Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility of appeal against procedural ruling in company deregistration. The appeal was rejected because it targeted a formal decision rather than a substantive registry entry. The court held that only rulings directly leading to registry entries are appealable under the Commercial Code. The appeal was inadmissible as it concerned a procedural matter, not a substantive registry entry. The court ruled that only rulings directly affecting registry entries are appealable. The appeal was rejected because it targeted a procedural ruling, not a substantive registry entry. The court held that only rulings directly leading to registry entries are appealable. The appeal was inadmissible as it concerned a procedural matter, not a substantive registry entry. The court ruled that only rulings directly affecting registry entries are appealable.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of a cassation appeal. The appellant argued that the lower court incorrectly dismissed the cassation appeal for being filed late and for targeting a procedural ruling rather than a substantive registry entry. The court determined that the appealed decision was merely formal and did not directly concern the entry or deletion of the company from the registry, rendering the cassation appeal inadmissible under the Commercial Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 5191 § 3 k.p.c.; Art. 3865 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In registry proceedings, a cassation appeal is admissible only against rulings directly concerning the entry or deletion of a subject from the registry; appeals against procedural rulings regarding the restoration of deadlines are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 321/23 POSTANOWIENIE 13 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 grudnia 2023 r. w Warszawiezażalenia T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawiez 23 sierpnia 2023 r., XXIII Gz 71/23 (XXIII WSC 24/23),w sprawie T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o rozwiązanie podmiotu bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 14 stycznia 2022 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie rozwiązał T. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. Pismem datowanym na 14 października 2022 r. uczestniczka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie referendarza; jednocześnie wniosła tę skargę. Postanowieniem z 3 listopada 2022 r. Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił skargę na orzeczenie referendarza. Uczestniczka zaskarżyła zażaleniem wspomniane ostatnio postanowienie (w części odnoszącej się do odrzucenia skargi), a zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z 17 marca 2023 r., doręczonym pełnomocnikowi uczestniczki w trybie art. 15zss9 ust. 3 zd. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: u.cov.); pismo umieszczono w Portalu Informacyjnym 31 maja 2023 r., a zwrócono je – wobec jego nieodebrania – 15 czerwca 2023 r.Następnie, 16 sierpnia 2023 r., uczestniczka wniosła skargę kasacyjną od postanowienia z 17 marca 2023 r.
Postanowieniem z 23 sierpnia 2023 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że wniesiono ją po terminie, który – wobec doręczenia odpisu postanowienia z uzasadnieniem w dniu 14 czerwca 2023 r. – upływał z dniem 14 sierpnia 2023 r. Nadto skarga była niedopuszczalna, gdyż stosownie do art. 5191 § 3 k.p.c. w postępowaniu rejestrowym przysługuje ona jedynie od postanowień sądu drugiej instancji w przedmiocie wpisu lub wykreślenia z rejestru podmiotu podlegającego rejestracji, tymczasem zaskarżone postanowienie dotyczyło kwestii formalnej, a nie merytorycznej.Uczestniczka wniosła zażalenie na postanowienie z 23 sierpnia 2023 r., zarzucając naruszenie art. 3865 § 2 w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. (wskazanie na nieistniejącą jednostkę redakcyjną jak w oryginale) oraz art. 5191 § 3 k.p.c. Skarżąca zakwestionowała przy tym przyjęcie, że skargę wniesiono po terminie, oraz uznanie, że zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem w przedmiocie wpisu lub wykreślenia z rejestru, podczas gdy „skarżone orzeczenie jest postanowieniem co do przywrócenia terminu na wniesienie zażalenia w przedmiocie wykreślenia podmiotu z Krajowego Rejestru Sądowego” (błędne określenie przedmiotu wniosku o przywrócenie terminu jak w oryginale).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało oddaleniu mimo trafności pierwszego ze sformułowanych zarzutów.Uczestniczka oczywiście trafnie wskazała na błędne obliczenie przez Sąd Okręgowy terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Z art. 15zss9 ust. 3 zd. 2 u.cov. wynika, że w przypadku braku zapoznania się z pismem zamieszczonym w Portalu Informacyjnym pismo uznaje się za doręczone po upływie 14 dni od dnia umieszczenia pisma w portalu informacyjnym. Sformułowanie „po upływie 14 dni” oznacza, że skutek doręczenia następuje dnia „piętnastego”; datą doręczenia jest dzień następujący po upływie 14 dni od dnia umieszczenia pisma w portalu informacyjnym (zob. uchwała SN z 20 października 2023 r., III CZP 24/23).
W konsekwencji postanowienie sądu drugiej instancji doręczono skarżącej dopiero 15 czerwca 2023 r. Skarga kasacyjna nadana 16 sierpnia 2023 r. została zatem wniesiona w terminie, gdyż dzień 15 sierpnia jest dniem ustawowo wolnym od pracy.Powyższa okoliczność nie przełożyła się jednak na skuteczność zażalenia, gdyż zasadne było stanowisko Sądu Okręgowego o podstawach odrzucenia skargi kasacyjnej z drugiego ze wskazanych przez ten Sąd powodów. W sprawie trafnie zauważono, że art. 5191 § 3 k.p.c. ogranicza dostępność skargi kasacyjnej w postępowaniu rejestrowym do ściśle określonych postanowień o charakterze merytorycznym.
Postanowienie w przedmiocie oddalenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego nie jest postanowieniem „w przedmiocie wpisu lub wykreślenia z rejestru podmiotu podlegającego rejestracji”; przedmiotem orzeczenia jest bowiem to, o czym rozstrzygnięto w jego treści. Nie jest przy tym zrozumiałe twierdzenie skarżącej, która, wskazując na dopuszczalność wniesienia swej skargi kasacyjnej, w uzasadnieniu zarzutów zaliczyła do orzeczeń zaskarżalnych skargą kasacyjną „postanowienie w kwestii przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie odnoszące się do wykreślenia spółki z rejestru”, jako postanowienie, które „wpisuje się w pełni w zakres spraw dotyczących wpisu/wykreślenia z rejestru”.
Rzecz nie tylko w tym, że – jak już wcześniej wskazano – skargę kasacyjną wniesiono od postanowienia o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi referendarza, lecz także w tym, że opisane przez skarżącą „postanowienie w kwestii przywrócenia terminu” (z wywodów skarżącej wynika, że w istocie mowa o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu) nie może być zaskarżone zażaleniem, a kontrola postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu następuje jedynie na podstawie odpowiednio stosowanego art. 380 k.p.c. Wydane w sprawie rozstrzygnięcie de facto zamyka skarżącej drogę do zakwestionowania wykreślenia jej z rejestru, jednak czyni to jedynie pośrednio; tymczasem w orzecznictwie zauważono już, że art. 5191 § 3 k.p.c. umożliwia zaskarżanie tylko tych orzeczeń, które bezpośrednio prowadzą do wpisu lub wykreślenia z rejestru podmiotu podlegającego rejestracji (zob. postanowienie SN z 20 lutego 2014 r., I CZ 8/14).
W judykaturze stwierdzono także, że nie ma podstaw do traktowania postanowienia o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza w sposób analogiczny do postanowienia o odrzuceniu pozwu (zob. postanowienie SN z 19 lutego 2010 r., IV CZ 3/10), a zatem także, co się tyczy postępowania nieprocesowego, wniosku. Zaskarżone przez uczestniczkę postanowienie miało charakter formalny i nie dotyczyło wprost wpisu albo wykreślenia jej z rejestru, a zatem wniesiona w sprawie skarga kasacyjna była niedopuszczalna, a jej odrzucenie było zasadne.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. (M.M.) [ał]