Supreme Court dismisses appeal for personal filing by unrepresented party violating mandatory lawyer representation rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's dismissal of her legal challenge. The appellant personally filed both the initial complaint and the subsequent appeal without legal representation, violating mandatory rules requiring counsel for Supreme Court proceedings. The court ruled that such personal filings constitute irreparable defects rendering the appeals inadmissible and that the court cannot appoint counsel ex officio to cure this procedural error.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.: Mandatory lawyer representation in Supreme Court proceedings excludes personal filing by parties lacking capacity to act, rendering such appeals inadmissible due to irreparable defects.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 236/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Łodko (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Ewa StefańskaSSN Mariusz Załucki w sprawie z wniosku E. Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. przeciwko M. K. w przedmiocie skargi dłużniczki na czynności komornika,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,zażalenia pozwanejna postanowienie Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckimz 9 lutego 2022 r., sygn. akt I Co 441/21, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 9 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy w Grodzisku Mazowieckim odrzucił skargę M. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia z 28 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy wskazał, że skargę dłużniczka wniosła osobiście, z naruszeniem art. 871 § 1 i 2 k.p.c. Ponadto skarga była niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego skarżąca wniosła osobiście, zarzucając naruszenie art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c., art. 5 k.p.c. i art. 504 § 1 k.p.c. wniosła o jego uchylenie w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.). Przepis ten w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz przy podejmowaniu przed sądem niższej instancji czynności procesowych, związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, wyłącza zdolność postulacyjną stron oraz możliwość zastępowania ich przez innych niż adwokat bądź radca prawny pełnomocników. Przymus adwokacko-radcowski, o którym jest mowa w art. 871 § 1 k.p.c., obejmuje między innymi sporządzenie danego środka prawnego, w tym również zażalenia, którego rozpoznanie należy do właściwości Sądu Najwyższego.
W poglądach orzeczniczych Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że przymus adwokacko-radcowski dotyczy także postępowania zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (zob. postanowienia SN: z 8 maja 2013 r., I CZ 19/13; z 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, i z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14).Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność jego odrzucenia wprost, jako niedopuszczalnego.
Usunięcie takiego braku, zarówno samodzielnie przez stronę, jak i jej pełnomocnika w jakiejkolwiek formie jest niemożliwe (zob. postanowienia SN z 30 czerwca 2022 r., III CZ 158/22, i z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20). Z tego względu wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, zgłoszony w zażaleniu nie mógł odnieść skutku. Już tylko z tego względu, zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Rejonowego wniesione przez nią osobiście podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zasadniczo przysługuje tylko od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w sprawie w sposób merytoryczny (w procesie i w postępowaniu nieprocesowym bez jakiegokolwiek wyjątku od tej zasady). Skarga nie przysługuje natomiast od pozostałych prawomocnych orzeczeń – postanowień kończących postępowania wpadkowe i incydentalne – w tym wydanych w sprawie zarządzeń. Z tego też względu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie.