Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 183/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal standing and failure to use mandatory lawyer representation.

Numero d'incarto III CZ 183/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court order rejecting a claim for unconstitutionality. The appellant attempted to file the appeal personally, violating the mandatory requirement for lawyer representation in Supreme Court proceedings, and sought review of an incidental ruling rather than a final judgment. The court ruled the appeal inadmissible due to the procedural defect and the lack of proper standing to challenge the specific order.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: The mandatory substitution of parties by lawyers in Supreme Court proceedings renders personal filing of appeals inadmissible, and appeals for unconstitutionality generally do not lie against incidental rulings.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation inadmissible appeal lack of legal standing incidental ruling Supreme Court procedure ritiro dell'istanza giudiziaria motivazione inadeguata delle censure costituzionali riconsiderazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny, a uchybienie leżące u podstaw tej oceny ma charakter nieusuwalny (zob.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19
postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18
postanowienie Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2009 r., V CZ 87/08
postanowienie Sądu Najwyższego z 8 października 2014 r., II CZ 53/14
postanowienie Sądu Najwyższego z 10 marca 2016 r., III CZ 7/16
postanowienie Sądu Najwyższego z 4 października 2022 r., III CZ 221/22
Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (postanowienie Sądu Najwyższego z 4 października 2022 r., III CZ 221/22, nie publ.).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 183/24 POSTANOWIENIE 6 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2025 r. w Warszawie‎zażalenia V. Z.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 4 lipca 2024 r., II Co 361/23 (II WSC 1/24),‎w sprawie ze skargi V. Z.‎przeciwko […] spółce akcyjnej w W.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z 18 marca 2024 r., odrzuca zażalenie. (A.T.)

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 4 lipca 2024 r. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z 18 marca 2024 r., którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z 13 lutego 2024 r. odmawiające sporządzenia uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego z 26 stycznia 2024 r. z uwagi na bezprzedmiotowość wniosku powódki wynikającą ze sporządzenia tego uzasadnienia z urzędu. Sąd zauważył, że wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełniała wymogu uregulowanego w art. 871 § 1 k.p.c., a ponadto została wniesiona od postanowienia wydanego w przedmiocie rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza sądowego, więc nie dotyczy orzeczenia, które może zostać zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Powódka zaskarżyła postanowienie z 4 lipca 2024 r. zażaleniem również podpisanym osobiście.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu.Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych; obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko - radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma na celu zapewnienie złożenia środka odwoławczego, który odpowiada ustawowym wymaganiom i jest wynikiem dochowania staranności, jakiej można wymagać od profesjonalisty (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19, nie publ.).

Odnosi się on do każdego postępowania przed Sądem Najwyższym i wyłącza zdolność strony do podejmowania czynności procesowych osobiście. Oznacza to, że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym albo rzecznikiem patentowym są bezskuteczne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny, a uchybienie leżące u podstaw tej oceny ma charakter nieusuwalny (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18; z 16 stycznia 2009 r., V CZ 87/08, z 8 października 2014 r., II CZ 53/14, z 10 marca 2016 r., III CZ 7/16, z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19 - nie publ.).Należy również ubocznie zauważyć, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje zasadniczo tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień, co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą.

Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (postanowienie Sądu Najwyższego z 4 października 2022 r., III CZ 221/22, nie publ.). Skarga nie przysługuje zatem od postanowienia, którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające sporządzenia uzasadnienia wcześniejszego postanowienia referendarza sądowego.Mając na uwadze powyższe, zażalenie w niniejszej sprawie wniesione i podpisane osobiście przez skarżącą - jako niedopuszczalne - podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. (A.T.)[a.ł]‎