Supreme Court dismisses appeal against rejection of cassation complaint due to unpaid court fees.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the intervening party's appeal against the appellate court's decision to reject their cassation complaint. The appellant argued that since a partial fee applies to intervention, they should pay the full fee for the cassation complaint, but the court found no legal basis for this interpretation. The court ruled that the Civil Procedure Code explicitly mandates the rejection of any legal remedy not paid in full, distinguishing it from the handling of ordinary documents.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 1302 § 3 k.p.c.; art. 18 ust. 1, 2 u.k.s.c.; art. 19 ust. 3 pkt 1 u.k.s.c.: A cassation complaint submitted without the full required court fee must be rejected, as the statutory regime for legal remedies does not provide for a partial payment exception or a retry mechanism.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 21/09
POSTANOWIENIE
Dnia 4 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Marek Sychowicz
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków
przeciwko Spółdzielni Gastronomicznej
przy interwencji ubocznej S.K.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 4 czerwca 2009 r.,
zażalenia interwenienta ubocznego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r., na podstawie
art. 1302 § 3 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną interwenienta ubocznego wniesioną
przez jego zawodowego pełnomocnika (adwokata), stwierdzając, że nie została od
niej uiszczona należna opłata.
Rozpoznając
zażalenie,
zawierające
wniosek
o
uchylenie
tego
postanowienia, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powołane
w
zażaleniu
okoliczności
nie
stanowią
argumentów
usprawiedliwiających wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako
bezzasadnego. Postanowienie Sądu Apelacyjnego zgodne jest z obowiązującym
w chwili orzekania stanem prawnym. Według art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, dalej: „u.k.s.c.”
(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) piątą część opłaty pobiera się od interwencji
ubocznej, natomiast od skargi kasacyjnej pobiera się – zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2
u.k.s.c. - opłatę całą. Ta ostatnia opłata obowiązuje każdy podmiot wnoszący
skargę kasacyjną. Twierdzenie skarżącego, że w sytuacji, gdy od interwencji
ubocznej pobierana jest piąta część opłaty, to w takiej samej wysokości
interwenient uboczny powinien uiszczać opłatę od skargi kasacyjnej, nie znajduje
żadnego usprawiedliwienia w przepisach ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych. Pismo, od którego nie została uiszczona opłata we właściwie obliczonej
wysokości jest pismem, które, jak stanowi art.1302 § 1 k.p.c., „nie zostało należycie
opłacone”. Wbrew wywodom przedstawionym w zażaleniu pojęcie pisma
nienależycie
opłaconego
odnieść
należy
zarówno
do
wszystkich
pism
wymienionych w art. 130 § 1 i 3 k.p.c., a więc zarówno pism zwykłych (§ 1)
jak i pism szczególnych, jakimi są środki odwoławcze i zaskarżenia (§ 3). Różne
są natomiast skutki wniesienia pism, od których nie została uiszczona należna
opłata. Pisma zwykłe przewodniczący zwraca, zaś środki odwoławcze i zaskarżenia
sąd
odrzuca.
w postępowaniu
Uregulowanie
to
pozostaje
cywilnym
skutkami
w
zgodzie
procesowymi
z
przewidzianymi
stwierdzonych
braków
formalnych pism procesowych zwykłych i szczególnych w postaci środków
odwoławczych i środków zaskarżenia (w przypadku skargi kasacyjnej por. art. 398 6
k.p.c.). Przedstawiona w zażaleniu wykładnia art. 1302 § 1 i 3 k.p.c., zakładająca,
że w razie uiszczenia od skargi kasacyjnej opłaty w niewłaściwej wysokości,
powinien zostać uruchomiony tryb postępowania, określony w art. 130 2 § 1 i 2
k.p.c., a zatem tryb prowadzący do zwrotu skargi kasacyjnej z możliwością jej
ponownego wniesienia, sprzeczna jest z przepisami stwierdzającymi, że środki
prawne nie opłacone podlegają odrzuceniu, nie zaś zwrotowi, a także z trybem
składania środków prawnych, dla których – w odróżnieniu od zwykłych pism
procesowych – przewidziane są terminy ustawowe, których nie przewiduje się trybu
„zwrotu z możliwością ponownego skutecznego złożenia”. Z przytoczonych
względów zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie i dlatego należało orzec, jak
wyżej (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).