Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 22/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed statutory deadlines and known facts.

Numero d'incarto III CZ 22/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a retrial request. The appellant argued she missed the deadline for filing a retrial claim due to lack of proper representation and unawareness of certain facts. The court ruled that the statutory deadline began when she first filed any retrial request in 2004, and the disputed facts were already known to her during earlier proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 ust. 2 k.p.c.; Art. 403 ust. 2 k.p.c.; Art. 407 ust. 1 k.p.c.; Art. 410 ust. 1 k.p.c. A retrial claim filed after the expiration of the three-month period prescribed by law is inadmissible, and facts known to the party in prior proceedings do not constitute grounds for retrial under Art. 403 § 2 of the Code of Civil Procedure.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request statutory deadline lack of representation known facts Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 401 ust. 2 k.p.c.
W odniesieniu do podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c.
Art. 403 ust. 2 k.p.c.
Tym samym nie występuje ustawowa podstawa wznowienia z art. 403 § 2
Art. 407 ust. 1 k.p.c.
braku należytej reprezentacji, Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 407 § 1
Art. 410 ust. 1 k.p.c.
zaskarżyła to postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie art. 410 § 1 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3941 §.3 k.p.c.
Art. 398 § 4 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3941 §.3 k.p.c. w związku z art. 39814
art. 403 § 2 k.p.c
W odniesieniu do podstawy wznowienia w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 401 pkt 2 k.p.c
W odniesieniu do podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
art. 407 § 1 k.p.c. są to okoliczności, które nie są istotne. Art. 407 § 1 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
zaskarżyła to postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie art. 410 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II Ca 691/02
II Ca 691/02, wniesioną przez wnioskodawczynię M.
I Ns 1194/97
była przez nią powoływana w postępowaniu w sprawie I Ns 1194/97 (k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 22/09

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Iwona Koper

w sprawie ze skargi M. K. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 31 stycznia 2003 roku w sprawie […]

z wniosku J. G.

przy uczestnictwie J. Ż. I innych, o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 czerwca 2009 r.,

zażalenia skarżącej M. K. na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 14 października 2008 r.,

oddala zażalenie i przyznaje radcy prawnemu J. W. od Skarbu

Państwa (Sąd Okręgowy) kwotę 500 zł z 22 % podatkiem VAT

tytułem wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14.10.2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę o

wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego

Sądu z 31.01.2003 r. II Ca 691/02, wniesioną przez wnioskodawczynię M. K. W

uzasadnieniu wskazano, że nie zachodzi ustawowa podstawa wznowienia w art.

403 § 2 k.p.c. w postaci wykrycia takich okoliczności faktycznych, które mogły mieć

wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu.

W

szczególności

podniesiono,

że

okoliczność

nabycia

nieruchomości będącej przedmiotem zasiedzenia od żony J. R., a nie – jak przyjął

Sąd – od M. S., była znana wnoszącej skargę o wznowienie, gdyż okoliczność ta

była przez nią powoływana w postępowaniu w sprawie I Ns 1194/97 (k. 302 akt tej

sprawy). Tym samym nie występuje ustawowa podstawa wznowienia z art. 403 § 2

k.p.c.

W odniesieniu do podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c. w postaci

braku należytej reprezentacji, Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 407 § 1

k.p.c. termin 3 miesięcy do wniesienia skargi, liczy się od dnia, w którym o wyniku

dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wnosząca skargę

nie zachowała tego terminu, skoro o treści orzeczeń zapadłych w sprawie

I Ns 1194/97 i II Ca 691/01, skarżąca dowiedziała się nie później niż 9.06.2004 r.,

kiedy wniosła pierwszą skargę o wznowienie postępowania. Wnosząca skargę

zaskarżyła to postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie art. 410 § 1 k.p.c.

domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. W szczególności nie można podzielić

zarzutu naruszenia art. 410 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, iż skargę wniesiono po

upływie przypisanego terminu, gdy chodzi o podstawę wznowienia wskazaną

w art. 401 pkt 2 k.p.c. Skarżąca kwestionuje, że o tej podstawie wznowienia

dowiedziała się nie później niż 9.06.2004 r., kiedy wniosła pierwszą skargę

o wznowienie postępowania. Twierdzi, że istotnie w tej dacie wniosła po raz

pierwszy skargę o wznowienie postępowania, ale była ona oparta na innych

podstawach i nie miała świadomości, że nie była należycie reprezentowana przez

pełnomocnika. W związku z tymi twierdzeniami należy zauważyć, że w świetle

art. 407 § 1 k.p.c. są to okoliczności, które nie są istotne. Art. 407 § 1 k.p.c.

jednoznacznie stanowi, że gdy podstawą wznowienia jest brak należytej

reprezentacji, to 3 miesięczny termin liczy się od dnia, w którym o wyroku

dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jeśli więc, co jest

bezsporne, pierwszą skargę o wznowienie skarżąca wniosła w dniu 9.06.2004 r., to

musiała najpóźniej w tej dacie dowiedzieć się o wyroku. Ta też okoliczność

decyduje o początku biegu 3 miesięcznego terminu do wniesienia skargi

o wznowienie postępowania. Tego terminu wnosząca skargę nie zachowała.

W odniesieniu do podstawy wznowienia w art. 403 § 2 k.p.c. należy

zauważyć, że w samym zażaleniu wnosząca skargę przyznaje, że w toku

postępowania w przedmiotowej sprawie wskazywała, że działka przy ul. B. […] w K.

była pierwotnie własnością J. R., a nie M. S. To jest istotna okoliczność, która

znana była wnoszącej skargę, Jeśli więc wnosząca skargę wnioskowała obecnie o

przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków R. R. i jego matki, to przecież nie

wskazała nawet, że z tych dowodów nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu. Oznacza to, że nie została spełniona przesłanka z art. 403 § 2

k.p.c., warunkująca wznowienie postępowania.

Z tych względów, na podstawie art. 3941 §.3 k.p.c. w związku z art. 39814

k.p.c., orzeczono jak w sentencji.