Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 297/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against second-instance decision dismissing juvenile case due to procedural inadmissibility.

Numero d'incarto III CZ 297/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against the Regional Court's decision to dismiss the juvenile proceedings. The appellant argued that the lower court erred in applying Article 386 § 4 of the Civil Procedure Code regarding the grounds for a cassation ruling. The Court ruled the appeal inadmissible because the specific order dismissing the case for lack of necessity for disciplinary measures falls outside the closed list of appealable decisions under Article 3941 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.; Art. 21 § 3 u.p.n.: Appeals against second-instance decisions dismissing juvenile proceedings for lack of necessity for disciplinary measures are inadmissible as they do not fall within the closed statutory list of appealable rulings.

Parole chiave

Generato dall'IA
juvenile proceedings appeal admissibility closed list of appeals dismissal of proceedings Civil Procedure Code disciplinary measures procedural inadmissibility violazioni delle norme procedurali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 i 11 k.p.c.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Przepis art. 3941 § 11 k.p.c. w zw.
Art. 20 § 1 u.p.n.
Zgodnie z art. 20 § 1 in principio, obowiązującej w chwili wydania zaskarżonego postanowienia, ustawy z dnia 26 października 1982 r.
Art. 21 § 3 u.p.n.
Jak wynika jednak z art. 21 § 3 u.p.n., na postanowienie o umorzeniu postępowania wobec nieletniego z uwagi na niecelowość orzekania środków wychowawczych, stronom oraz pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie, a nie apelacja.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
21 § 3 zdanie pierwsze u.p.n.Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. ma zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym, jeżeli sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone apelacją postanowienie sądu pierwszej instancji orzekające co do istoty sprawy, przekazując sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Art. 397 § 3 k.p.c.
art. 216 § 2 k.k
dopuściły się czynu karalnego z art. 216 § 2 k.k.
art. 386 § 4 k.p.c
21 § 2 u.p.n., umorzył postępowanie - z uwagi na niecelowość orzekania środków wychowawczych.Od postanowienia Sądu Okręgowego zażalenie wniósł obrońca nieletniej E.K., zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.
art. 3941 § 11 k.p.c
Przepis art. 3941 § 11 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 30 września 2020 r., I CZ 37/20
postanowienie SN z 10 czerwca 2021 r., I CZ 42/21
postanowienie SN z 14 października 2021 r., IV CZ 67/20
postanowienie SN z 14 października 2021 r., IV CZ 67/20).
postanowienie SN z 3 grudnia 2021 r., II CZ 50/21
397 § 3 k.p.c.), co w połączeniu z mniej sformalizowanym charakterem zażalenia sprawia, że sąd drugiej instancji nie jest tak rygorystycznie związany zamkniętym katalogiem podstaw do wydania orzeczenia kasatoryjnego jak sąd w postępowaniu apelacyjnym (postanowienie SN z 3 grudnia 2021 r., II CZ 50/21).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 297/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Wesołowski‎SSN Mariusz Załucki w sprawie nieletnich: M. G., A. M., E. K.i K. W. o czyn karalny oraz nieletniej P. K.‎o demoralizację,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2022 r.,‎zażalenia pozwanej nieletniej E. K.na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach‎z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt V Cz 336/21, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 10 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Siedlcach z 7 września 2021 r. w części stwierdzającej, że nieletnie E. K. i M. G. dopuściły się czynu karalnego z art. 216 § 2 k.k. polegającego na tym, że w lutym 2021 r. na terenie gminy […] woj. […], działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieletnią, przy użyciu komunikatora internetowego znieważyły małoletnią K. K. poprzez umieszczenie ośmieszającego zdjęcia i obraźliwych wpisów, oraz, na podstawie art. 21 § 2 u.p.n., umorzył postępowanie - z uwagi na niecelowość orzekania środków wychowawczych.Od postanowienia Sądu Okręgowego zażalenie wniósł obrońca nieletniej E.K., zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że istnieje uzasadniona przyczyna do wydania orzeczenia kasatoryjnego.

Na tej podstawie żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia bądź w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Opisany katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego ma charakter zamknięty (postanowienia SN: z 30 września 2020 r., I CZ 37/20 i z 10 czerwca 2021 r., I CZ 42/21). Postanowienia Sądu Najwyższego, które nie zostały ujęte w tych przepisach, nie są zatem zaskarżalne zażaleniem (por. postanowienie SN z 14 października 2021 r., IV CZ 67/20). Zgodnie z art. 20 § 1 in principio, obowiązującej w chwili wydania zaskarżonego postanowienia, ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jedn.

Dz.U. z 2018 r. poz. 969 z późn. zm., dalej: u.p.n.), w sprawach tych należało stosować odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego właściwe dla spraw opiekuńczych. Przepis art. 3941 § 11 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. ma zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym, jeżeli sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone apelacją postanowienie sądu pierwszej instancji orzekające co do istoty sprawy, przekazując sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Jak wynika jednak z art. 21 § 3 u.p.n., na postanowienie o umorzeniu postępowania wobec nieletniego z uwagi na niecelowość orzekania środków wychowawczych, stronom oraz pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie, a nie apelacja.

Oznacza to, że środek odwoławczy od orzeczenia sądu pierwszej instancji, niezależnie od jego charakteru, jest rozpoznawany w reżimie właściwym dla zażalenia. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 3 grudnia 2021 r., II CZ 50/21, uproszczony i odformalizowany charakter postępowania zażaleniowego sprzeciwia się obciążeniu go dodatkowym instrumentem kontroli ze strony Sądu Najwyższego, jakim jest zażalenie na kasatoryjne rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji. Środek ten jest bowiem związany z reżimem postępowania apelacyjnego i nie przystaje do specyfiki postępowania zażaleniowego.

W postępowaniu zażaleniowym przepisy o apelacji stosuje się nie wprost, a jedynie odpowiednio (art. 397 § 3 k.p.c.), co w połączeniu z mniej sformalizowanym charakterem zażalenia sprawia, że sąd drugiej instancji nie jest tak rygorystycznie związany zamkniętym katalogiem podstaw do wydania orzeczenia kasatoryjnego jak sąd w postępowaniu apelacyjnym (postanowienie SN z 3 grudnia 2021 r., II CZ 50/21). Wyjątkowy charakter środka zaskarżenia jakim jest zażalenie do Sądu Najwyższego oraz wielokrotnie podkreślana w orzecznictwie konieczność wąskiej i rygorystycznej wykładni art. 3941 k.p.c. przesądza więc o niedopuszczalności zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji wydanego na skutek rozpoznania zażalenia, o którym mowa w art. 21 § 3 zdanie pierwsze u.p.n.Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.[as]