Supreme Court dismisses appeal on bankruptcy administrator's refusal of appeal, citing procedural inadmissibility and lack of constitutional review power.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of her cassation complaint. The appellant argued that the District Court incorrectly applied monetary limits and failed to address constitutional challenges, while the District Court ruled the appeal inadmissible due to procedural bars and insufficient value. The Court held that it lacks constitutional review authority and confirmed the lower court's decision based on existing procedural statutes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 188 ust. 1 Konstytucji; Art. 3982 § 1 k.p.c.: The Supreme Court cannot rule on the constitutionality of statutes; appeals are inadmissible if statutory monetary thresholds are not met or procedural requirements like legal representation are unfulfilled.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 27/08
POSTANOWIENIE
Dnia 12 czerwca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa D. S.
przeciwko Syndykowi Masy Upadłości A.(...) sp. j. w K.
o zwolnienie spod egzekucji,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2008 r.,
zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II Cz
(…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie
powódki na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu jej apelacji.
Od powyższego postanowienia powódka osobiście wniosła skargę kasacyjną,
którą Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. odrzucił
wskazując, że stosownie do art. 3981 § 1 k.p.c. oraz art. 3941 § 2 k.p.c. od
postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu
pierwszej instancji o odrzuceniu apelacji nie przysługuje ani zażalenie ani skarga
kasacyjna. Wskazał też, że skarga kasacyjna nie przysługuje również dlatego, że
wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwoty 50 000 zł, co zgodnie z art. 3982
§ 1 k.p.c. czyni skargę niedopuszczalną, a ponadto podlega ona odrzuceniu także z
uwagi na niedopełnienie wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego określonego w
art. 871 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398 6 § 2
k.p.c., jako niedopuszczalną.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powódki zarzucił
niezgodność art. 3982 § 1 k.p.c. z art. 32 ust. 1 Konstytucji przez wprowadzenie cezury
majątkowej ograniczającej jej prawo do sądu i na tej podstawie wnosił o uchylenie
zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 188 pkt 1 Konstytucji o zgodności przepisu ustawy z Konstytucją
orzeka Trybunał Konstytucyjny, a nie Sąd Najwyższy, którego kompetencje określone w
art. 183 Konstytucji, nie obejmują orzekania o zgodności ustaw z Konstytucją.
Nie może być zatem skuteczny zarzut zażalenia powołujący na niezgodność art.
3982 § 1 k.p.c. z art. 32 ust. 1 Konstytucji, skoro skarżąca nie przedstawiła orzeczenia
Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego tę niezgodność, a Sąd Najwyższy nie
znajduje podstaw do wystąpienia z urzędu z odpowiednim pytaniem prawnym do
Trybunału, na podstawie art. 193 Konstytucji.
Niezależnie od tego trzeba stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest trafne
także w świetle wskazanych przez Sąd Okręgowy przepisów art. 3981 § 1, art. 3941 § 2
oraz art. 871 § 1 k.p.c. i dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.