Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 218/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of reasoning request and personal filing without counsel.

Numero d'incarto III CZ 218/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a regional court decision refusing to grant enforceability to a notarial act. The applicant failed to request the preparation of the reasoning for the specific part of the decision being challenged, which is a mandatory condition for filing an appeal to the Supreme Court. Furthermore, the appeal was filed personally by the applicant without the required representation by a lawyer or legal advisor. The court ruled that these procedural defects rendered the appeal inadmissible regardless of any substantive merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. An appeal to the Supreme Court is inadmissible if the party fails to request the preparation of the reasoning for the challenged decision or files the appeal personally without legal representation.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal lack of reasoning request personal filing without counsel enforceability clause notarial act enforceability ritiro dell'istanza giudiziaria riattivazione del procedimento declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.
wydanego w wymienionej sprawie (pkt 3).Wnioskodawca zaskarżył osobiście postanowienie Sądu Rejonowego zażaleniem do Sądu Najwyższego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 i 11 k.p.c.
Art. 394 § 2 k.p.c.
Skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wymienionej części postanowienia, co było warunkiem wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 394 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.; zob.
Art. 871 § 1 k.p.c.
Ponadto zażalenie zostało wniesione przez wnioskodawcę osobiście, mimo obowiązkowego zastępstwa w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.; zob.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Złożona przez wnioskodawcę skarga była w związku z tym a limine niedopuszczalna.Zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c., który na podstawie art.
art. 394 § 2 k.p.c
Skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wymienionej części postanowienia, co było warunkiem wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 394 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.; zob.
art. 871 § 1 k.p.c
Ponadto zażalenie zostało wniesione przez wnioskodawcę osobiście, mimo obowiązkowego zastępstwa w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.; zob.
art. 3986 § 3 k.p.c
Złożona przez wnioskodawcę skarga była w związku z tym a limine niedopuszczalna.Zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c., który na podstawie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 9 listopada 2021 r., II CZ 42/21
post. SN z 9 listopada 2021 r., II CZ 42/21).
post. SN z 26 stycznia 2022 r., III CZ 40/22
post. SN z 26 stycznia 2022 r., III CZ 40/22).
postanowienia SN: z 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10
postanowienia SN: z 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10; z 24 kwietnia 2013 r., III CNP 13/13; uchwałę SN z 26 lutego 2021 r., III CZP 22/20, OSNC 2021, nr 9, poz.
postanowienia SN: z 24 kwietnia 2013 r., III CNP 13/13
uchwałę SN z 26 lutego 2021 r., III CZP 22/20
postanowienia SN: z 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10; z 24 kwietnia 2013 r., III CNP 13/13; uchwałę SN z 26 lutego 2021 r., III CZP 22/20, OSNC 2021, nr 9, poz.
postanowienia SN: z 12 lipca 2005 r., I CZ 33/05
postanowienia SN: z 12 lipca 2005 r., I CZ 33/05; z 22 września 2020 r., II CZ 38/20; z 17 grudnia 2020 r., II CZ 53/20).Z tych względów, na podstawie art.
postanowienia SN: z 22 września 2020 r., II CZ 38/20
postanowienia SN: z 17 grudnia 2020 r., II CZ 53/20
II CNP 76/10
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law regarding enforceability clause due to new procedural law. The court ruled the appeal was inadmissible under the new Civil Procedure Code. The court held that the new law applies retroactively to the appeal, making it inadmissible. The court decided based on the new Civil Procedure Code provisions. The court dismissed the appeal as inadmissible under the new law. The court applied the new Civil Procedure Code provisions. The court dismissed the appeal as inadmissible under the new law.
III CNP 13/13
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as non-appealable under civil procedure law.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 218/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Beata Janiszewska‎SSN Ewa Stefańska w sprawie z wniosku Z. E.‎z udziałem Powiatu K. - Powiatowego Urzędu Pracy w K.‎o wznowienie postępowania z wniosku wierzyciela Powiatu K. - Powiatowego Urzędu Pracy w K.o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu,‎oraz skargi Z. E.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 września 2015 r., o nadaniu klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2022 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 12 listopada 2021 r., sygn. akt I Co […], odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy w K. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 24 września 2021 r. (pkt 1); odrzucił jako niedopuszczalny wniosek Z. E. o wznowienie postępowania z wniosku wierzyciela Powiatu K.–Powiatowego Urzędu Pracy w K. o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, prowadzonego przed Sądem Rejonowym w K. (pkt 2); odrzucił jako niedopuszczalną skargę Z. E. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 30 września 2015 r. wydanego w wymienionej sprawie (pkt 3).Wnioskodawca zaskarżył osobiście postanowienie Sądu Rejonowego zażaleniem do Sądu Najwyższego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia zawarte w punktach 1 i 2 zaskarżonego orzeczenia nie należą do materii, która mogłyby podlegać kontroli Sądu Najwyższego. Zażalenie było w tej części oczywiście niedopuszczalne.Niezależnie od powyższego zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne również w odniesieniu do punktu 3 zaskarżonego postanowienia.

Skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wymienionej części postanowienia, co było warunkiem wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.; zob. post. SN z 9 listopada 2021 r., II CZ 42/21). Ponadto zażalenie zostało wniesione przez wnioskodawcę osobiście, mimo obowiązkowego zastępstwa w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.; zob. post. SN z 26 stycznia 2022 r., III CZ 40/22). Dodatkowo należy dostrzec, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowień wydawanych w postępowaniu klauzulowym, do której to kategorii należy kwestionowane przez skarżącego postanowienie Sądu Rejonowego (zob. postanowienia SN: z 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10; z 24 kwietnia 2013 r., III CNP 13/13; uchwałę SN z 26 lutego 2021 r., III CZP 22/20, OSNC 2021, nr 9, poz. 58).

Złożona przez wnioskodawcę skarga była w związku z tym a limine niedopuszczalna.Zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c., który na podstawie art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym toczącym się przed Sądem Najwyższym, Sąd Najwyższy m.in. odrzuci zażalenie, którego braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Obie ze wskazanych podstaw odrzucenia zażalenia mogą zachodzić niezależnie od siebie. Nieusuwalne wady zażalenia do Sądu Najwyższego, na które wskazano powyżej, stanowiły inne przyczyny niedopuszczalności tego środka zaskarżenia, powodujące konieczność jego odrzucenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do zwrotu zażalenia Sądowi drugiej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych, skoro niezależnie od ich ewentualnego uzupełnienia przez skarżącego, zażalenie i tak podlegałoby odrzuceniu jako niedopuszczalne (zob. postanowienia SN: z 12 lipca 2005 r., I CZ 33/05; z 22 września 2020 r., II CZ 38/20; z 17 grudnia 2020 r., II CZ 53/20).Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [as]