Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 29/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as it cannot review substantive legal errors in a case remanded for retrial.

Numero d'incarto III CZ 29/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Court of Appeal's decision to remand the case for a retrial. The appellant argued that the lower court erred in its substantive assessment of the statute of limitations and ownership claims, but the Supreme Court held that its review is limited to verifying the procedural basis for the remand. Consequently, the court refused to re-evaluate the merits of the legal arguments regarding the statute of limitations or property ownership.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 386 § 2, 4 k.p.c.: The Supreme Court's review of a cassation appeal against a remand decision is formal and limited to verifying the statutory grounds for remand, excluding any substantive re-evaluation of the lower court's legal conclusions on the merits.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal remand for retrial statute of limitations substantive review procedural control legal standing property ownership sviamento della giustizia

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 386 § 4 k.p.c.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 10 lutego 2022 r.
art. 3941 § 11 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 39814 k.p.c.
3941 § w związku z art. 39814 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
art. 5 k.c.
Sąd Apelacyjny odmiennie ocenił podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia, uznając, że nie zasługuje on na uwzględnienie na podstawie art. 5 k.c., za chybiony uznał również zarzut braku wykazania przez powódkę, jakoby była właścicielem sieci.
art. 49 § 2 zdanie pierwsze k.c.
Odmiennych wniosków nie uzasadnia poczynienie dodatkowo przez Sąd pierwszej instancji oceny przysługiwania powódce prawa własności do spornych urządzeń, skoro ocena legitymacji do dochodzenia przez powódkę roszczenia przewidzianego w art. 49 § 2 zdanie pierwsze k.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Sąd Apelacyjny w Katowicach, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 10 lutego 2022 r.
art. 5 k.c
Sąd Apelacyjny odmiennie ocenił podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia, uznając, że nie zasługuje on na uwzględnienie na podstawie art. 5 k.c., za chybiony uznał również zarzut braku wykazania przez powódkę, jakoby była właścicielem sieci.
art. 3941 § 11 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
3941 § w związku z art. 39814 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 147/12
Supreme Court dismissed appeal for lack of jurisdiction, as it cannot review merits only procedural errors.
III CZ 77/12
Supreme Court dismisses appeal regarding invalid civil proceedings due to improper legal representation authority.
IV CZ 166/12
Supreme Court dismisses appeal; procedural errors do not require full retrial under Civil Procedure Code.
V CZ 77/15
Supreme Court quashes lower court ruling for allowing claim based on new legal ground not raised in appeal.
I CZ 13/16
Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, allowing only evidence supplementation review under Civil Procedure Code.
V CZ 58/16
Supreme Court dismisses appeal for failure to examine substantive grounds of invalidity claim due to lack of factual findings.
II CZ 71/19
Court dismissed appeal on enforcement clause transfer, ruling substantive debt issues are not examined in transfer proceedings.
I CZ 5/20
Supreme Court quashes appeal court ruling for incomplete fact-finding and legal assessment in construction supervision contract dispute.
IV CZ 16/21
Supreme Court quashes appeal decision for remand due to insufficient factual findings on partnership dissolution and profit distribution.
II CKN 897/97
postanowienia Sądu Najwyższego z 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC 1999, Nr 1, poz.
I CKN 486/00
I CKN 486/00, OSP 2003, z.
I CSK 156/13
Supreme Court dismisses appeal upholding involuntary placement in social home for mentally ill homeless person.
V CZ 35/15
Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling the appeal lacks material review capacity under Civil Procedure Code.
II CZ 6/16
Supreme Court dismisses appeal against appellate court's remittal for failure to recognize case essence.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 29/25 POSTANOWIENIE 24 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎zażalenia Z. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M.‎na wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z 13 listopada 2024 r., V AGa 199/22,‎w sprawie z powództwa K.P.‎przeciwko Z. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M.‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, oddala zażalenie. (K.L.)

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 13 listopada 2024 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 10 lutego 2022 r. i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zauważył, że u podstaw oddalenia żądania pozwu, w którym powódka domagała się zobowiązania pozwanego do złożenia oświadczenia woli o przejęciu oznaczonej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej bez przyłączy, legło podzielenie przez Sąd pierwszej instancji zarzutu przedawnienia roszczenia oraz zarzutu niewykazania przez powódkę, że jest właścicielem spornych urządzeń.

