Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 21/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal for missing three-month deadline to file after learning of judgment date.

Numero d'incarto III CZ 21/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal for a retrial, ruling that the three-month filing deadline had expired. The applicant argued she lacked proper representation due to the withdrawal of her appointed counsel, but the court determined the deadline began when she learned the judgment was issued, not when she received the written reasoning. Consequently, the court held that the appeal was untimely and inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: The three-month period for filing a retrial appeal based on lack of proper representation runs from the day the party learns of the judgment's issuance, not from the day they learn of its content or reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial appeal statutory deadline lack of representation learning of judgment Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 407 § 1 k.p.c.
Niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań prowadzi do odrzucenia skargi.Z art. 407 § 1 k.p.c.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
407 § 1 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
oraz art. 328 § 2 k.p.c. Domagała się uchylenia postanowienia i wznowienia postępowania zgodnie ze skargą.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania przez sąd na posiedzeniu niejawnym dokonywane jest, stosownie do art.
Art. 410 § 1 k.p.c.
§ 14 pkt 2 w związku z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
§ 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
1805) w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.
art. 407 § 1 k.p.c
Niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań prowadzi do odrzucenia skargi.Z art. 407 § 1 k.p.c.
art. 401 pkt 2 k.p.c
407 § 1 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
oraz art. 328 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 21/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)‎SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca)‎SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt I ACa (...) w sprawiez powództwa D. S.‎przeciwko M. S.‎o ochronę dóbr osobistych, ‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2017 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...)‎z dnia 26 września 2016 r., sygn. akt I ACa (...), 1) oddala zażalenie;

2) przyznaje r. pr. J. Ś. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (...) wynagrodzenie w kwocie 540 (pięćset czterdzieści) zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

We wniesionej w dniu 1 września 2016 r. skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2016 r. (I ACa (...)) oddalającym jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 czerwca 2015 r. (I C (...)) oddalającego jej powództwo o ochronę dóbr osobistych D. S. upatrywała podstawy wznowienia w braku należytej reprezentacji, wynikającym z nieuprawnionego - jej zdaniem - cofnięcia w toku postępowania przyznania jej pełnomocnika z urzędu.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (...) odrzucił skargę, uznając, że została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c.Skarżąca w zażaleniu zarzuciła naruszenie przepisów art. 407 § 1 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. Domagała się uchylenia postanowienia i wznowienia postępowania zgodnie ze skargą.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania przez sąd na posiedzeniu niejawnym dokonywane jest, stosownie do art. 410 § 1 k.p.c., w trzech płaszczyznach: terminowości wniesienia skargi, dopuszczalności skargi, oparcia skargi na ustawowej podstawie.

Niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań prowadzi do odrzucenia skargi.Z art. 407 § 1 k.p.c. wynika, że jeżeli podstawą wznowienia jest - jak w niniejszej sprawie - pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji trzymiesięczny termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z dominującym w orzecznictwem Sądu Najwyższego poglądem, termin, o którym mowa w art. 407 § 1 k.p.c., biegnie od „dowiedzenia się o wyroku”, a nie od „dowiedzenia się o treści wyroku”.

Wystarczające jest zatem, aby strona dowiedziała się o wydaniu wyroku, nie jest natomiast konieczne, aby dowiedziała się o jego treści, a tym bardziej - o treści jego uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 lutego 1999 r., II CKN 645/98, niepubl., z dnia 6 stycznia 2006 r., III PZ 12/05, OSNP 2006, nr 23-24, poz. 362, z dnia 23 listopada 2007 r., IV CZ 90/07, nie publ., z dnia 11 maja 2012 r., II CZ 8/12, nie publ., z dnia 15 października 2014 r., V CZ 66/14, nie publ.; z dnia 5 grudnia 2014 r., III CSK 332/13, nie publ., z dnia 25 maja 2017 r., II CZ 19/07, nie publ.).

W świetle tego stanowiska bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie należało liczyć od dnia 29 marca 2016 r., kiedy to żaląca się - co bezsporne - nadała pismo z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Skarga podlegała zatem odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu.Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu stanowiły przepisy § 14 pkt 2 w związku z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805) w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.

U. z 2016, poz. 1715).jw r.g.