Supreme Court dismisses appeal as cassation deadline expired due to valid service on authorized lawyer.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's rejection of a claim for ownership by prescription. The applicant argued that the cassation deadline had expired because the court incorrectly determined when the appeal was served, claiming the lawyer's representation was invalid. The court ruled that since the applicant did not explicitly designate which of his two authorized representatives should receive service, the lower court's choice to serve the lawyer was legally correct under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 94 § 1 k.p.c.; Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 141 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 5 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Service of a court decision to one of several authorized representatives, when the client has not specified which one, validly commences the statutory period for filing an appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 3/12
POSTANOWIENIE
Dnia 9 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku Michała W. s. Stanisława, Michała W. s. Michała
Stanisława W.
przy uczestnictwie Krzysztofa Z.
o zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 lutego 2012 r.,
zażalenia wnioskodawcy Michała W. s. Stanisława
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 13 grudnia 2011 r.,
oddala zażalenie.
i
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawcy Michała W. s. Stanisława od postanowienia tego Sądu z
dnia 7 lipca 2011 r., I Ca 496/10, oddalającego apelację wniesioną przez niego od
postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 września 2010 r., I Ns 677/09, którym
oddalony został wniosek jego oraz Michała W., s. Michała i Stanisława W. o
stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. W uzasadnieniu
Sąd Okręgowy przyjął, że skarga kasacyjna Michała W., s. Stanisława, wniesiona
została po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego w art. 398 5 § 1 k.p.c.
Wniosek o doręczenie zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem złożyli
osobiście Michał W., s. Stanisława, oraz jego pełnomocnik ustanowiony z urzędu,
będący adwokatem. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5
czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122, Sąd Okręgowy
uznał, że wprawdzie pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z samego prawa
umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym,
ale ustanowiony na wcześniejszym etapie pełnomocnik może w ramach takiego
pełnomocnictwa dokonywać czynności w sensie czasowym późniejszych, niż
uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, ale
dotyczących wcześniejszych faz postępowania. Po prawomocnym zakończeniu
sprawy pełnomocnik taki może więc złożyć wniosek o wydanie odpisu orzeczenia,
czy też wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia sądu drugiej
instancji. W ocenie Sądu Okręgowego skoro Michał W., s. Stanisława, nie
wypowiedział adwokatowi pełnomocnictwa, to adwokat mógł nie tylko żądać
sporządzenia
uzasadnienia
zaskarżonego
postanowienia,
ale
także
temu
adwokatowi należało doręczyć odpis postanowienia z uzasadnieniem. Jeśli zaś
wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem złożyła zarówno strona
osobiście, jak i reprezentujący ją pełnomocnik, tak jak to miało miejsce w niniejszej
sprawie, to zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c. doręczenia należy dokonać do rąk
ustanowionego pełnomocnika procesowego. Sąd Okręgowy podniósł, że Michał W.,
s. Stanisława, reprezentowany przez dwóch pełnomocników – adwokata oraz
Michała W., s. Michała, nie oświadczył, do rąk którego z nich mają następować
doręczenia. W takiej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że doręczenia dokonuje się
tylko jednemu pełnomocnikowi, a jego wybór należy do sądu lub przewodniczącego
zgodnie z art. 141 § 3 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że odpis zaskarżonego
postanowienia
wraz
z
uzasadnieniem
doręczony
został
pełnomocnikowi
wnioskodawcy będącego adwokatem w dniu 6 września 2011 r. i przyjął, że z tym
dniem rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez Michała W., s.
Stanisława. Wobec tego, że dzień 6 listopada 2011 r. był dniem ustawowo wolnym
od pracy, termin ten upłynął z dniem 7 listopada 2011 r. stosownie do art. 115 k.c.
Natomiast skarga kasacyjna została wniesiona w jego imieniu w dniu 16 listopada
2011 r. Ponadto Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 17 września 2011 r. odpis
zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został Michałowi
W., s. Michała, jako wnioskodawcy oraz jako pełnomocnikowi Stanisława W. Z tego
względu Sąd Okręgowy przyjął, że z doręczeniem tym nie można łączyć
rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez Michała W.,
s. Stanisława. Sąd Okręgowy wskazał, że wprawdzie przy doręczeniu tym nie
wskazano, iż chodzi o pełnomocnika Stanisława W., jednak gdyby nawet przyjąć,
że Michał W., s. Michała, otrzymał odpis zaskarżonego orzeczenia wraz z
uzasadnieniem również jako pełnomocnik Michała W., s. Stanisława, to i tak
doręczenie to nie mogłoby stanowić podstawy obliczania terminu do wniesienia
skargi kasacyjnej przez ostatniego z wymienionych, skoro wcześniej dokonano
skutecznie
doręczenia
do
rąk
jego
pełnomocnika
będącego
adwokatem.
