniu
strony
pismo
procesowe.
Dlatego za podstawę
wymiaru
wynagrodzenia pełnomocnika powoda w postępowaniu apelacyjnym należało
przyjąć 75% stawki minimalnej określonej § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzeniu
w sprawie opłat za czynności adwokackie. Powołanie przez Sąd drugiej instancji
§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez
Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie miało znaczenia dla
rozstrzygnięcia, skoro oba wskazane przepisy przewidują taką samą podstawę
wymiaru wynagrodzenia pełnomocnika.
Z tych przyczyn, uznając, że zaskarżone postanowienie, mimo błędnego
uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3
k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania
zażaleniowego orzekając na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 99 w zw. z art. 391 § 1,
art. 39821 i 3941 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. § 6 pkt 2 wyżej
wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie.
md