Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 244/25 Generato dall'IA

Appeal dismissed; cassation inadmissible due to low value; enforcement stay order rejected as non-appealable.

Numero d'incarto III CZ 244/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal regarding the enforcement stay order as inadmissible, ruling such orders fall outside the scope of appealable decisions. The cassation complaint was rejected because the disputed value of 482 zł was below the 50,000 zł threshold for property disputes. Consequently, the appeal was partially allowed only to the extent it did not violate procedural rules, and the appellants were ordered to pay the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court against an order refusing a stay of enforcement is inadmissible, and a cassation complaint is inadmissible in property disputes where the value does not exceed fifty thousand zloty.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement stay order cassation inadmissibility value threshold property dispute appeal scope costs of appeal non-appealable decision differimento dell'esecuzione della pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Ponadto według art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Powoduje to odrzucenie zażalenia w tej części na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
222 k.c.) są rozpoznawane w trybie procesowym, z wszystkimi tego konsekwencjami, także z uzależnieniem dopuszczalności skargi kasacyjnej od wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. (postanowienie SN z 13 stycznia 2022 r., III CZ 7/22).Z tego względu, Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 39814 k.p.c.
(postanowienie SN z 13 stycznia 2022 r., III CZ 7/22).Z tego względu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
oddalił zażalenie w zakresie, w jakim nie podlegało ono odrzuceniu, a zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 w zw.
Art. 98 § 11 k.p.c.
oddalił zażalenie w zakresie, w jakim nie podlegało ono odrzuceniu, a zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 w zw.
Art. 98 § 3 k.p.c.
oddalił zażalenie w zakresie, w jakim nie podlegało ono odrzuceniu, a zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 w zw.
Art. 99 k.p.c.
z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 244/25 POSTANOWIENIE 19 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 19 lutego 2026 r. w Warszawie‎zażalenia W.T. i B.T.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z 16 października 2025 r., III Ca 724/24,‎w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w G.‎przeciwko W.T. i B.T.‎o nakazanie, 1. odrzuca zażalenie w części dotyczącej pkt 1. zaskarżonego postanowienia;

2. oddala zażalenie w pozostałej części;

3. zasądza od W.T. i B.T. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej w G. po 120 złotych kosztów postępowania zażaleniowego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia W.T. i B.T. do dnia zapłaty. UZASADNIENIESąd Okręgowy w Gdańsku postanowieniem z 16 października 2025 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonalności wyroku tego Sądu z 9 maja 2025 r. i odrzucił skargę kasacyjną pozwanych.Zażalenie na to postanowienie wnieśli pozwani, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie całości. W odpowiedzi na zażalenie powód wnosił o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Ponadto według art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowienie sądu drugiej instancji wstrzymujące lub odmawiające wstrzymania wykonalności orzeczenia sądu drugiej instancji nie mieści w żadnej z kategorii spraw, na które przysługuje zależnie do Sądu Najwyższego.

Powoduje to odrzucenie zażalenia w tej części na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jako niedopuszczalnego.Skarga kasacyjna jest natomiast niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c.). Pozwani oznaczyli w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia na 482 zł. Wartość ta była zbieżna z wartością przedmiotu sporu, której pozwani nie kwestionowali, oraz wartością przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w apelacji.

W konsekwencji Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił skargę kasacyjną pozwanych jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia nieprzekraczającą 50 000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).W zażaleniu skarżący zdają się ponadto argumentować, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie były roszczenia niemajątkowe, co skutkowałoby przyjęciem, iż skarga kasacyjna jest dopuszczalna. Nie wskazali jednak, jakiego roszczenia o charakterze niemajątkowym dochodził powód. Podstawą wyróżnienia kategorii praw majątkowych i niemajątkowych jest typowy interes, jaki realizują.

Na podstawie tego kryterium do praw majątkowych zalicza się w szczególności prawa rzeczowe. Roszczenie windykacyjne (art. 222 § 1 k.c.) stanowi roszczenie majątkowe niepieniężne (zob. uzasadnienie uchwały SN z 15 listopada 2018 r., III CZP 50/18, OSNC 2019, nr 6, poz. 67). Sprawy mające za przedmiot roszczenia windykacyjne lub negatoryjne (art. 222 k.c.) są rozpoznawane w trybie procesowym, z wszystkimi tego konsekwencjami, także z uzależnieniem dopuszczalności skargi kasacyjnej od wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. (postanowienie SN z 13 stycznia 2022 r., III CZ 7/22).Z tego względu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie w zakresie, w jakim nie podlegało ono odrzuceniu, a zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych obciążył skarżących kosztami postępowania zażaleniowego.

Marcin Łochowski‎ (D.Z.)[a.ł]