Cassation appeal dismissed; property claim value under 50k threshold bars admissibility in Polish civil procedure.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a judgment awarding 2,000 zł in damages. The defendant argued that admissibility of property claims in personality rights cases is independent of monetary value, but the court held that when both property and non-property claims exist, the property claim's value determines admissibility. Consequently, the appeal was rejected because the disputed amount fell below the 50,000 zł threshold required for cassation under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 24 § 1 k.c.; Art. 445 § 1, 2 k.c.; Art. 448 k.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In civil proceedings combining property and non-property claims for personality rights, the admissibility of a cassation appeal depends on the monetary value of the property claim if that claim is the subject of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 20/09
POSTANOWIENIE
Dnia 7 maja 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M.P.
przeciwko D.S.
o ochronę dóbr osobistych,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 maja 2009 r.,
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 2 marca 2009 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 marca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną pozwanej jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu
zaskarżenia (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). W sprawie o ochronę
dóbr osobistych skarga kasacyjna wniesiona od wyroku w części uwzględniającej
roszczenie majątkowe jest – zdaniem Sądu – dopuszczalna, jeżeli wartość
przedmiotu zaskarżenia jest wyższa niż 50 000 zł. Tymczasem pozwana zaskarżyła
przytoczony wyrok w zakresie zasądzającym od niej na rzecz powódki
zadośćuczynienie w wysokości 2000 zł.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanej zarzucił, że zaskarżone postanowienie
zostało wydane z naruszeniem art. 3982 § 1 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.,
ponieważ dopuszczalność skargi kasacyjnej, ze względu na wniesienie jej
w sprawie o ochronę dóbr osobistych, jest niezależna od wartości przedmiotu
zaskarżenia.
W
konkluzji
zażalenia
wniósł
o
uchylenie
zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Osoba, której dobra osobiste zostały zagrożone lub naruszone cudzym
działaniem może dochodzić ochrony prawnej zarówno za pomocą roszczeń
niemajątkowych, a więc roszczenia o zaniechanie działania zagrażającego dobru
osobistemu, roszczenia o zaniechanie działania naruszającego dobro osobiste lub
roszczenia o dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia
dobra osobistego, w szczególności złożenia stosownego oświadczenia (art. 24 § 1
k.c.), jak i roszczeń majątkowych w postaci żądania zasądzenia zadośćuczynienia
pieniężnego (art. 445 § 1 i 2 k.c.) lub odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany
cel społeczny (art. 448 k.c.). Wymienione roszczenia (majątkowe lub niemajątkowe)
mogą być dochodzone w odrębnych sprawach według właściwości rzeczowej dla
każdego z nich. Mogą też zostać zgłoszone w jednym pozwie, lecz wówczas
roszczenia majątkowe nie tracą swojego charakteru i nie mogą być traktowane –
wbrew
stanowisku
skarżącej
–
za
dochodzenie
prawa
niemajątkowego
(por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca
1985 r., III CZP 27/85, OSNC 1985, nr 12, poz. 185). Z tego względu w razie
kumulacji
w
pozwie
o
ochronę
dóbr
osobistych
roszczeń
majątkowych
i niemajątkowych o majątkowym charakterze sprawy, w rozumieniu art. 398 2 § 1
k.p.c.,
decyduje
charakter
stanowiącego
przedmiot
zaskarżonego
wyroku
roszczenia. Sąd Apelacyjny trafnie zatem uznał, że o dopuszczalności skargi
kasacyjnej pozwanej, ze względu na zaskarżenie wyroku w zakresie dotyczącym
roszczenia majątkowego, decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).