Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 29/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of reasoned judgment delivery under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 29/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal regarding a forced mortgage registration, ruling the complaint inadmissible. The lower court rejected the appeal because the parties failed to request a written reasoning for the second-instance decision, which was rendered in a closed session. The Supreme Court held that since no reasoning was prepared, it could not be delivered, thereby closing the statutory deadline for filing the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 1, 387 § 3, Art. 398 § 5 k.p.c.: An appeal against a second-instance decision dismissing an appeal is inadmissible if the party failed to request a written reasoning, as no such reasoning exists to be delivered.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code inadmissible appeal second instance reasoning closed session judgment delivery of reasoning forced mortgage registration procedural deadline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 387 § 1 k.p.c. wyroki sądu drugiej instancji i postanowienia
Art. 387 § 3 k.p.c.
art. 387 § 3 k.p.c. Z zestawienia tej regulacji z przepisem § 1 wynika jednak problem
Art. 398 § 5 k.p.c.
Sąd Okręgowy stwierdził, że stosownie do art. 398 5 § 1 w zw.
Art. 357 § 2 k.p.c.
z art. 357 § 2 k.p.c. polegające na pominięciu tych przepisów oraz
Art. 517 k.p.c.
urzędu w trybie art. 517 k.p.c. W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonego
Art. 394 § 1 k.p.c.
podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Sąd Okręgowy stwierdził, że stosownie do art. 398 5 § 1 w zw.
Art. 987 § 1 k.p.c.
postępowania zażaleniowego (art. 987 § 1 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone
art. 357 § 2 k.p.c
art. 517 w zw. z art. 357 § 2 k.p.c. polegające na pominięciu tych przepisów oraz

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 29/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa-Urzędu Skarbowego

przy uczestnictwie S. B. i A. B.

o wpis hipoteki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,

zażalenia uczestników na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt II Ca (…), II Ca (…),

oddala zażalenie; zasądza od uczestników S. i A. B. na rzecz Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) zł kosztów zastępstwa

prawnego w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

kasacyjną uczestników A. B. i S. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 5

stycznia 2010 r. w sprawie z wniosku Skarbu Państwa – Urzędu Skarbowego o wpis

hipoteki przymusowej. Sąd Okręgowy stwierdził, że stosownie do art. 398 5 § 1 w zw. z

art. 13 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone

orzeczenie w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia stronie skarżącej orzeczenia

wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 387 § 1 w zw. 13 § 2 zdanie drugie k.p.c., sąd

drugiej instancji sporządza uzasadnienie tylko wówczas, gdy strona zażądała jego

sporządzenia.

Uczestnicy

reprezentowani

w

sprawie

przez

profesjonalnego

pełnomocnika nie złożyli wniosku o sporządzenie uzasadnienia i nie został im doręczony

odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W związku z tym termin do złożenia skargi

kasacyjnej przez uczestników nie został otwarty, a złożoną przez nich skargą należało

odrzucić jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na powyższe orzeczenie uczestnicy A. B. i S. B. zarzucili naruszenie

art. 517 w zw. z art. 357 § 2 k.p.c. polegające na pominięciu tych przepisów oraz

naruszenie art. 3985 k.p.c. przez błędne przyjęcie, iż uczestnicy nie wystąpili do sądu o

doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, podczas gdy zostało ono doręczone z

urzędu w trybie art. 517 k.p.c. W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzuty poniesione przez skarżących należy uznać za nietrafne.

Zasady sporządzania i doręczenia uzasadnienia przez sąd drugiej instancji

zostały uregulowane w art. 387 k.p.c. Przepisy art. 517 w zw. z art. 357 § 2 k.p.c.,

których naruszenie skarżący wskazują w zażaleniu, odnoszą się do postępowania przed

sądem pierwszej instancji i w związku z tym nie mają zastosowania w sprawie. Przepisy

te mogą bowiem mieć zastosowanie w postępowaniu przed sądem drugiej instancji

jedynie posiłkowo w przypadku, gdy jakieś kwestie nie są szczegółowo uregulowane

(art. 391 § 3 k.p.c.).

Zgodnie z art. 387 § 1 k.p.c. wyroki sądu drugiej instancji i postanowienia

kończące postępowanie w sprawie podlegają uzasadnieniu z urzędu, z wyłączeniem

jednak orzeczeń, którymi oddalono apelację, gdyż w takim wypadku uzasadnienie

sporządzane jest tylko na wniosek. Tryb dla doręczeń uzasadnień został uregulowany w

art. 387 § 3 k.p.c. Z zestawienia tej regulacji z przepisem § 1 wynika jednak problem

interpretacyjny, który ujawnia się na tle orzeczeń sądu drugiej instancji oddalających

apelację, wydanych na posiedzeniu niejawnym. W zdaniu pierwszym § 3 jest mowa o

doręczaniu orzeczenia z uzasadnieniem stronie, która zażądała doręczenia, jednak

termin do złożenia wniosku liczy się od ogłoszenia. Natomiast w zdaniu trzecim § 3 art.

387 k.p.c. jest mowa o doręczaniu z urzędu orzeczenia z uzasadnieniem, gdy

orzeczenie nie było ogłoszone. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zaprezentowano

pogląd, zgodnie z którym należy odczytywać normę § 3 art. 387 k.p.c. w taki sposób, iż

dotyczy ona wszystkich nieogłoszonych, a więc wydanych na posiedzeniu niejawnym

orzeczeń (por. postanowieniu z dnia 9 marca 2007 r., V CSK 467/06, niepubl.). Sąd

Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie przychyla się jednak do

poglądu odmiennego, zgodnie z którym przy interpretacji art. 387 k.p.c. należy przyznać

znaczenie pierwszorzędne zasadzie sporządzania przez sąd uzasadnienia orzeczenia,

przyjmując jednocześnie, że jego doręczenie jest kwestią wtórną. O obowiązku

doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem można mówić tylko w takiej sytuacji, w której

sąd uzasadnienie sporządza. W wypadku oddalenia apelacji orzeczenie nie jest

sporządzane z urzędu, nie może zatem być z urzędu doręczane (por. postanowienie z

dnia 8 stycznia 2010 r., IV CZ 101/09, niepubl.). Interpretacja taka zapewnia stronom

pełną realizację uprawnień procesowych. Wniosek o doręczenie orzeczenia z

uzasadnieniem strona może złożyć tylko wtedy, gdy wie o jego wydaniu i zna jego treść.

Z zamieszczonego w zdaniu drugim art. 387 § 3 odesłania do odpowiedniego

stosowania art. 327 § 2 k.p.c. wynika, że w razie wydania na posiedzeniu niejawnym

orzeczenia sądu apelacyjnego o oddaleniu apelacji, należy doręczyć stronie odpisy jego

sentencji, co zastąpi ogłoszenie orzeczenia i spełni jego funkcję oraz w pełni

zagwarantuje możliwość skorzystania z uprawnień do złożenia wniosku o uzasadnienie

wydanego orzeczenia. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko sądu odwoławczego,

że wniesienie skargi kasacyjnej bez doręczenia stronie odpisu orzeczenia z

uzasadnieniem było niedopuszczalne.

Z wskazanych względów zażalenie skarżącego podlegało oddaleniu, na

podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c., z obciążeniem żalących się kosztami

postępowania zażaleniowego (art. 987 § 1 k.p.c.).