Supreme Court dismisses appeal regarding late formal defect cure request and mandatory lawyer representation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the District Court's decision to reject their request to cure formal defects and their appeal against a prior ruling. The court found the request for a time extension inadmissible because the lawyer had contact with the client on November 23, 2005, making the December 12 submission untimely under the Civil Procedure Code. Furthermore, the appeal to the Supreme Court was procedurally invalid as it lacked the mandatory representation by a qualified lawyer or advocate required by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 169 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.; Art. 394 § 2, 3 i 398 § 14 k.p.c.: A request to cure formal defects must be filed within the statutory period, and appeals to the Supreme Court require mandatory representation by a qualified lawyer or advocate.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 33/06
POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa C.Z. i A.Z.
przeciwko P.F., B.F., S.D., E.D., J.M., T.S., W.D. i R.D.
o ochronę posiadania,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 28 czerwca 2006 r.,
zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 stycznia 2006 r. Sąd Okręgowy:
1. odrzucił wniosek powodów o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków
formalnych
skargi
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
wyroku
z 3 września 2003 r. w sprawie sygn. akt [...], oddalającego ich apelację,
2. odrzucił zażalenie powodów na postanowienie z 24 listopada 2005 r.
o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności /.../ wobec bezskutecznego
upływu terminu do usunięcia braków formalnych skargi.
Sąd ustalił, że powodowie złożyli dnia 12 grudnia 2005 r. zażalenie na
postanowienie z 24 listopada 2005 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do
usunięcia braków formalnych skargi.
Oceniając dopuszczalność tych pism, Sąd Okręgowy uznał, że:
1. We wniosku o przywrócenie terminu jako przyczynę uchybień formalnych
skargi pełnomocnik wskazywał przeszkody w nawiązaniu kontaktu z mocodawcami
wynikające z ich choroby, tymczasem powód A.Z. 15 listopada 2005 r. złożył
oświadczenie o stanie majątkowym. Oświadczenie to jego pełnomocnik w dniu 23
listopada 2005 r. dołączył do swego pisma procesowego. Wskazany dzień Sąd
Okręgowy uznał za początek biegu terminu do żądania przywrócenia terminu
(art. 169 § 1 k.p.c.) dokonania czynności polegającej na usunięciu pozostałych
braków skargi o stwierdzenie niezgodności /.../, tj. odpisu skargi i określenia
wartości przedmiotu zaskarżenia. Wniosek złożony w dniu 12 grudnia był spóźniony
i podlegał odrzuceniu na podstawie art. 171 k.p.c.
3. Zażalenie na postanowienie z 24 listopada 2005 r. skierowane było do Sądu
Najwyższego,
dlatego
podlegało
obowiązkowemu
zastępstwu
przez
kwalifikowanego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego, zgodnie
z art. 871 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie z 23 stycznia 2006 r. radca prawny – pełnomocnik
powodów zarzucił naruszenie przepisu art. 424 k.p.c., art. 398 oraz art. 378 k.p.c.
i domagał
się
uchylenia
zaskarżonego
postanowienia.
Sposób
określenia
naruszonych przepisów umożliwia merytoryczną ocenę zażalenia w niewielkim
zakresie. Przypomnieć należy, że art. 424 k.p.c. nie obowiązuje od 1 lipca 1996 r.
a podobne do powołanych w zażaleniu art. 424 1-12 k.p.c. oraz art. 398 k.p.c.,
odsyłający do zarządzeń przewodniczącego, nie mogą być przedmiotem analizy
bez obawy o błędne odczytanie intencji skarżącego.
Uzasadnienie zażalenia nie wskazuje podstaw jego uwzględnienia. Zgodzić
się należy z twierdzeniem, że pismo z 12 grudnia 2005 r. zawiera opis ciężkich
schorzeń C.Z., jednak okoliczność ta nie podważa ustalenia sądu drugiej instancji,
że pełnomocnik najpóźniej w dniu 23 listopada miał kontakt z powodem A.Z.
(uzupełnił
stosownym oświadczeniem strony brak wniosku o zwolnienie od
kosztów sądowych). W zażaleniu nie wykazano, poza gołosłownym zapewnieniem,
że termin określony w art. 169 § 1 k.p.c. został zachowany, a wszystkie braki
formalne skargi zostały przez powoda i jego pełnomocnika uzupełnione. Wezwanie
do uzupełnienia braków doręczono pełnomocnikowi w dniu 24 października 2005 r.,
a pismo procesowe zawierające, według twierdzeń radcy prawnego, odpisy skargi
oraz pełnomocnictwo udzielone przez C.Z. zostało nadane w urzędzie pocztowym
21 listopada 2005 r. Pełnomocnictwo to udzielone 5 sierpnia 2005 r. upoważniało
do zastępstwa przed Sądem Okręgowym w K., a nie do wniesienia do Sądu
Najwyższego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku. Gdyby nawet
pełnomocnik przypuszczał, że termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków
zostanie na skutek jego wniosku (k.721) przedłużony, to błędność takiego
mniemania w odniesieniu do terminów ustawowych wyjaśnił Sąd Okręgowy w
uzasadnieniu postanowienia z 23 stycznia 2006 r.
Przytoczone okoliczności uzasadniają oddalenie zażalenia na podstawie art.
394 § 2 i 3 w związku z art. 39814 k.p.c.