Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 195/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; late declaration of financial status does not retroactively grant fee waiver for cassation.

Numero d'incarto III CZ 195/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of their cassation petition due to non-payment of court fees. Although the appellant submitted a declaration of financial status after being ordered to pay, the court held this did not constitute a timely request for a fee waiver. The court ruled that a fee waiver granted in earlier proceedings does not automatically extend to the extraordinary cassation procedure, and the late submission failed to meet statutory requirements. Consequently, the appeal was rejected as unfounded.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 ust. 4 u.k.s.c.; Art. 130 § 3 k.p.c.: A declaration of financial status submitted after a fee waiver request is rejected and a payment order is issued does not retroactively validate the waiver, and a waiver from prior proceedings does not extend to cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal court fees fee waiver financial status procedural defect civil procedure code supreme court tempestività tributaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 ust. 4 u.k.s.c.
Z tych przyczyn wnioski zwrócono w oparciu o art. 102 ust. 4 u.k.s.c. (zarządzenia k.
Art. 130 § 3 k.p.c.
Sąd uznał zatem, że skoro pozwany nie uzupełnił braków fiskalnych, to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 130 1a § 3 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
art. 771 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 61/12
Supreme Court allows appeal by permitting new fee waiver request after previous one was returned for missing asset declaration.
III CZP 133/12
uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 20 lipca 2012 r., II CZ 61/12, uchwałę Sądu Najwyższego z 27 marca 2014 r., III CZP 133/12, postanowienie Sądu Najwyższego z 6 maja 2024 r., III CZ 5/24).
III CZ 5/24
Supreme Court allows cassation appeal by applying civil procedure rules to fill fiscal defects after fee waiver request rejection.
III CZP 133/13
Supreme Court allows retrial of objection after civil costs waiver request is returned, ensuring equal access to court.
III CZ 49/07
Supreme Court allows cassation appeal by extending first-instance fee waiver to the cassation procedure due to procedural continuity.
III CZP 142/07
Supreme Court rules that civil expense waivers do not cover cassation proceedings and full power of attorney does not automatically include cassation actions.
III CZ 253/23
Appeal dismissed because plaintiff failed to cure formal defect of missing power of attorney within statutory time limit.
III PZ 5/21
Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fees despite prior civil court cost exemption. Appeal rejected as procedural defect not cured by first-instance cost waiver.
I CZ 98/07
Supreme Court dismisses appeal; non-final stage fee exemption does not cover cassation proceedings.
III CZ 3/07
Supreme Court allows cassation appeal by clarifying fee exemption rules and statutory fee definitions.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 195/24 POSTANOWIENIE 27 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2025 r. w Warszawie‎zażalenia A. J.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z 26 czerwca 2024 r., I ACa 797/23,‎w sprawie z powództwa syndyka masy upadłości G. J. i J. J.‎przeciwko A. J.‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną i zapłatę, oddala zażalenie. M.L. UZASADNIENIEPozwany A. J., zastępowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z 14 grudnia 2023 r.

Zawnioskował w niej, jak też w późniejszym piśmie procesowym z 29 kwietnia 2024 r. (k. 413), o zwolnienie z opłaty sądowej. Nie załączył oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Z tych przyczyn wnioski zwrócono w oparciu o art. 102 ust. 4 u.k.s.c. (zarządzenia k. 398, 401), zaś pozwanego wezwano do uiszczenia opłaty sądowej w terminie tygodniowym (zarządzenie k. 401, wezwanie, k. 408). Wezwanie doręczono jego pełnomocnikowi 29 maja 2024 r. (elektroniczne potwierdzenie odbioru).Sąd Apelacyjny wskazał, że termin na uzupełnienie braków upłynął 5 czerwca 2024 r.

