Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because cassation appeal value cannot exceed appellate value.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the District Court's decision rejecting their cassation complaint due to insufficient value. The appellants argued that the appeal value should include interest differences, but the Court held that the cassation appeal value cannot exceed the appellate appeal value. Consequently, the Court ruled that the appeal was inadmissible because the value did not meet the statutory threshold.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 368 § 2 zd. 2 k.p.c.: The value of the subject matter of a cassation appeal cannot exceed the value of the subject matter of the appeal proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 275/23 POSTANOWIENIE 18 października 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 18 października 2023 r. w Warszawiezażalenia A. T. i J. C.na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawiez 6 czerwca 2023 r., IV Ca 274/22,w sprawie z powództwa A. T. i J. C.przeciwko […] spółce akcyjnej w W.o zapłatę, 1. oddala zażalenie;
2. zasądza od A. T. i J. C. na rzecz […] spółki akcyjnej w W. po 1350 złotych zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia A. T. i J. C. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowieniem z 6 czerwca 2023 r. odrzucił skargę kasacyjną powodów od wyroku tego Sądu z 27 stycznia 2023 r. z uwagi na jej niedopuszczalność, wobec wartości przedmiotu zaskarżenia ustalonej na 42 331 zł. Zażalenie na to postanowienie wnieśli powodowie, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucili postanowieniu naruszenie art. 3982 § 1 zd. 1 w zw. z art. 20 k.p.c. Powodowie wskazali, że na oznaczoną przez nich wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 51 994,22 zł składa się 42 331,04 zł, tj. różnica między kwotą świadczenia nienależnego żądanego pozwem a zasądzonego wyrokiem Sądu pierwszej instancji, oraz 9 663,18 zł, czyli różnica między wysokością odsetek zasądzonych a należnych – w razie zasądzenia całości kwoty dochodzonej pozwem.W odpowiedzi na zażalenie pozwany bank wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Zażalenie zawiera oświadczenie o doręczeniu jego odpisu pełnomocnikowi strony przeciwnej, odpowiadające wymaganiom art. 132 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym, z zastrzeżeniem sytuacji szczególnych, nie może przekraczać wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 19-24 k.p.c. do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej nie może uzasadniać jej aktualizacji przez podwyższenie ponad wartość dotychczasową, a tożsamość zakresu rozstrzygnięcia kwestionowanego w apelacji i w skardze kasacyjnej wyłącza dopuszczalność oznaczenia w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie innej niż poprzednio w apelacji (zob. m.in. postanowienie SN z 22 czerwca 2018 r., II CZ 30/18).
W konsekwencji nie może budzić wątpliwości, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie może przekraczać wartości przedmiotu sporu ani wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym. Wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest bowiem samodzielna i nie może być wyższa od przedmiotu sporu, chyba że nastąpiło rozszerzenie powództwa albo zasądzenie ponad żądanie (postanowienia SN z 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, i z 19 czerwca 1997 r., III CZ 25/97). Swoboda określenia przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej aktywuje obowiązek sądu drugiej instancji sprawdzenia tej wartości.
Sąd drugiej instancji w ramach kontroli dopuszczalności skargi kasacyjnej może stwierdzić, a następnie ustalić i przyjąć w sposób wiążący, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest w rzeczywistości inna niż podana przez skarżącego (postanowienia SN z 6 czerwca 1997 r., II CKN 47/97, i z 11 lipca 2019 r., V CZ 42/19).Należy przypomnieć, że art. 20 k.p.c., mający zastosowanie do określenia wartości zaskarżenia skargą kasacyjną, stanowi, że do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów żądanych obok roszczenia głównego.
W uchwale składu siedmiu sędziów z 28 czerwca 1999 r., III CZP 12/99 (OSNC 2000, nr 1, poz.
1) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie orzeczenie rozstrzygające o nieskapitalizowanych odsetkach, dochodzonych obok roszczenia głównego, skarga kasacyjna jest dopuszczalna, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia (obejmująca odsetki) osiąga progi kwotowe decydujące o dopuszczalności skargi (zob. też postanowienia SN z 13 marca 2014 r., IV CZ 134/13, i z 19 listopada 2015 r., V CZ 72/15). Jeżeli natomiast zaskarżeniem objęte są odsetki razem z roszczeniem głównym, to wartości tego roszczenia wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia.W niniejszej sprawie roszczenie o odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego dochodzone było nie jako roszczenie samodzielne, lecz jako uboczne dla roszczenia o zapłatę i taki też charakter roszczenie to zachowało w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym.
Nie zaistniały więc żadne okoliczności, które mogłyby skutkować modyfikacją wartości przedmiotu zaskarżenia na etapie postępowania przed sądem drugiej instancji.Zatem ustalona przez Sąd Okręgowy w odniesieniu do skargi kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada wartości przedmiotu zaskarżenia na etapie postępowania apelacyjnego (art. 368 § 2 zd. 2 k.p.c.). Wobec tego Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił skargę kasacyjną powodów jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia nieprzekraczającą 50 000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).Z tego względu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie oraz zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych obciążył skarżących kosztami postępowania zażaleniowego. (D.Z.)[ał]