Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 23/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal for correcting trial minutes made after final judgment.

Numero d'incarto III CZ 23/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's request for a retrial based on the creation of a unified trial minutes protocol two years after the final judgment. The appellant argued that the protocol contained new information affecting the verdict, but the appellate court correctly noted the changes were merely technical corrections known to the appellate court before its ruling. The Supreme Court upheld this decision, ruling that such procedural corrections do not constitute new circumstances warranting a retrial under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 1 pkt 1, Art. 403 § 2 k.p.c.; A correction of trial minutes made after the final judgment does not constitute a new circumstance for retrial if it merely clarifies existing procedural acts known to the court.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial appeal trial minutes correction new circumstances final judgment civil procedure code procedural error appellate review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c.
powódka powołała podstawy restytucyjne z art. 403 § 1 pkt 1 i art.
art. 403 § 2 k.p.c.
403 § 1 pkt 1 i art. 403 § 2 k.p.c.,
art. 160 k.p.c.
postępowania cywilnego (art. 160 k.p.c.), uwzględniającą możliwość wystąpienia
art. 410 § 1 k.p.c.
podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Z tych przyczyn zażalenie powódki należało oddalić (art. 394 1 § 3 k.p.c.
art. 398 § 14 k.p.c.
w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
403 § 1 pkt 1 i art. 403 § 2 k.p.c.,
art. 160 k.p.c
postępowania cywilnego (art. 160 k.p.c.), uwzględniającą możliwość wystąpienia
art. 410 § 1 k.p.c
podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
w zw. z art. 39814 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 23/13

POSTANOWIENIE

Dnia 15 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Owczarek

w sprawie ze skargi E. K.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa E. K.

przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "M." sp. z o.o. w K.

o stwierdzenie nieważności uchwały, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 maja 2013 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 19 grudnia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Powódka E. K. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r., wydanym

w sprawie przeciwko pozwanemu Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu „M.”

Sp. z o.o. w K. o stwierdzenie nieważności uchwały. Jako podstawę wznowienia

powódka powołała podstawy restytucyjne z art. 403 § 1 pkt 1 i art. 403 § 2 k.p.c.,

których wystąpienie łączyła z faktem sporządzenia przez Sąd Okręgowy w dniu 9

listopada 2012 r., a więc już po wydaniu wyroku, ujednoliconego protokołu

rozprawy z dnia 24 lutego 2010 r., uwzględniającego uzupełnienia i zmiany tego

protokołu dokonane na wniosek powódki z 2 marca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

jako nieopartą na ustawowej podstawie. Wyjaśnił, że wskazane przez skarżącą

podstawy restytucyjne wymagają ujawnienia się po prawomocnym zakończeniu

sprawy okoliczności, które - gdyby były znane wcześniej - miałyby wpływ na treść

zapadłego rozstrzygnięcia. Takiego charakteru nie miało sporządzenie przez Sąd

Okręgowy jednolitego protokołu rozprawy, uwzględniającego uzupełnienia i

sprostowania dokonane na wniosek powódki, gdyż było to tylko techniczne

włączenie do treści protokołu zarządzenia z dnia 15 marca 2010 r., którym wniosek

ten został rozpoznany. Merytoryczna korekta protokołu nastąpiła więc przed

wydaniem przez Sąd Apelacyjny wyroku z dnia 16 czerwca 2010 r. i była temu

Sądowi znana. Protokół nie był przerobiony, ani podrobiony, a zmiany w treści

zapisów, które powódka uważa za decydujące dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy,

zdaniem Sądu nie miałaby wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem, domagając się

„wznowienia postępowania”. Z treści uzasadnienia wynika, że skarżąca zarzuca

wadliwe odczytanie przez Sąd Apelacyjny zmian w zapisach protokołu rozprawy,

pominięcie okoliczności, że ten Sąd nie odniósł się do zmian w uzasadnieniu

wyroku z dnia 16 czerwca 2010 r. oraz nieuwzględnienie faktu przerobienia

protokołu walnego zgromadzenia wspólników pozwanej, na którym podjęto

zaskarżoną przez powódkę uchwałę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga

o

wznowienie

postępowania

jest

nadzwyczajnym

środkiem

zaskarżenia o limitowanych podstawach. Wybór podstawy wznowienia należy do

skarżącego i wiąże sąd rozpoznający skargę. Powódka powołała podstawy

przewidziane w art. 403 § 1 pkt 1 i w art. 403 § 2 k.p.c. a jako ich uzasadnienie

wskazała fakt sporządzenia przez Sąd Okręgowy dopiero dwa lata po

prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy sprostowanego protokołu z rozprawy, na

której wydany został wyrok w pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny słusznie jednak

ocenił, że wykonanie przez Sąd Okręgowy ujednoliconego odpisu protokołu miało

charakter odtwórczy i nie wnosiło nowych treści, nieznanych wcześniej sądom

rozpoznającym sprawę, szczególnie Sądowi Apelacyjnemu, wydającemu wyrok

z dnia 16 czerwca 2010 r. Zmiany w treści protokołu z rozprawy wprowadzone

zostały zarządzeniem z dnia 15 marca 2010 r., zarządzenie to znajdowało się

w aktach sprawy od chwili wydania, jego treść nie może więc zostać uznana za

nowość w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

Sprostowanie

protokołu

jest

czynnością

przewidzianą

w przepisach

postępowania cywilnego (art. 160 k.p.c.), uwzględniającą możliwość wystąpienia

błędów w pisemnym odtworzeniu treści wypowiedzi i potrzebę ich poprawienia.

Problem ten rozwiązuje zapisywanie przebiegu rozprawy za pomocą aparatury

rejestrującej. Usunięcie usterek pisemnego protokołu w drodze przewidzianej w art.

160 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym w marcu 2010 r.) nie stanowiło więc jego

przerobienia lecz nadawało mu właściwą treść. Również wcześniejszy protokół nie

był przerobiony, gdyż „przerobienie” dotyczyć może dokumentu już istniejącego,

a nie dopiero powstającego. Ponadto musi być ujawnione po prawomocnym

zakończeniu postępowania. Słusznie więc Sąd Apelacyjny ocenił, że skarga

powódki nie została oparta na ustawowej podstawie i podlega odrzuceniu na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Natomiast zawarte w uzasadnieniu rozważania odnoszące się do znaczenia

dla rozstrzygnięcia sprawy zmian wprowadzonych do pierwotnego protokołu

wykraczają poza dopuszczalny zakres badania na etapie wstępnej kontroli

skargi, przeprowadzanej w oparciu o art. 410 § 1 k.p.c. Zarzuty podniesione przez

skarżącą w tym zakresie, podobnie jak argumentacja Sądu Apelacyjnego

są pozbawione znaczenia. Również argumenty dotyczące przerobienia protokołu

walnego zgromadzenia, które powódka zgłosiła w zażaleniu, nie mogą stanowić

podstawy skargi, skoro dotyczą okoliczności znanych powódce już w toku

pierwotnego rozpoznania sprawy.

Z tych przyczyn zażalenie powódki należało oddalić (art. 394 1 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 39814 k.p.c.).