Pozwany w tym czasie nie uiścił opłaty. Złożył co prawda, w piśmie procesowym z 5 czerwca 2024 r., odpisy oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, ale było to zdaniem Sądu irrelewantne dla sprawy, bo nie zawnioskował o zwolnienie z kosztów sądowych - poprzednie wnioski, jak już, zwrócono, o czym go poinformowano (pisma sądowe, k. 406,407). Sąd uznał zatem, że skoro pozwany nie uzupełnił braków fiskalnych, to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 130 1a § 3 k.p.c. przez jego niezastosowanie, przejawiające się tym, że reprezentujący pozwanego profesjonalny pełnomocnik mógł skutecznie wnosić o zwolnienie pozwanego z kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym z uwagi na to, że brak formalny został uzupełniony w ciągu 7 dni od odebrania zarządzenia Sądu w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych, polegający na załączeniu oświadczenia o stanie rodziny, dochodach i majątku, wskazując jednocześnie, że sytuacja majątkowa i rodzinna pozwanego nie uległa zmianie, a tym samym czynność została konwalidowana, wobec czego nie zaszły przesłanki do odrzucenia skargi kasacyjnej.

Ewentualnie skarżący wskazał, że nietrafne było uznanie przez Sąd, iż zwolnienie od kosztów sądowych udzielone w toku postępowania przed sądem drugiej instancji nie rozciąga się także na postępowanie wywołane skarga kasacyjną, podczas gdy postępowanie kasacyjne stanowi szczególny tryb kontroli prawomocnego orzeczenia w toczącej się sprawie, w której udzielono zwolnienia od kosztów o czym świadczy tożsamość przedmiotu i stron postępowania na co wskazywał Sąd Najwyższy w swym postanowieniu z 29 listopada 2007 r. III CZ 49/07, który to pogląd w szczególności wzmacnia fakt, że skoro zwolnienie od kosztów sądowych rozciąga się także na postępowanie egzekucyjne (art. 771 k.p.c.) to tym samym obejmuje całe postępowanie rozpoznawcze a zatem również postępowanie kasacyjne.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie jest bezzasadne.Nie budzi wątpliwości Sądu Najwyższego, że w razie zwrotu wniosku na podstawie art. 102 ust. 4 u.k.s.c., po stronie Sądu powstaje obowiązek wezwania pełnomocnika do opłacenia pisma (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 20 lipca 2012 r., II CZ 61/12, uchwałę Sądu Najwyższego z 27 marca 2014 r., III CZP 133/12, postanowienie Sądu Najwyższego z 6 maja 2024 r., III CZ 5/24).

Jednakże wobec braku określenia w tej ustawie trybu postępowania w przedmiocie uzupełnienia braków fiskalnych pisma w przypadku zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na wskazanej podstawie i braku regulacji szczególnej należy przyjąć, że - na mocy odesłania z art. 8 ust. 1 tej ustawy - do wszystkich nieuregulowanych ustawą o kosztach sądowych w spawach cywilnych kwestii należy stosować przepisy kodeksu postępowania cywilnego, w tym też art. 1301a § 3 k.p.c. (zob. uchwała SN z 27 marca 2014 r., III CZP 133/13).Po otrzymaniu zarządzenia o zwrocie wraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, załączono oświadczenie powoda o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, uzupełniono więc de facto brak formalny stanowiący podstawę zwrotu wniosku.

Natomiast nie złożono wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po dokonaniu zwrotu wcześniejszego wniosku na podstawie art. 102 ust. 4 u.k.s.c. w ciągu terminu do uiszczenia opłaty wyznaczonego w skierowanym do pełnomocnika wezwaniu, nie zaktualizował się zatem obowiązek orzeczenia przez sąd o zasadności wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ takiego wniosku nie złożono łącznie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.Jednocześnie należy uznać, że zwolnienie strony od kosztów sądowych w sprawie przyznane w postępowaniu przed sądem powszechnym nie dotyczy postępowania kasacyjnego inicjowanego skargą kasacyjną, będącą nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia orzeczenia prawomocnego, wnoszonym poza tokiem instancji (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego Izby Cywilnej z 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2023 r., III CZ 253/23, postanowienie Sądu Najwyższego z 9 marca 2022 r., III PZ 5/21, postanowienie Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2007 r., I CZ 98/07, postanowienie Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2007 r., III CZ 3/07).Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c., orzekł jak w sentencji. r.g.

‎