Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 19/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as cassation applies only to final rulings in registry proceedings.

Numero d'incarto III CZ 19/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a district court order rejecting a cassation complaint. The appellant argued that the district court's decision to revoke a lower court's ruling ended the proceedings, making it subject to cassation. The court held that the district court's order merely revoked the previous decision without remanding the case, meaning the proceedings were not yet concluded. Consequently, the order did not qualify as a final ruling from which a cassation appeal could be lodged.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.: A cassation appeal in registry proceedings is admissible only against final rulings of the court of second instance; an order revoking a prior decision without remanding the case does not constitute a final ruling.

Parole chiave

Generato dall'IA
registry proceedings cassation appeal final ruling KRS registry procedural termination

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 § 1 pkt 3 k.p.c.
odrzucił, stwierdzając, że, zgodnie z art. 519 1 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna
Art. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.
niedopuszczalna (art. 398 6 § 2 w związku z art.
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c.
Art. 694 § 7 k.p.c.
To prawda, że, zgodnie z art. 694 7
Art. 13 § 2 k.p.c.
398 6 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 518 k.p.c
art. 518 k.p.c. oraz art. 7 powołanej ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym
art. 13 § 2 k.p.c
398 6 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 19/06

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z urzędu

przy uczestnictwie Arcybractwa […] i Kurii Metropolitalnej

o wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 maja 2006 r.,

zażalenia uczestnika Arcybractwa […]

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 stycznia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

w K.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2002 r. Sąd Rejonowy w K. – na

podstawie art. 10 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – Przepisy wprowadzające

ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770 ze zm.) – wpisał

do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji

oraz

publicznych

zakładów

opieki

zdrowotnej,

pod

numerem

KRS

[…],

stowarzyszenie pod nazwą Arcybractwo […]. Natomiast w dniu 8 października 2003

r. wszczął z urzędu postępowanie o wykreślenie wymienionego stowarzyszenia z

rejestru.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005 r. Sąd Rejonowy stwierdził, że nie

zachodzą przesłanki do wykreślenia Arcybractwa z Krajowego Rejestru Sądowego i

umorzył postępowanie. Na

skutek apelacji Kurii Metropolitarnej w K. od

postanowienia z dnia 18 stycznia 2005 r., Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z

dnia 21 września 2005 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu

stwierdził natomiast, że wpis dokonany w Krajowym Rejestrze Sądowym – rejestrze

stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz

publicznych zakładów opieki zdrowotnej postanowieniem z dnia 17 stycznia 2002 r.

jest niezgodny z rzeczywistością, wobec czego zachodzą podstawy do jego

wykreślenia na podstawie art. 12 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym

Rejestrze Sądowym (jedn. tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209 ze zm.). Z tej

przyczyny uznał apelację za uzasadnioną i na podstawie art. 386 § 4 w związku z

art. 518 k.p.c. oraz art. 7 powołanej ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym

postanowienie Sądu Rejonowego uchylił.

Arcybractwo […] wniosło od postanowienia Sądu Okręgowego skargę

kasacyjną z wnioskiem o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r. Sąd Okręgowy skargę tę

odrzucił, stwierdzając, że, zgodnie z art. 519 1 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna

przysługuje

jedynie

od

postanowień

sądu

drugiej

instancji

kończących

postępowanie w sprawie, natomiast postanowienie objęte skargą nie ma takiego

charakteru. Z tego względu wniesiona skarga kasacyjna ulegała odrzuceniu jako

niedopuszczalna (art. 398 6 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie Arcybractwo […] wnosiło o jego

uchylenie, zarzucając, że, wbrew odmiennemu stanowisku Sądu Okręgowego,

postanowienie tego Sądu z dnia 21 września 2005 r. jest postanowieniem

kończącym postępowanie, ponieważ Sąd Okręgowy jedynie uchylił nim zaskarżone

postanowienie, natomiast nie przekazał sprawy do ponownego rozpoznania. Tak

zresztą zakwalifikował postanowienie z dnia 21 września 2005 r. sam Sąd

Okręgowy, który – oddalając wniosek o jego wykładnię – w uzasadnieniu

postanowienia z dnia 3 listopada 2005 r. stwierdził, że odnośne postanowienie

kończy postępowanie w sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 519 1 § 3 k.p.c., w postępowaniu rejestrowym skarga

kasacyjna przysługuje jedynie od postanowień sądu drugiej instancji w przedmiocie

wpisu lub wykreślenia z rejestru podmiotu podlegającego rejestracji. Jest przy tym

oczywiste, że – ze względu na regulację zawartą w art. 519 1 § 1 k.p.c. – muszą to

być postanowienia kończące postępowanie w sprawie.

W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy istotnie w uzasadnieniu postanowienia

z dnia 3 listopada 2005 r., oddalającego wniosek o wykładnię, stwierdził, że

postanowienie z dnia 21 września 2005 r. należy uznać za kończące postępowanie,

postanowieniem tym bowiem Sąd „nie przekazał sprawy do ponownego

rozpoznania ani też nie określił niezbędnych w tym zakresie do stosowania reguł”.

Kwalifikacja ta jest jednak oczywiście błędna. To prawda, że, zgodnie z art. 694 7

k.p.c., w razie uwzględnienia środka odwoławczego od orzeczenia wydanego

w postępowaniu

rejestrowym,

dotyczącego

wpisu

do

Krajowego

Rejestru

Sądowego, sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę

do ponownego rozpoznania sądowi rejestrowemu. Okoliczność, że w sentencji

postanowienia z dnia 21 września 2005 r. Sąd Okręgowy ograniczył się tylko do

uchylenia zaskarżonego postanowienia, nie oznacza jednak, że postanowienie to

staje się przez to orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. O takiej

kwalifikacji przesądza bowiem treść podjętego rozstrzygnięcia. Z sentencji

postanowienia z dnia 21 września 2005 r. wynika natomiast w sposób niebudzący

wątpliwości, że Sąd Okręgowy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego z dnia

18 stycznia 2005 r., czyli postanowienie, którym Sąd ten stwierdził, iż nie zachodzą

przesłanki do wykreślenia Arcybractwa z Krajowego Rejestru Sądowego i umorzył

postępowanie w sprawie. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie wykreślenia

Arcybractwa z Krajowego Rejestru Sądowego nie zostało – jak dotąd –

zakończone, oraz że konieczne jest ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd

pierwszej instancji. Tym samym postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 21

września 2005 r. nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, od

którego przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego.

Na marginesie wypada zauważyć, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia

21 września 2005 r. znalazło się – jak należy sądzić w wyniku oczywistej omyłki –

stwierdzenie o uchyleniu postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 17 stycznia 2002

r. O treści podjętego rozstrzygnięcia przesądza jednak sentencja postanowienia

z dnia 21 września 2005 r., z której jednoznacznie wynika, że Sąd Okręgowy, na

skutek apelacji wniesionej przez Kurię Metropolitarną w K., uchylił postanowienie

Sądu Rejonowego z dnia 18 stycznia 2005 r. Tylko to postanowienie mógł zresztą

uchylić, ponieważ ono zostało zaskarżone apelacją.

Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14

w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych

podstaw.

jc