Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 3/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as cassation deadline expired due to valid service on authorized lawyer.

Numero d'incarto III CZ 3/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's rejection of a claim for ownership by prescription. The applicant argued that the cassation deadline had expired because the court incorrectly determined when the appeal was served, claiming the lawyer's representation was invalid. The court ruled that since the applicant did not explicitly designate which of his two authorized representatives should receive service, the lower court's choice to serve the lawyer was legally correct under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 94 § 1 k.p.c.; Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 141 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 5 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Service of a court decision to one of several authorized representatives, when the client has not specified which one, validly commences the statutory period for filing an appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
service of process authorized representative cassation deadline prescription ownership Civil Procedure Code multiple representatives court discretion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 94 § 1 k.p.c.
Według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego
Art. 133 § 3 k.p.c.
sprawie, to zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c. doręczenia należy dokonać do rąk
Art. 141 § 3 k.p.c.
zgodnie z art. 141 § 3 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że odpis zaskarżonego
Art. 398 § 5 § 1 k.p.c.
została po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego w art. 398 5 § 1 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. doręczenie
art. 133 § 3 k.p.c
sprawie, to zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c.
art. 141 § 3 k.p.c
zgodnie z art. 141 § 3 k.p.c.
art. 115 k.c
stosownie do art. 115 k.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
naruszenie art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 94 § 1 k.p.c
Według art. 94 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 3/12

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Michała W. s. Stanisława, Michała W. s. Michała

Stanisława W.

przy uczestnictwie Krzysztofa Z.

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy Michała W. s. Stanisława

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 13 grudnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

i

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy Michała W. s. Stanisława od postanowienia tego Sądu z

dnia 7 lipca 2011 r., I Ca 496/10, oddalającego apelację wniesioną przez niego od

postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 września 2010 r., I Ns 677/09, którym

oddalony został wniosek jego oraz Michała W., s. Michała i Stanisława W. o

stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. W uzasadnieniu

Sąd Okręgowy przyjął, że skarga kasacyjna Michała W., s. Stanisława, wniesiona

została po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego w art. 398 5 § 1 k.p.c.

Wniosek o doręczenie zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem złożyli

osobiście Michał W., s. Stanisława, oraz jego pełnomocnik ustanowiony z urzędu,

będący adwokatem. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5

czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122, Sąd Okręgowy

uznał, że wprawdzie pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z samego prawa

umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym,

ale ustanowiony na wcześniejszym etapie pełnomocnik może w ramach takiego

pełnomocnictwa dokonywać czynności w sensie czasowym późniejszych, niż

uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, ale

dotyczących wcześniejszych faz postępowania. Po prawomocnym zakończeniu

sprawy pełnomocnik taki może więc złożyć wniosek o wydanie odpisu orzeczenia,

czy też wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia sądu drugiej

instancji. W ocenie Sądu Okręgowego skoro Michał W., s. Stanisława, nie

wypowiedział adwokatowi pełnomocnictwa, to adwokat mógł nie tylko żądać

sporządzenia

uzasadnienia

zaskarżonego

postanowienia,

ale

także

temu

adwokatowi należało doręczyć odpis postanowienia z uzasadnieniem. Jeśli zaś

wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem złożyła zarówno strona

osobiście, jak i reprezentujący ją pełnomocnik, tak jak to miało miejsce w niniejszej

sprawie, to zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c. doręczenia należy dokonać do rąk

ustanowionego pełnomocnika procesowego. Sąd Okręgowy podniósł, że Michał W.,

s. Stanisława, reprezentowany przez dwóch pełnomocników – adwokata oraz

Michała W., s. Michała, nie oświadczył, do rąk którego z nich mają następować

doręczenia. W takiej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że doręczenia dokonuje się

tylko jednemu pełnomocnikowi, a jego wybór należy do sądu lub przewodniczącego

zgodnie z art. 141 § 3 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że odpis zaskarżonego

postanowienia

wraz

z

uzasadnieniem

doręczony

został

pełnomocnikowi

wnioskodawcy będącego adwokatem w dniu 6 września 2011 r. i przyjął, że z tym

dniem rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez Michała W., s.

Stanisława. Wobec tego, że dzień 6 listopada 2011 r. był dniem ustawowo wolnym

od pracy, termin ten upłynął z dniem 7 listopada 2011 r. stosownie do art. 115 k.c.

Natomiast skarga kasacyjna została wniesiona w jego imieniu w dniu 16 listopada

2011 r. Ponadto Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 17 września 2011 r. odpis

zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został Michałowi

W., s. Michała, jako wnioskodawcy oraz jako pełnomocnikowi Stanisława W. Z tego

względu Sąd Okręgowy przyjął, że z doręczeniem tym nie można łączyć

rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez Michała W.,

s. Stanisława. Sąd Okręgowy wskazał, że wprawdzie przy doręczeniu tym nie

wskazano, iż chodzi o pełnomocnika Stanisława W., jednak gdyby nawet przyjąć,

że Michał W., s. Michała, otrzymał odpis zaskarżonego orzeczenia wraz z

uzasadnieniem również jako pełnomocnik Michała W., s. Stanisława, to i tak

doręczenie to nie mogłoby stanowić podstawy obliczania terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej przez ostatniego z wymienionych, skoro wcześniej dokonano

skutecznie

doręczenia

do

rąk

jego

pełnomocnika

będącego

adwokatem.

Sąd Okręgowy uznał bowiem, że doręczenie kolejnemu pełnomocnikowi odpisu

orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie oznacza, że otwiera się późniejszy termin do

wniesienia środka zaskarżenia.

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. zaskarżył zażaleniem Michał W.,

s. Stanisława. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że

nie wypowiedział pełnomocnictwa adwokatowi ustanowionemu z urzędu. Podniósł,

że pomimo skierowanej do sądu prośby o przesłanie kopii wszystkich wniosków

złożonych przez tego adwokata, zawartej w piśmie z dnia 14 lipca 2011 r., nie

otrzymał kopii wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem

złożonego przez tego adwokata w dniu 11 lipca 2011 r. Zarzucił również

naruszenie art. 3985 § 1 k.p.c. polegające na przyjęciu w oparciu o błędne

ustalenia, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie został zachowany. Z tych

względów wniósł o uchylenie zaskarżonego w postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego

przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą

zawiadomienia go o tym. Dotyczy to również wypowiedzenia pełnomocnictwa

adwokatowi ustanowionemu z urzędu (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 3 czerwca 1976 r., III CRN 64/76, OSNC 1977, nr 1, poz. 14 oraz z dnia

19 października 2011 r., II CSK 85/11, nie publ.). Z treści dołączonych do zażalenia

pisma z dnia 7 lipca 2011 r. (k. 515) oraz dowodu jego nadania (k. 516)

jednoznacznie wynika, że zawarte w tym piśmie wypowiedzenie pełnomocnictwa

skierowane zostało przez Michała W., s. Stanisława, do reprezentującego go

adwokata, a nie do Sądu Okręgowego. W aktach sprawy brak jest natomiast

zawiadomienia Sądu Okręgowego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa temu

adwokatowi. W szczególności nie zawiera go powołane w zażaleniu pismo z dnia

14 lipca 2011 r. (k. 420) obejmujące m.in. żądanie sporządzenia kopii wszystkich

wniosków, które adwokat ten złożył do Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie.

Wobec tego nie można uznać, aby Michał W., s. Stanisława zawiadomił

ze skutkiem prawnym Sąd Okręgowy o wypowiedzeniu pełnomocnictwa temu

adwokatowi, co z kolei prowadzi do wniosku, że doręczenie temu adwokatowi

odpisu postanowienia z dnia 7 lipca 2011 r. wraz z uzasadnieniem - dokonane na

wniosek złożony zarówno przez Michała W., s. Stanisława osobiście (k. 418), jak i

przez tego adwokata (k. 419 i 424) - nastąpiło zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c. Zgodnie

z jego treścią, jeżeli ustanowiono pełnomocnika procesowego lub osobę

upoważnioną do odbioru pism sądowych doręczenia należy dokonywać tym

osobom. Poza tym w przypadku, gdy ustanowiono kilku pełnomocników jednej

strony a strona ta wyraźnie nie wskaże pełnomocnika, któremu należy dokonywać

doręczeń, wybór należy do sądu (art. 141 § 3 k.p.c. por. też powołane przez Sąd

Okręgowy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1973 r., I CZ

163/72, OSNC 1973, nr 11, poz. 202). Tak było w niniejszej sprawie albowiem

pełnomocnikiem Michała W., s. Stanisława, był zarówno adwokat (k. 253),

jak i Michał W., s. Michała (k. 69), a zatem wybór, któremu z nich dokonać

doręczenia należał do Sądu Okręgowego. Wobec tego prawidłowy jest wniosek

tego Sądu, że stosownie do treści art. 3985 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. doręczenie

dokonane adwokatowi

otwierało termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez

Michała W., s. Stanisława. Termin ten biegł niezależnie od tego, czy został

uwzględniony wniosek zawarty w piśmie wnioskodawcy z dnia 14 lipca 2011 r.

o przesłanie kopii wszystkich wniosków złożonych przez jego pełnomocnika –

adwokata ustanowionego z urzędu. Okoliczność ta nie ma znaczenia dla

stwierdzenia przekroczenia ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 i art. 13 § 2 k.p.c., postanowił jak w sentencji.