Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 22/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal filed personally by plaintiff without lawyer due to lack of procedural capacity.

Numero d'incarto III CZ 22/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal filed personally without legal representation, ruling it inadmissible due to a non-curable defect. The lower court had previously rejected the plaintiff's claim for annulment because the filing lacked a professional lawyer, and the Supreme Court upheld this procedural bar. Although some precedents suggest exceptions for appeals against procedural rejections, the Court found the lower court correctly applied the rule requiring professional representation for Supreme Court appeals.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.: An appeal filed personally by a party lacking procedural capacity is inadmissible as a non-curable defect, and the Supreme Court must reject such appeals without calling for supplementation, even if the appeal concerns a procedural rejection itself.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural capacity personal filing inadmissible appeal professional representation non-curable defect Supreme Court procedure legal counsel requirement ritiro della domanda di revisione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje bowiem zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.).
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Dotyczy to zarówno odrzucenia skargi w związku ‎z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Dotyczy to zarówno odrzucenia skargi w związku ‎z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 4246 § 3 k.p.c.
Sąd ten właściwie odrzucił skargę powódki na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Podstawy odrzucenia skargi zostały właściwie i szczegółowo opisane w uzasadnieniu postanowienia ‎Sądu Okręgowego.
art. 361 k.p.c
‎z art. 361 k.p.c.; art.
art. 5 k.p.c
361 k.p.c.; art. 5 k.p.c., 504 § 1 k.p.c.; 359 k.p.c.; art.
art. 871 § 1 k.p.c
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje bowiem zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.).
art. 4246 § 3 k.p.c
Sąd ten właściwie odrzucił skargę powódki na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
SN z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20
postanowienie ‎SN z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20).
SN z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21
postanowienia SN z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21; z 16 lipca 2021 r., I CZ 21/21; z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22; z 14 czerwca ‎2022 r., III CZ 197/22).
SN z 16 lipca 2021 r., I CZ 21/21
SN z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22
SN z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22
SN z 14 maja 2024 r., III CZ 47/24
Jednak w orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawia się również stanowisko wskazujące na konieczność rozpoznania zażalenia w opisanej powyżej sytuacji (postanowienie SN z 14 maja 2024 r., III CZ 47/24).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 22/24 POSTANOWIENIE 24 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 lipca 2024 r. w Warszawie‎zażalenia A. M.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 25 stycznia 2023 r., XXVI WSC 1/23,‎w sprawie z powództwa A. M.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, ‎w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Bank spółce akcyjnej ‎w W., o ustalenie, w przedmiocie skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego zarządzenia o zwrocie pozwu, odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła naruszenie przepisów, które miało wpływ na treść postanowienia, to jest art. 328 § 2 w zw. ‎z art. 361 k.p.c.; art. 5 k.p.c., 504 § 1 k.p.c.; 359 k.p.c.; art. 102 i 117 ustawy ‎o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W przedmiotowej sprawie powódka wniosła zażalenie osobiście (nie była zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika). Przypomnieć należy, że m.in. z tego względu została odrzucona (przez Sąd Okręgowy) skarga powódki ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego zarządzenia o zwrocie pozwu. W praktyce Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż w tego typu przypadku zażalenie powinno podlegać odrzuceniu. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje bowiem zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.).

Dotyczy to także postępowania toczącego się na skutek wniesienia do Sądu Najwyższego zażalenia (zob. np. postanowienie ‎SN z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20). Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym ‎i powoduje konieczność odrzucenia takiego zażalenia wprost, jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Niemożliwe również jest usunięcie takiego braku samodzielnie przez stronę, ani jej pełnomocnika w jakiejkolwiek formie (zob. m.in. postanowienia SN z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21; z 16 lipca 2021 r., I CZ 21/21; z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22; z 14 czerwca ‎2022 r., III CZ 197/22).

Jednak w orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawia się również stanowisko wskazujące na konieczność rozpoznania zażalenia w opisanej powyżej sytuacji (postanowienie SN z 14 maja 2024 r., III CZ 47/24). Wskazuje się, że zażalenie na odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinno zostać wniesione przez adwokata lub radcę prawnego. Jeżeli jednak odrzucenie skargi nastąpiło z powodu naruszenia art. 871 § 1 k.p.c., to zażalenie na odrzucenie wniesione z naruszeniem tego przepisu nie może zostać odrzucone, gdyż w ten sposób Sąd Najwyższy nigdy nie mógłby skontrolować merytorycznie prawidłowości odrzucenia skargi przez sąd powszechny.Podzielając drugi z wymienionych poglądów, Sąd Najwyższy wskazuje, iż Sąd Okręgowy podjął prawidłowe rozstrzygnięcie.

Sąd ten właściwie odrzucił skargę powódki na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Podstawy odrzucenia skargi zostały właściwie i szczegółowo opisane w uzasadnieniu postanowienia ‎Sądu Okręgowego. Dotyczy to zarówno odrzucenia skargi w związku ‎z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. (powódka wniosła przecież skargę na orzeczenie sądu pierwszej instancji), jak też i w związku z art. 871 § 1 k.p.c. (skarga nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika). Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c. oddalił zażalenie. [SOP] [ms] ‎