Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 19/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal for new evidence that could have been raised earlier in proceedings.

Numero d'incarto III CZ 19/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal for a retrial regarding a property acquisition by prescription. The applicant argued that a lease agreement was invalid because the signer lacked rights, claiming this new fact should have changed the outcome. The court ruled that this circumstance was not a new discovery but an issue the applicant could have raised during the original proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: A circumstance is not considered new for the purpose of reopening proceedings if the party had the opportunity to raise it during the initial trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
prescription acquisition reopening proceedings new evidence rule invalid contract party opportunity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
z art. 403 § 2 k.p.c. wykrycie nowych faktów i dowodów musi być „późniejsze" i strona
Art. 394 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 394 1 w związku z art.
Art. 385 k.p.c.
394 1 w związku z art. 385
art. 60 k.c
199 w związku z art. 60 k.c.
art. 403 § 2 k.p.c
z art. 403 § 2 k.p.c. wykrycie nowych faktów i dowodów musi być „późniejsze" i strona
art. 385 k.p.c
394 1 w związku z art. 385

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 19/08

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi H. F. i J. F.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Rejonowego w G. z dnia 19 października 2004 r., sygn. akt I Ns (…) oraz

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 lutego 2005 r., sygn.

akt III Ca (…)

w sprawie z wniosku H. F.

przy uczestnictwie J. P. , S. P., M. P. i M. K.

o zasiedzenie nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2008 r.,

zażalenia skarżącej H. F.

na postanowienie Sądu Okręgowego w N. z dnia 13 lutego 2008 r., sygn. akt III Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2008 r. Sąd Okręgowy w N. odrzucił skargę o

wznowienie postępowania, z którą wystąpili H. F. i J. F. Skarga dotyczyła

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 lutego 2005 r.

zapadłego w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia. Jako podstawę swojego orzeczenia

Sąd wskazał brak ustawowych podstaw wznowienia. Nienależyte działanie fachowego

pełnomocnika nie jest równoważne nienależytej reprezentacji, a także w skardze nie

skazano okoliczności ani środków dowodowych ujawnionych już po zakończeniu

postępowania.

W zażaleniu na to postanowienie H. F. podniosła, że Sąd rozpoznający sprawę o

stwierdzenie zasiedzenia naruszył art. 199 w związku z art. 60 k.c. przyjmując jako

dowód nieważną umowę „bezczynszowego użytkowania”. Umowa ta została bowiem

podpisana przez osobę, której nie przysługiwały żadne prawa do przedmiotu umowy.

Okoliczność ta jest nową i mogła mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne. Sąd Okręgowy trafnie położył nacisk na to, że zgodnie

z art. 403 § 2 k.p.c. wykrycie nowych faktów i dowodów musi być „późniejsze" i strona

nie miała możliwości powołania się na nie włoku postępowania. Wskazanie przez

skarżącą na nieważność umowy „bezczynszowego użytkowania", której oceny

dokonywał Sąd rozpoznający sprawę, z całą pewnością nie stanowi „nowości" w

rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Jest to okoliczność, którą skarżąca mogła podnieść w toku

postępowania o stwierdzenie zasiedzenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 394 1 w związku z art. 385

k.p.c.).