Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed statutory deadlines and known facts.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a retrial request. The appellant argued she missed the deadline for filing a retrial claim due to lack of proper representation and unawareness of certain facts. The court ruled that the statutory deadline began when she first filed any retrial request in 2004, and the disputed facts were already known to her during earlier proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401 ust. 2 k.p.c.; Art. 403 ust. 2 k.p.c.; Art. 407 ust. 1 k.p.c.; Art. 410 ust. 1 k.p.c. A retrial claim filed after the expiration of the three-month period prescribed by law is inadmissible, and facts known to the party in prior proceedings do not constitute grounds for retrial under Art. 403 § 2 of the Code of Civil Procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 22/09
POSTANOWIENIE
Dnia 25 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi M. K. o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego
z dnia 31 stycznia 2003 roku w sprawie […]
z wniosku J. G.
przy uczestnictwie J. Ż. I innych, o zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 czerwca 2009 r.,
zażalenia skarżącej M. K. na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 14 października 2008 r.,
oddala zażalenie i przyznaje radcy prawnemu J. W. od Skarbu
Państwa (Sąd Okręgowy) kwotę 500 zł z 22 % podatkiem VAT
tytułem wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14.10.2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego
Sądu z 31.01.2003 r. II Ca 691/02, wniesioną przez wnioskodawczynię M. K. W
uzasadnieniu wskazano, że nie zachodzi ustawowa podstawa wznowienia w art.
403 § 2 k.p.c. w postaci wykrycia takich okoliczności faktycznych, które mogły mieć
wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim
postępowaniu.
W
szczególności
podniesiono,
że
okoliczność
nabycia
nieruchomości będącej przedmiotem zasiedzenia od żony J. R., a nie – jak przyjął
Sąd – od M. S., była znana wnoszącej skargę o wznowienie, gdyż okoliczność ta
była przez nią powoływana w postępowaniu w sprawie I Ns 1194/97 (k. 302 akt tej
sprawy). Tym samym nie występuje ustawowa podstawa wznowienia z art. 403 § 2
k.p.c.
W odniesieniu do podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c. w postaci
braku należytej reprezentacji, Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 407 § 1
k.p.c. termin 3 miesięcy do wniesienia skargi, liczy się od dnia, w którym o wyniku
dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wnosząca skargę
nie zachowała tego terminu, skoro o treści orzeczeń zapadłych w sprawie
I Ns 1194/97 i II Ca 691/01, skarżąca dowiedziała się nie później niż 9.06.2004 r.,
kiedy wniosła pierwszą skargę o wznowienie postępowania. Wnosząca skargę
zaskarżyła to postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie art. 410 § 1 k.p.c.
domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. W szczególności nie można podzielić
zarzutu naruszenia art. 410 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, iż skargę wniesiono po
upływie przypisanego terminu, gdy chodzi o podstawę wznowienia wskazaną
w art. 401 pkt 2 k.p.c. Skarżąca kwestionuje, że o tej podstawie wznowienia
dowiedziała się nie później niż 9.06.2004 r., kiedy wniosła pierwszą skargę
o wznowienie postępowania. Twierdzi, że istotnie w tej dacie wniosła po raz
pierwszy skargę o wznowienie postępowania, ale była ona oparta na innych
podstawach i nie miała świadomości, że nie była należycie reprezentowana przez
pełnomocnika. W związku z tymi twierdzeniami należy zauważyć, że w świetle
art. 407 § 1 k.p.c. są to okoliczności, które nie są istotne. Art. 407 § 1 k.p.c.
jednoznacznie stanowi, że gdy podstawą wznowienia jest brak należytej
reprezentacji, to 3 miesięczny termin liczy się od dnia, w którym o wyroku
dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jeśli więc, co jest
bezsporne, pierwszą skargę o wznowienie skarżąca wniosła w dniu 9.06.2004 r., to
musiała najpóźniej w tej dacie dowiedzieć się o wyroku. Ta też okoliczność
decyduje o początku biegu 3 miesięcznego terminu do wniesienia skargi
o wznowienie postępowania. Tego terminu wnosząca skargę nie zachowała.
W odniesieniu do podstawy wznowienia w art. 403 § 2 k.p.c. należy
zauważyć, że w samym zażaleniu wnosząca skargę przyznaje, że w toku
postępowania w przedmiotowej sprawie wskazywała, że działka przy ul. B. […] w K.
była pierwotnie własnością J. R., a nie M. S. To jest istotna okoliczność, która
znana była wnoszącej skargę, Jeśli więc wnosząca skargę wnioskowała obecnie o
przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków R. R. i jego matki, to przecież nie
wskazała nawet, że z tych dowodów nie mogła skorzystać w poprzednim
postępowaniu. Oznacza to, że nie została spełniona przesłanka z art. 403 § 2
k.p.c., warunkująca wznowienie postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 3941 §.3 k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., orzeczono jak w sentencji.