Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 328/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on civil claim value under 50k PLN, upholding lower court's inadmissibility ruling.

Numero d'incarto III CZ 328/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to reject the cassation complaint due to the claim's value being under 50,000 PLN. The appellant argued that the value should be recalculated based on the invalidity of the contract, but the court held that the value stated in the initial complaint remains valid unless specifically verified. Consequently, the court ruled that the cassation complaint was inadmissible because the claim value had not been subject to the required verification procedures.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 25 ust. 1-2 k.p.c.; Art. 368 ust. 3 k.p.c.; Art. 3982 ust. 1 k.p.c.: The value of the subject matter of the dispute stated in the complaint remains valid in appeal and cassation proceedings unless specifically verified by the court, and the statutory minimum value for cassation cannot be arbitrarily adjusted by parties to circumvent inadmissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility value of subject matter civil procedure code claim verification minimum threshold procedural economy art 3982 k.p.c. revoca della sospensione condizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 25 ust. 1-2 k.p.c.
przez bezpodstawne odrzucenie skargi kasacyjnej, pomimo braku przesłanek ku temu, w szczególności wobec braku wydania postanowienia w trybie art. 25 k.p.c., a zatem pomimo braku weryfikacji wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej przez pozwanego przy wniesieniu skargi kasacyjnej.
Art. 368 ust. 3 k.p.c.
Możliwość sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia podanego w apelacji, wynikająca z art. 368 § 2 zdanie trzecie k.p.c., nie otwiera możliwości ponownego sprawdzenia wartości przedmiotu sporu.
Art. 3982 ust. 1 k.p.c.
W niniejszej sprawie wartość dochodzonego w pozwie roszczenia, wynosiła 41 545 zł, w związku z czym wartość przedmiotu zaskarżenia dla żadnego z powodów nie kwalifikowała się do rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym.W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 3982 § 1, art.
Art. 39814 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
art. 3986 § 2 k.p.c
3982 § 1, art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 25 k.p.c
przez bezpodstawne odrzucenie skargi kasacyjnej, pomimo braku przesłanek ku temu, w szczególności wobec braku wydania postanowienia w trybie art. 25 k.p.c., a zatem pomimo braku weryfikacji wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej przez pozwanego przy wniesieniu skargi kasacyjnej.
art. 19 § 2 k.p.c
Z ostrożności procesowej skarżący zarzucił także naruszenie art. 19 § 1 i 2 w zw.
art. 368 § 2 k.p.c
pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.) i kasacyjnym (art.
art. 39821 k.p.c
3984 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 20 października 2008 r., I PZ 26/08
postanowienie SN z 19 grudnia 2017 r., I PZ 12/17
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 328/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Łodko (przewodniczący)‎SSN Marcin Łochowski‎SSN Jacek Widło (sprawozdawca) w sprawie z powództwa N. F. i M. F.,‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 15 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w W.,‎zażalenia strony pozwanej‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 1 czerwca 2022 r., sygn. akt V Ca 131/20, 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od pozwanego Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz powodów M. F. i N. F. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych), tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 1 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną pozwanego. Jak stwierdził Sąd Okręgowy skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. W niniejszej sprawie wartość dochodzonego w pozwie roszczenia, wynosiła 41 545 zł, w związku z czym wartość przedmiotu zaskarżenia dla żadnego z powodów nie kwalifikowała się do rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym.W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 3982 § 1, art. 3986 § 2 k.p.c. przez bezpodstawne odrzucenie skargi kasacyjnej, pomimo braku przesłanek ku temu, w szczególności wobec braku wydania postanowienia w trybie art. 25 k.p.c., a zatem pomimo braku weryfikacji wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej przez pozwanego przy wniesieniu skargi kasacyjnej.

Z ostrożności procesowej skarżący zarzucił także naruszenie art. 19 § 1 i 2 w zw. z art. 365 i 3982 § 1 k.p.c. przez bezzasadne oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na wyrażonym, bez uprzedniego sprawdzenia wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowisku, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być tożsama z wartością przedmiotu sporu określoną przy wniesieniu powództwa, podczas gdy, z uwagi na skutki prawne prawomocnego wyroku (uznanie nieważności umowy), wartość tę powinno ustalać się zgodnie z art. 19 § 2 k.p.c. We wnioskach skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na zażalenie pozwanego powodowie wnieśli o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Zażalenie jest bezzasadne.W ocenie Sądu Najwyższego wskazana w pozwie przez powodów wartość przedmiotu zaskarżenia (k.

1) zachowała aktualność również na etapie postępowania kasacyjnego. W pozwie wskazano tę wartość na kwotę 41 545 zł (powodowie domagali się jej zwrotu z tytułu nadpłaty kredytu), która nie była w ogóle kwestionowana (sprawdzana) w toku procesu przed Sądami obu instancji. Dopiero na etapie skargi kasacyjnej pozwany bank zmienił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 260 000 zł, argumentując, że przed Sądem drugiej instancji orzeczono nie odnośnie do zwrotu kwoty nadpłaconego kredytu, ale ustalono nieważność umowy kredytowej łączącej strony (stosunku prawnego).

Należy podkreślić, że ustalenie to miało charakter przesłankowy (wpadkowy) dla rozstrzygnięcia o roszczeniu o zapłatę. W niniejszej sprawie wskazana w pozwie wartość przedmiotu zaskarżenia nie została sprawdzona w myśl art. 25 § 1 i 2 k.p.c. Możliwość sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia podanego w apelacji, wynikająca z art. 368 § 2 zdanie trzecie k.p.c., nie otwiera możliwości ponownego sprawdzenia wartości przedmiotu sporu. Pozostaje ona w takiej kwocie, jaka została ustalona przed sądem pierwszej instancji. Żaden z Sądów nie uruchomił jednak postępowania incydentalnego mającego na celu zweryfikowanie (sprawdzenie) wartości przedmiotu sporu oznaczonej przez powodów, a zatem pozostawała ona także aktualna w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że określona w pozwie wartość przedmiotu sporu, która nie została sprawdzona przez sąd pierwszej instancji w myśl art. 25 § 1 i 2 k.p.c. pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.) i kasacyjnym (art. 368 § 2 w zw. z art. 3984 § 3 i art. 39821 k.p.c. – zob. postanowienia SN z 20 października 2008 r., I PZ 26/08, i z 19 grudnia 2017 r., I PZ 12/17). Należy mieć również na względzie, co uszło uwagi skarżącego, że art. 3982 k.p.c. ma charakter bezwzględny i nie jest dopuszczalne dowolne, zależne wyłącznie od woli stron „oznaczenie” wartości przedmiotu zaskarżenia po to, ażeby uzyskać uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, w której skarga taka jest niedopuszczalna.

Ewentualne badanie wartości przedmiotu zaskarżenia, podanej w skardze kasacyjnej, ma na celu sprawdzenie, czy skarga kasacyjna jest dopuszczalna ze względu na minimalną wartość zaskarżenia wymaganą od skargi kasacyjnej według art. 3982 § 1 k.p.c. i nie może być utożsamiane ze sprawdzeniem wartości przedmiotu sporu, o którym stanowią art. 25 i 26 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia.