Supreme Court dismisses appeal on cassation fee waiver denial due to appellant's proven high net income and assets.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to grant a waiver of the cassation fee. The appellant argued for fee exemption based on financial hardship, but the court found him to have substantial net income, significant property assets, and a large tax refund. Consequently, the court upheld the lower court's decision that the appellant was financially capable of paying the required fee.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 380 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: When an appellant requests review of a lower court's decision denying a waiver of cassation fees within a cassation appeal, the Supreme Court may examine the financial justification; if the appellant possesses sufficient means to pay the fee, the denial of the waiver is lawful and the appeal must be dismissed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 348/22 POSTANOWIENIE 14 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek WidłoSSN Kamil Zaradkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 czerwca 2023 r. w Warszawie,zażalenia R.B.na postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz 15 czerwca 2022 r., I WSC 61/22 (I AGa 242/21),w sprawie z powództwa R.B.przeciwko K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółce jawnej w W.o zapłatę, 1. oddala zażalenie;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 czerwca 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną powoda R.B. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 stycznia 2022 r. W uzasadnieniu wskazał, że powód złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi, który to wniosek Sąd Apelacyjny postanowieniem z 18 maja 2022 r. oddalił. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi powoda za pośrednictwem Portalu Informacyjnego 31 maja 2022 r. Pomimo upływu 7-dniowego terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, opłata ta nie została uiszczona.
Powód złożył zaś wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie postanowienia z 18 maja 2022 r., który to wniosek został odrzucony postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 15 czerwca 2022 r.Powód zaskarżył postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zażaleniem do Sądu Najwyższego, wnosząc przy tym o objecie kontrolą także postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.
Sąd Najwyższy rozpatrując zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, może skontrolować również, na jednoznacznie sformułowany wniosek pełnomocnika złożony na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., zasadność postanowienia sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia skarżącego od opłaty od skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 20 maja 2022 r., III CZ 124/22). Taki wniosek sformułował w sprawie skarżący, który w istocie kwestionował nie fakt odrzucenia skargi kasacyjnej jako nieopłaconej, lecz zasadność oddalenia jego wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych w postaci opłaty od skargi kasacyjnej.
Zarzut ten nie okazał się usprawiedliwiony w okolicznościach sprawy.Przede wszystkim Sąd Apelacyjny, wobec niezaskarżalności jego postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia powoda od kosztów sądowych i możliwości jego kwestionowania w ramach przysługującego stronie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sposób wystraczający wyjaśnił motywy uzasadniające to rozstrzygnięcie. Wskazał okoliczności, które przemawiały za oddaleniem przedmiotowego wniosku, w tym fakty iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz działalności rolniczej w 2021 r. powód uzyskał dochód netto w łącznej wysokości 2 866 397,72 zł, zaś pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żona osiągnęła dochód netto z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 55 796,87 zł.
Ponadto podkreślił, iż powód jest właścicielem 3 działek rolnych o łącznej zadeklarowanej wartości około 250 000 zł, jak również dwóch domów mieszkalnych o zadeklarowanej wartości około 1 500 000 zł. We wspólnym gospodarstwie domowym z powodem pozostaje żona oraz dwoje dzieci w wieku 19 i 14 lat. Miesięczne koszty utrzymania rodziny powód oszacował na kwotę 8 000 zł i podął, że spłaca kredyt w miesięcznej wysokości 3 082,24 zł miesięcznie. Ponadto wskazał, iż z dołączonego zeznania podatkowego powoda za rok 2021 wynika, iż ma on nadpłatę w podatku w kwocie 36 892 zł, która podlegać będzie zwrotowi na jego rzecz.
W świetle tych okoliczności Sąd Apelacyjny uznał, że powód dysponuje środkami finansowymi umożliwiającymi mu uiszczenie opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w kwocie 40 437 zł.W ocenie Sądu Apelacyjnego powód nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek do udzielenia mu zwolnienia od kosztów sądowych w jakimkolwiek zakresie, co skutkowało oddaleniem jego wniosku o udzielenie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Argumentacja Sądu Apelacyjnego jest poprawna i Sąd Najwyższy podziela ocenę Sądu Apelacyjnego w tym zakresie.
Konsekwencją braku zwolnienia powoda od opłaty sądowej był obowiązek jej zapłaty, a uchybienie temu obowiązkowi skutkować musiało odrzuceniem skargi kasacyjnej – w myśli art. 3986 § 2 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. M.M.[ms]