Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 249/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural invalidity; lower court correctly voided proceedings due to lack of notice.

Numero d'incarto III CZ 249/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision to void the first-instance proceedings. The lower court found that the defendant's lawyer was not notified of the hearing date, resulting in an unexcused absence that deprived the party of the right to defense. The Supreme Court upheld this finding, ruling that the appeal was procedurally improper as it sought a substantive review rather than a formal check on the lower court's application of the voidance criteria.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 2, 4 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.; The Supreme Court's review of a cassation judgment is limited to verifying the formal prerequisites for voiding the first-instance decision, not the substantive merits of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural invalidity lack of notice right to defense cassation review formal prerequisites substantive review voidance of proceedings riapertura della pratica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 214 § 1 k.p.c.
Sad Okręgowy podkreślił, że stosownie do treści art. 214 § 1 k.p.c.
Art. 149 § 2 k.p.c.
Z powodu nieobecności – będącej następstwem naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 149 § 2 k.p.c. – pozwany K.
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
Spełniona została zatem przesłanka nieważności postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.).Od wyroku Sądu Okręgowego zażalenie wniósł pozwany, zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art 378 § 1 w zw.
Art. 378 § 1 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy bada jedynie poprawność zastosowania art. 386 § 2 i 4 k.p.c.
Art. 386 § 2 k.p.c.
Sąd Okręgowy w Kielcach uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. W ocenie Sądu drugiej instancji, postępowanie przed Sądem pierwszej instancji było nieważne ze względu na pozbawienie pozwanych możności obrony swych praw (art.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy bada jedynie poprawność zastosowania art. 386 § 2 i 4 k.p.c.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
W postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia zażalenia na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. Sąd Najwyższy bada jedynie poprawność zastosowania art.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.[as]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z 7 listopada 2012 r., IV CZ 147/12
postanowienie z 7 listopada 2012 r., IV CZ 147/12, OSNC 2013, nr 3, poz.
postanowienie z 15 lutego 2013 r., I CZ 5/13
41 i postanowienie z 15 lutego 2013 r., I CZ 5/13, OSNC-ZD 2014, nr A, poz.
postanowienie z 13 czerwca 2013 r., I CSK 654/12
postanowienie z 26 września 2014 r., IV CZ 52/14
postanowienie z 12 lutego 2015 r., IV CZ 113/14
postanowienie z 20 listopada 2015 r., I CSK 888/14
I CSK 654/12
Supreme Court dismisses cassation appeal claiming procedural invalidity due to lack of defense rights.
I CSK 888/14
Supreme Court dismisses appeal on oral will, upholding lower court's finding of no valid oral will due to lack of urgency or impossibility.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 249/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)‎SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa D. K.‎przeciwko E. K. i K. K.‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2022 r.,‎zażalenia pozwanego K. K.na wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach‎z dnia 3 marca 2022 r., sygn. akt II Ca 1545/21, 1) oddala zażalenie, 2) rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawia Sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 3 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Kielcach uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju z 29 lipca 2021 r., zniósł postępowanie w części dotkniętej nieważnością od 21 lipca 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi.Sąd drugiej instancji wskazał, że pomimo niezawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 21 lipca 2021 r. pełnomocnika K. K. i E. K., Sąd pierwszej instancji przeprowadził rozprawę i zamknął rozprawę, odraczając ogłoszenie wyroku do 29 lipca 2021 r., co pozbawiło pozwanych możliwości obrony ich praw.

Sad Okręgowy podkreślił, że stosownie do treści art. 214 § 1 k.p.c. rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli strona jest nieobecna na rozprawie a sąd stwierdzi nieprawidłowość w doręczeniu wezwania albo jeżeli nieobecność strony jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć. W aktach sprawy brak dowodu na to, że pełnomocnik pozwanego K. K., a przez to również sam pozwany, zostali zawiadomieni o terminie rozprawy wyznaczonej na 21 lipca 2021 r. Powyższe skutkowało niezawinioną nieobecnością pozwanego na tej rozprawie.

Z powodu nieobecności – będącej następstwem naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 149 § 2 k.p.c. – pozwany K. K. został pozbawiony możliwości obrony swoich praw, gdyż nie mógł i nie brał udziału w istotnej części postępowania pierwszoinstancyjnego. Spełniona została zatem przesłanka nieważności postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.).Od wyroku Sądu Okręgowego zażalenie wniósł pozwany, zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art 378 § 1 w zw. z art. 386 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i niewypowiedzenie się przez Sąd Okręgowy co do zarzutów zawartych w apelacji pozwanego w zakresie naruszenia prawa materialnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uchylenie wyroku połączone z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji przewiduje art. 386 § 2 i § 4 k.p.c. Orzeczenie kasatoryjne może zostać wydane w przypadku stwierdzenia nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji oraz w przypadku, gdy wydanie wyroku (postanowienia) wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

Kontrola Sądu Najwyższego rozpoznającego zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji ma charakter formalny i odnosi się do przesłanek uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. W postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia zażalenia na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. Sąd Najwyższy bada jedynie poprawność zastosowania art. 386 § 2 i 4 k.p.c. przez sąd drugiej instancji, czyli bada, czy rzeczywiście wystąpiły wskazane przez sąd drugiej instancji określone w tych przepisach przesłanki uchylenia zaskarżonego wyroku (por. postanowienie z 7 listopada 2012 r., IV CZ 147/12, OSNC 2013, nr 3, poz. 41 i postanowienie z 15 lutego 2013 r., I CZ 5/13, OSNC-ZD 2014, nr A, poz. 4).

Zażalenie nie jest środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy wyroku (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 listopada 2012 r., IV CZ 147/12; z dnia 7 marca 2013 r.; II CZ 193/12; z 24 maja 2013 r., V CZ 156/12; z 20 września 2013 r., II CZ 51/13; z 15 maja 2014 r., II CZ 17/14; z 2 października 2014 r., IV CZ 68/14; z 3 października 2014 r., V CZ 61/14). Sąd Okręgowy w Kielcach uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. W ocenie Sądu drugiej instancji, postępowanie przed Sądem pierwszej instancji było nieważne ze względu na pozbawienie pozwanych możności obrony swych praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.).

Oceniając tylko we wskazanym kontekście decyzję Sądu drugiej instancji i odwołując się utrwalonego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu, trzeba podnieść, że nieważność postępowania z powodu pozbawienia strony możności obrony swych praw wymaga stwierdzenia takiego naruszenia przepisów postępowania, którego skutkiem jest niemożność działania strony w postępowaniu lub w jego istotnej części. Chodzi zatem tylko o takie uchybienia procesowe, które faktycznie uniemożliwiły stronie podjęcie obrony przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 czerwca 2013 r., I CSK 654/12; z 26 września 2014 r., IV CZ 52/14; z 12 lutego 2015 r., IV CZ 113/14; z 20 listopada 2015 r., I CSK 888/14).W rozpoznawanej sprawie Sąd drugiej instancji trafnie przyjął, że w pierwszej instancji przez niezawiadomienie pełnomocnika strony o terminie rozprawy, po której zamknięciu Sąd wydał wyrok postępowanie było z tej przyczyny nieważne.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.[as]