Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 3/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against rejection of delayed retrial claim due to missed three-month filing deadline.

Numero d'incarto III CZ 3/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a claim for retrial filed late. The appellant argued that her health condition and a parallel incapacitation proceeding prevented her from knowing about the judgment, yet she was present at its reading and immediately requested a copy. The court held that her presence and immediate request for the judgment proved she was aware of it, making the three-month statutory deadline for retrial claims expire on the day of the judgment's delivery.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 407 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: The three-month period for filing a retrial claim begins from the day the party learns of the judgment; mere presence at its reading combined with an immediate request for the text constitutes sufficient knowledge to start the deadline.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial claim statutory deadline knowledge of judgment appellate procedure missed filing period

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 410 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny w [...] na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. odrzucił jako spóźnioną skargę powódki D.
art. 407 k.p.c.
Sąd Apelacyjny wskazał, że art. 407 k.p.c. ustanawia 3-miesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, biegnący - w wypadku oparcia tej skargi na podstawie nieważności postępowania - od dnia w którym strona, jej organ lub pełnomocnik dowiedzieli się o wydaniu wyroku.
art. 408 k.p.c.
z art. 408 k.p.c., a także naruszenie art.
art. 410 § 2 k.p.c.
Przewidziany w art. 410 § 2 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia przez wnoszącego, na żądanie sądu zachowania terminu do wniesienia skargi stanowi uzupełnienie wynikającego z art.
art. 398 § 14 k.p.c.
Przepis ten nie był podstawą zaskarżonego orzeczenia i nie został naruszony przez Sąd Apelacyjny.Z tych przyczyn zażalenie powódki podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c.
Przepis ten nie był podstawą zaskarżonego orzeczenia i nie został naruszony przez Sąd Apelacyjny.Z tych przyczyn zażalenie powódki podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jw [l.n]
art. 410 § 1 k.p.c
Sąd Apelacyjny w [...] na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 401 pkt 2 k.p.c
i oparła na podstawie nieważności postepowania przewidzianej w art. 401 pkt 2 k.p.c., twierdząc, że została pozbawiona możności działania.
art. 407 k.p.c
Sąd Apelacyjny wskazał, że art. 407 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
Sąd Apelacyjny wskazał, że art. 407 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 3/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)‎SSN Grzegorz Misiurek‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa […]‎w sprawie z powództwa D. S. przeciwko S. R.‎o ochronę dóbr osobistych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2016 r.,‎zażalenia skarżącej D. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny w [...] na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. odrzucił jako spóźnioną skargę powódki D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 25 listopada 2014 r., wydanym w sprawie z jej powództwa przeciwko S. R. o ochronę dóbr osobistych. Sąd Apelacyjny ustalił, że powódka została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej wyznaczonej na 25 listopada 2014 r., była obecna w czasie ogłaszania wydanego po zamknięciu tej rozprawy wyroku i w tym samym dniu złożyła wniosek o doręczenie jej tego wyroku z uzasadnieniem.

Skargę o wznowienie postępowania powódka wniosła w dniu 7 kwietnia 2015 r. i oparła na podstawie nieważności postepowania przewidzianej w art. 401 pkt 2 k.p.c., twierdząc, że została pozbawiona możności działania. Sąd Apelacyjny wskazał, że art. 407 k.p.c. ustanawia 3-miesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, biegnący - w wypadku oparcia tej skargi na podstawie nieważności postępowania - od dnia w którym strona, jej organ lub pełnomocnik dowiedzieli się o wydaniu wyroku. Powódka dowiedziała się o ogłoszeniu wyroku przez Sąd Apelacyjny w dniu 25 listopada 2014 r. i od tego dnia biegł dla niej termin do wniesienia skargi o wznowienie postepowania.

Powódka jednak dokonała tej czynności dopiero w dniu 7 kwietnia 2015 r., a więc po upływie 3-miesięcznego terminu.W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 407 § 1 k.p.c. w zw. z art. 408 k.p.c., a także naruszenie art. 410 § 2 k.p.c.; żądała uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powódka argumentuje w zażaleniu, że Sąd Apelacyjny naruszył art. 410 § 2 k.p.c., ponieważ nie zażądał od powódki uprawdopodobnienia, kiedy dowiedziała się o wydaniu wyroku i ustalił początek biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postepowania na dzień, w którym powódka potencjalnie mogła się o tym wyroku dowiedzieć, podczas kiedy miarodajny jest dzień, w którym powódka rzeczywiście taką wiedzę uzyskała.

Według zawartych w zażaleniu twierdzeń - powódka ze względu na swój stan zdrowia nie była w pełni świadoma toczącego się postępowania, wobec czego jej obecność na ogłoszeniu wyroku nie wystarczyła do przyjęcia, że zdawała sobie sprawę z jego wydania. Sąd rozpatrujący skargę o wznowienie postępowania powinien był wziąć te okoliczności pod uwagę, ponieważ wiedział o toczącym się równolegle postępowaniu o ubezwłasnowolnienie powódki. Stanowisko skarżącej jednak nie przekonuje o potrzebie uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Przewidziany w art. 410 § 2 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia przez wnoszącego, na żądanie sądu zachowania terminu do wniesienia skargi stanowi uzupełnienie wynikającego z art. 409 k.p.c. obowiązku przytoczenia w skardze okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia. Sąd powinien podjąć takie postępowanie wówczas, kiedy poweźmie wątpliwości co do wystąpienia okoliczności istotnych do ustalenia terminu, w jakim skarga powinna zostać wniesiona. W rozpatrywanym wypadku takich wątpliwości nie było. Powódka nie tylko była obecna na ogłoszeniu wyroku, ale także zaraz po jego ogłoszeniu złożyła w sekretariacie wniosek o doręczenie jej tego wyroku z uzasadnieniem, co świadczy o objęciu świadomością faktu wydania tego orzeczenia.

Prowadzenie postepowania o ubezwłasnowolnienie nie stwarza domniemania braku rozeznania osoby objętej takim postepowaniem, a okoliczności ustalone przez Sąd Apelacyjny uprawniają do stwierdzenia, że powódka wiedziała o wyroku od chwili jego wydania, wobec czego termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania upływał jej 25 lutego 2015 r. Skarga wniesiona ponad miesiąc po upływie terminu przewidzianego w art. 407 k.p.c. zasadnie została przez ten Sąd uznana za spóźnioną i odrzucona. Podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 408 k.p.c., który określa termin ad quem - czyli termin końcowy, do którego można wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania, nie został w żaden sposób umotywowany.

Przepis ten nie był podstawą zaskarżonego orzeczenia i nie został naruszony przez Sąd Apelacyjny.Z tych przyczyn zażalenie powódki podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jw [l.n]