Sąd Apelacyjny odmiennie ocenił podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia, uznając, że nie zasługuje on na uwzględnienie na podstawie art. 5 k.c., za chybiony uznał również zarzut braku wykazania przez powódkę, jakoby była właścicielem sieci. W konsekwencji przyjął, że zachodzi podstawa do zastosowania art. 386 § 4 k.p.c. z powodu nierozpoznania istoty sprawy przez Sąd pierwszej instancji.W zażaleniu pozwany, zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c., zaskarżył je w całości i wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c. ma na celu jedynie skontrolowanie przez Sąd Najwyższy, czy orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji, przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zostało prawidłowo oparte na jednej z przesłanek przewidzianych w art. 386 § 2 lub 4 k.p.c., a więc czy powołana przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia odpowiada wskazanej w uzasadnieniu podstawie ustawowej i czy rzeczywiście wystąpiła w sprawie.

Dokonywana ocena powinna mieć zatem charakter formalny i skupiać się wyłącznie na ustanowionych w powyższych przepisach przesłankach uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji i nie może wkraczać nie tylko w ocenę merytorycznego stanowiska sądu drugiej instancji w kwestii materialnoprawnych podstaw rozstrzygnięcia, lecz także w ocenę prawidłowości zastosowania przez ten sąd innych przepisów prawa procesowego, nie związanych bezpośrednio ze wskazaną przyczyną uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji. Zakres tej kontroli nie obejmuje ocen wyrażonych w zaskarżonym orzeczeniu i niemających związku z przesłankami uchylenia orzeczenia poglądów co do wykładni prawa, merytorycznego stanowiska w sprawie oraz popełnionych w postępowaniu apelacyjnym uchybień procesowych (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 7 listopada 2012 r.

IV CZ 147/12, OSNC 2013, Nr 3, poz. 41; z 28 listopada 2012 r., III CZ 77/12, OSNC 2013, Nr 4, poz. 54; z 10 stycznia 2013 r., IV CZ 166/12, niepubl.; z 10 grudnia 2015 r., V CZ 77/15, niepubl.; z 15 kwietnia 2016 r., I CZ 13/16, niepubl.; z 19 października 2016 r., V CZ 58/16, niepubl.; z 13 grudnia 2019 r., II CZ 71/19, niepubl. i z 28 lutego 2020 r., I CZ 5/20, nie publ.; z 28 kwietnia 2021 r., IV CZ 16/21, niepubl). W konsekwencji zarzuty zażalenia zmierzające do weryfikacji prawidłowości oceny Sądu Apelacyjnego dotyczącej przedawnienia roszczenia oraz oceny podniesionego w tym zakresie przez pozwanego zarzutu nadużycia prawa na podstawie art. 5 k.c., jako niedopuszczalne, nie mogły podlegać rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy w toku zainicjowanego postępowania zażaleniowego.Nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. ma miejsce wtedy, gdy Sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania albo merytorycznych zarzutów strony, błędnie przyjmując, że istnieje przesłanka materialnoprawna unicestwiająca roszczenie albo przesłanka wykluczająca jego skuteczne dochodzenie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC 1999, Nr 1, poz. 22; z 12 lutego 2002 r.

I CKN 486/00, OSP 2003, z. 3, poz. 36; z 19 czerwca 2013 r., I CSK 156/13, niepubl.; z 25 czerwca 2015 r., V CZ 35/15, niepubl. i z dnia 7 kwietnia 2016 r., II CZ 6/16, niepubl.). Wbrew argumentacji skarżącego tego rodzaju sytuacja zachodziła w sprawie, skoro podstawą oddalenia powództwa było uwzględnienie przez Sąd pierwszej instancji zarzutu przedawnienia, który Sąd Apelacyjny uznał za chybiony. Odmiennych wniosków nie uzasadnia poczynienie dodatkowo przez Sąd pierwszej instancji oceny przysługiwania powódce prawa własności do spornych urządzeń, skoro ocena legitymacji do dochodzenia przez powódkę roszczenia przewidzianego w art. 49 § 2 zdanie pierwsze k.c. również została zakwestionowana przez Sąd drugiej instancji, przyjęcie zaś jej przez Sąd pierwszej instancji skutkowało zaniechaniem oceny pozostałych materialno-prawnych przesłanek żądania i poczynienia w ich zakresie niezbędnych ustaleń, co w okolicznościach przedmiotowej sprawy oznaczało nierozpoznanie jej istoty.Z tych względów, na podstawie art. 3941 § w związku z art. 39814 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

‎ [P.L.][a.ł]