Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 23/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses civil claim for annulment of final order due to unpaid fees and missing legal prerequisites.

Numero d'incarto III CZ 23/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's extraordinary appeal challenging a final order regarding adverse possession. The plaintiff failed to pay the required court fees and did not demonstrate that no other legal remedies were available to challenge the lower court's decision. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4246 § 3 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for annulment of a final order is inadmissible if not paid and if the applicant fails to prove the unavailability of other legal remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal adverse possession court fees final order inadmissible appeal domanda di rigetto dell'opposizione azione di contestazione ritiro dell'istanza giudiziaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5192 k.p.c.
Art. 4246 § 3 k.p.c.
300), stąd zasadnie została odrzucona na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Ponadto należy podnieść, że z uwagi na charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Ponadto należy podnieść, że z uwagi na charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Realizacja wymagania wskazanego w art.
Art. 39814 k.p.c.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 112 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
skarga nie została opłacona, zgodnie z art. 112 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.
art. 523 k.p.c
z dnia 2 listopada 2016 r., zmieniającego - na podstawie art. 523 k.p.c.
art. 5192 k.p.c
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 23/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Władysław Pawlak‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi uczestnika B.C.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 listopada 2016 r., sygn. akt II Ca […]/15, wydanego w sprawie z wniosku T.C. ‎przy uczestnictwie K.K., M.S., W.L., B.S., B.C. i K.C.‎o zmianę prawomocnego postanowienia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r.,‎zażalenia uczestnika B.C. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 12 lutego 2018 r., sygn. akt II WSC […]/17, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

B.C. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 listopada 2016 r., zmieniającego - na podstawie art. 523 k.p.c. - prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 kwietnia 2009 r. w zakresie oddalającym apelację T.C. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 12 grudnia 2008 r. oddalającego wniosek T.C. o nabycie prawa własności objętych wnioskiem nieruchomości przez zasiedzenie. W skardze B.C. - określając wartość jej przedmiotu na kwotę 5 000 zł - wniósł o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi.

Wniosek ten został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 stycznia 2018 r., doręczonym pełnomocnikowi zawodowemu skarżącego w dniu 22 stycznia 2001 r. W terminie tygodniowym pełnomocnik skarżącego nie uiścił opłaty, lecz wniósł zażalenie na wskazane postanowienie z dnia 9 stycznia 2018 r., odrzucone następnie jako niedopuszczalne postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 9 lutego 2018 r. Postanowieniem z dnia z dnia 12 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę B.C. z powodu jej nieopłacenia. Sąd podniósł także, że skarżący nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 listopada 2016 r. w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.W zażaleniu na to postanowienie B.C., zarzucając brak podstaw faktycznych i prawnych do odrzucenia skargi, wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia orzekającego co do istoty sprawy kończącego postępowanie nieprocesowe w sprawie (art. 5192 k.p.c.) jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego stronie dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej. Wniesiona przez B.C. skarga nie została opłacona, zgodnie z art. 112 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.

Dz. U. 2018 r., poz. 300), stąd zasadnie została odrzucona na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Ponadto należy podnieść, że z uwagi na charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 w zw. art. 13 § 2 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. polega na przeprowadzeniu wywodu prawnego, z którego wynika, że ani skarga kasacyjna, ani skarga o wznowienie postępowania nie są w konkretnej sprawie dopuszczalne oraz że wzruszenie orzeczenia nie może nastąpić także w drodze innych środków procesowych.

Tego wymagania skarga nie spełnia. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). aj ał