Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 3/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on shareholder resolution validity, ruling it involves property rights.

Numero d'incarto III CZ 3/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a lower court decision that dismissed a claim to annul shareholder resolutions. The appellant argued the court erred in valuing the subject matter and misclassified the case as involving property rights. The court held that the resolutions regarding approval of management and profit allocation directly concern the economic interests of shareholders, thus qualifying as property rights cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: The value of the subject matter of the cassation appeal determines admissibility, not the dispute value; resolutions concerning profit allocation and management approval affect shareholders' economic interests and constitute property rights cases.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility subject matter value property rights classification shareholder resolutions profit fund allocation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c., przez błędne ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia jak i
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Zarzut naruszenia przepisu art. 3982 § 1 k.p.c. przez wadliwe oznaczenia
Art. 39814 k.p.c.
Art. 231 § 2 pkt 3 k.s.h.
art. 231 § 2 pkt 3 k.s.h) władzom spółki jest wyrazem akceptacji (lub nie) działalności organów spółki i wywiera
art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c., przez błędne ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia jak i
art. 3982 § 1 k.p.c
Zarzut naruszenia przepisu art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
orzeczenie SN z dnia 15 lutego 1935 r., C II 2515/34, RPEiS 1936, nr 1, s. 161
1935 r., C II 2515/34, RPEiS 1936, nr 1, s. 161).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 3/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa D. N.

przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo Produkcyjnemu „U.(…)” sp. z o.o. w K.

o stwierdzenie nieważności uchwał i zakazanie naruszenia praw,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (..),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił w części skargę kasacyjną wniesioną w sprawie o stwierdzenie nieważności

uchwał Zgromadzenia Wspólników strony pozwanej w przedmiocie udzielenia

pokwitowania władzom spółki oraz przeznaczenia zysku z 2006 r. na fundusz

inwestycyjny.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie

art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c., przez błędne ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia jak i

niewłaściwą kwalifikację sprawy, jako sprawy o prawa majątkowe.

W zażaleniu uczestnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut naruszenia przepisu art. 3982 § 1 k.p.c. przez wadliwe oznaczenia

wartości przedmiotu zaskarżenia i błędną kwalifikację sprawy nie zasługuje na

uwzględnienie.

O dopuszczalności skargi kasacyjnej nie decyduje wartość przedmiotu sporu, lecz

wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego. Nie ulega jednak wątpliwości, że

przedmiot zaskarżenia nie jest samodzielny i jeśli nie nastąpiło rozszerzenie powództwa,

wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być większa od przedmiotu sporu. Jak

wskazuje się niezmiennie w judykaturze strona nie może w skardze kasacyjnej podać

wartości przedmiotu zaskarżenia wyższej niż wartość przedmiotu sporu, przyjętej w

postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (por. orzeczenie SN z dnia 15 lutego

1935 r., C II 2515/34, RPEiS 1936, nr 1, s. 161).

Odnosząc się do zarzutu wadliwej kwalifikacji sprawy z uwagi na charakter praw,

których dotyczą zaskarżone uchwały wskazać należy, że obie uchwały w przedmiocie

udzielenia pokwitowania i przeznaczenia zysku dotyczą praw majątkowych wspólników.

W judykaturze przesądzona została kwestia, że zasadniczym kryterium oceny

charakteru uchwał organów spółki jest ich wpływ na sferę ekonomicznych interesów

wspólników. Uchwały odnoszące się do praw korporacyjnych wspólników, jak np. prawo

głosu w organach spółki, udziału w wyborach władz mają charakter niemajątkowy. Zaś

uchwały odnoszące się do praw majątkowych wspólnika jak np. prawo do dywidendy,

mają charakter majątkowy. Mając zatem na uwadze przyjęte kryterium podziału,

stwierdzić należy, że uchwała w przedmiocie pokwitowania władz spółki odnosi się do

praw majątkowych wspólnika. Udzielenie absolutorium (art. art. 231 § 2 pkt 3 k.s.h) władzom spółki jest wyrazem akceptacji (lub nie) działalności organów spółki i wywiera

skutki na dwóch płaszczyznach, a mianowicie płaszczyźnie organizacyjnej (sfera

stosunków wewnętrznych spółki) oraz płaszczyźnie cywilnoprawnej, a dokładniej:

odpowiedzialności członka organu wobec spółki z tytułu ewentualnego wyrządzenia

szkody (sfera stosunków zewnętrznych. Tym samym uznać należy, że przedmiot

uchwały odnosi się wprost do praw majątkowych wspólników. Powyższe uzasadnia

kwalifikację niniejszej sprawy, jako sprawy o prawa majątkowe.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.

39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.