Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 29/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal dismissal due to failure to assess statutory fee exemption for legal representative.

Numero d'incarto III CZ 29/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision dismissing the defendant's legal representative's cassation appeal due to non-payment of fees. The appellate court rejected the appeal without evaluating the representative's request for a fee exemption under the Court Costs Act, despite the Supreme Court's prior finding of a fee defect. The court ruled that the appellate court erred by failing to assess the validity of the exemption claim before dismissing the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 96 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c.: The appellate court must evaluate the statutory basis for a party's fee exemption before dismissing an appeal for non-payment, as a fee defect only triggers dismissal if the summons to pay is grounded in valid law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal court costs exemption legal representative fees appellate court error statutory fee defect ripetibili dell'avvocato accollo delle spese procedurali recupero dei costi

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Sąd Apelacyjny stwierdził, że wobec nieopłacenia skargi przez skarżącego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie kurator pozwanego zarzucił naruszenia art.
Art. 96 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c.
z art. 96 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c. oraz naruszenie art.
Art. 45 § 1 Konstytucji
oraz naruszenie art. 45 § 1 Konstytucji.
Art. 39820 k.p.c.
Powyższe postanowienie Sądu Najwyższego nie ma jednak charakteru orzeczenia, o którym mowa w art. 39820 k.p.c., zawierającego wykładnię przepisów wiążąca dla Sądu drugiej instancji.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
1 pkt 5 u.k.s.c., co uzasadniało uwzględnienie zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 39815 § 1 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. ‎ sp [ł.n]
art. 3986 § 2 k.p.c
Sąd Apelacyjny stwierdził, że wobec nieopłacenia skargi przez skarżącego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie kurator pozwanego zarzucił naruszenia art.
art. 45 § 1 Konstytucji
oraz naruszenie art. 45 § 1 Konstytucji.
art. 39820 k.p.c
Powyższe postanowienie Sądu Najwyższego nie ma jednak charakteru orzeczenia, o którym mowa w art. 39820 k.p.c., zawierającego wykładnię przepisów wiążąca dla Sądu drugiej instancji.
art. 3941 § 3 k.p.c
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 29/24 POSTANOWIENIE 21 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 listopada 2024 r. w Warszawie‎zażalenia M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie‎z 14 listopada 2023 r., I WSC 55/22 (I AGa 77/21),‎w sprawie z powództwa N.spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O.‎przeciwko M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R.‎o zapłatę, 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. pozostawia orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. sp

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 14 listopada 2023 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 29 marca 2022 r., wniesioną przez kuratora pozwanego. Wskazał, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 29 września 2023 r. zwrócił skargę kasacyjną po stwierdzeniu, że pozwany nie uiścił opłaty od skargi kasacyjnej i nie był wzywany do usunięcia tego braku. Zarządzenie z dnia 23 października 2023 r. wzywające do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej zostało doręczone kuratorowi pozwanego 25 października 2023 r.

Kurator pozwanego nie uiścił opłaty od skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 30 października 2023 r. wniósł o uchylenie zarządzenia z 23 października 2023 r., powołując się na treść art. 96 ust. 1 pkt 5 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej; u.k.s.c.). Sąd Apelacyjny stwierdził, że wobec nieopłacenia skargi przez skarżącego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie kurator pozwanego zarzucił naruszenia art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c. oraz naruszenie art. 45 § 1 Konstytucji.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z uzasadnienia postanowienia zaskarżonego zażaleniem wynika, że zarządzenie z dnia 23 października 2023 r., wzywające kuratora pozwanego do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, zostało wydane w następstwie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2023 r., w którym stwierdzono istnienie braku skargi kasacyjnej w postaci opłaty od skargi kasacyjnej. Powyższe postanowienie Sądu Najwyższego nie ma jednak charakteru orzeczenia, o którym mowa w art. 39820 k.p.c., zawierającego wykładnię przepisów wiążąca dla Sądu drugiej instancji.

Z tego względu stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, że brak uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej przez kuratora pozwanego, pomimo wezwania do uiszczenia tej opłaty, stanowi wystarczającą podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej nie było uzasadnione. Brak uiszczenia przez stronę opłaty sądowej może rodzić dla niej negatywne skutki jedynie wówczas, gdy wezwanie do uiszczenia opłaty znajduje podstawę w obowiązujących przepisach. Konieczność dokonania przez Sąd Apelacyjny oceny czy skarga kasacyjna wniesiona przez kuratora pozwanego podlegała rzeczywiście opłacie sądowej było konieczne tym bardziej, że wniósł on o uchylenie zarządzenia z dnia 23 października 2023, podnosząc, że wydanie tego zarządzenia nastąpiło z naruszeniem art. 96 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c., a wcześniej Sąd Apelacyjny stał na stanowisku, że powyższy przepis uzasadnia korzystanie przez kuratora pozwanego z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd Apelacyjny nie ocenił zasadności wniosku kuratora pozwanego zawartego w piśmie procesowym z dnia 30 października 2023 r. i nie rozważył istnienia podstaw do zastosowania art. 96 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c., co uzasadniało uwzględnienie zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. ‎ sp [ł.n]