Sąd Okręgowy uznał bowiem, że doręczenie kolejnemu pełnomocnikowi odpisu
orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie oznacza, że otwiera się późniejszy termin do
wniesienia środka zaskarżenia.
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. zaskarżył zażaleniem Michał W.,
s. Stanisława. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że
nie wypowiedział pełnomocnictwa adwokatowi ustanowionemu z urzędu. Podniósł,
że pomimo skierowanej do sądu prośby o przesłanie kopii wszystkich wniosków
złożonych przez tego adwokata, zawartej w piśmie z dnia 14 lipca 2011 r., nie
otrzymał kopii wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem
złożonego przez tego adwokata w dniu 11 lipca 2011 r. Zarzucił również
naruszenie art. 3985 § 1 k.p.c. polegające na przyjęciu w oparciu o błędne
ustalenia, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie został zachowany. Z tych
względów wniósł o uchylenie zaskarżonego w postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego
przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą
zawiadomienia go o tym. Dotyczy to również wypowiedzenia pełnomocnictwa
adwokatowi ustanowionemu z urzędu (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 3 czerwca 1976 r., III CRN 64/76, OSNC 1977, nr 1, poz. 14 oraz z dnia
19 października 2011 r., II CSK 85/11, nie publ.). Z treści dołączonych do zażalenia
pisma z dnia 7 lipca 2011 r. (k. 515) oraz dowodu jego nadania (k. 516)
jednoznacznie wynika, że zawarte w tym piśmie wypowiedzenie pełnomocnictwa
skierowane zostało przez Michała W., s. Stanisława, do reprezentującego go
adwokata, a nie do Sądu Okręgowego. W aktach sprawy brak jest natomiast
zawiadomienia Sądu Okręgowego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa temu
adwokatowi. W szczególności nie zawiera go powołane w zażaleniu pismo z dnia
14 lipca 2011 r. (k. 420) obejmujące m.in. żądanie sporządzenia kopii wszystkich
wniosków, które adwokat ten złożył do Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie.
Wobec tego nie można uznać, aby Michał W., s. Stanisława zawiadomił
ze skutkiem prawnym Sąd Okręgowy o wypowiedzeniu pełnomocnictwa temu
adwokatowi, co z kolei prowadzi do wniosku, że doręczenie temu adwokatowi
odpisu postanowienia z dnia 7 lipca 2011 r. wraz z uzasadnieniem - dokonane na
wniosek złożony zarówno przez Michała W., s. Stanisława osobiście (k. 418), jak i
przez tego adwokata (k. 419 i 424) - nastąpiło zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c. Zgodnie
z jego treścią, jeżeli ustanowiono pełnomocnika procesowego lub osobę
upoważnioną do odbioru pism sądowych doręczenia należy dokonywać tym
osobom. Poza tym w przypadku, gdy ustanowiono kilku pełnomocników jednej
strony a strona ta wyraźnie nie wskaże pełnomocnika, któremu należy dokonywać
doręczeń, wybór należy do sądu (art. 141 § 3 k.p.c. por. też powołane przez Sąd
Okręgowy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1973 r., I CZ
163/72, OSNC 1973, nr 11, poz. 202). Tak było w niniejszej sprawie albowiem
pełnomocnikiem Michała W., s. Stanisława, był zarówno adwokat (k. 253),
jak i Michał W., s. Michała (k. 69), a zatem wybór, któremu z nich dokonać
doręczenia należał do Sądu Okręgowego. Wobec tego prawidłowy jest wniosek
tego Sądu, że stosownie do treści art. 3985 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. doręczenie
dokonane adwokatowi
otwierało termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez
Michała W., s. Stanisława. Termin ten biegł niezależnie od tego, czy został
uwzględniony wniosek zawarty w piśmie wnioskodawcy z dnia 14 lipca 2011 r.
o przesłanie kopii wszystkich wniosków złożonych przez jego pełnomocnika –
adwokata ustanowionego z urzędu. Okoliczność ta nie ma znaczenia dla
stwierdzenia przekroczenia ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941
§ 3 i art. 13 § 2 k.p.c., postanowił jak w sentencji.