Supreme Court dismisses appeal against eviction order due to failure to join necessary minor co-plaintiff.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to remand the eviction case. The lower court found that a minor child, a necessary co-plaintiff, had not been summoned to the proceedings, violating procedural requirements for necessary joint participation. Consequently, the Supreme Court ruled that the District Court correctly identified this defect and ordered the case to be retried with the minor properly included.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.: If a necessary co-plaintiff has not been summoned, the second instance court must set aside the judgment and remand the case for retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 21/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Władysław PawlakSSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.przeciwko I. D., J. D., D. D., I. D., mał. K. D., mał. M. D., mał. J. D. i mał. R. D.o eksmisję,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r.,zażalenia strony powodowej na wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 maja 2017 r. Sąd Rejonowy utrzymał w mocy pkt I i II wyroku zaocznego z dnia 14 listopada 2016 r. w stosunku do I. D. i J. D. (orzekający ich eksmisję bez prawa do lokalu socjalnego), uchylił pkt I i II wyroku zaocznego z dnia 14 listopada 2016 r. w stosunku do pozwanego D. D., nakazał pozwanym D. D., I. D., małoletnim K. D., M. D., J. D. i R. D., aby w terminie 12 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia opuścili i opróżnili z rzeczy i osób ich prawa reprezentujących lokal mieszkalny 65 przy ul. R. w K. oraz wydali ten lokal Gminie K.
Stwierdził, że nie orzeka o prawie do lokalu socjalnego w stosunku do D. D., I.D., małoletnich K. D., M. D., J. D. i R. D. ustalając, że zajęli oni lokal bez tytułu prawnego oraz uchylił pkt III wyroku zaocznego i zasądził solidarnie od I. D., J. D., D. D. i I. D. na rzecz Gminy 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Po rozpoznaniu apelacji pozwanych, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Wskazał, że zamieszkujące we wskazanym lokalu mieszkalnym małoletnie dziecko pozwanych D. i I.
D. – A. D., nie zostało wezwane do udziału w sprawie po stronie pozwanych, zaś na etapie postępowania apelacyjnego nie jest dopuszczalne dokonywanie zmian podmiotowych.W zażaleniu, opartym na art. 3941 § 11 k.p.c., strona powodowa, zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia kasatoryjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając unormowany art. 3941 § 11 k.p.c. środek odwoławczy Sąd Najwyższy bada, czy istniały wskazane przez Sąd drugiej instancji, unormowane w art. 386 § 4 k.p.c., przyczyny uzasadniające wydanie orzeczenia kasatoryjnego.
Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że do udziału w sprawie nie została wezwana małoletnia A. D., mimo występowania po stronie pozwanej współuczestnictwa koniecznego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2017 r., III CZP 79/17, Biul. SN 2017/12/6). Jeżeli w charakterze powodów lub pozwanych nie występują wszystkie osoby, których łączny udział w sprawie jest konieczny, niezastosowanie przez sąd pierwszej instancji art. 195 § 1 k.p.c. uzasadnia uchylenie wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania - art. 386 § 4 per analogiam w związku z art. 391 § 1 zdanie drugie k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2017 r., II CSK 790/16, Biul.
SN 2017/12/13). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).jw