Supreme Court allows appeal against cassation rejection due to unexplained fee calculation error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the appeal against the appellate court's dismissal of the cassation complaint, which had been rejected for alleged non-payment of fees. The defendants had paid the statutory fee, but the appellate court incorrectly demanded an additional sum without explaining its legal basis. The court ruled that the fee for cassation complaints in eviction proceedings is fixed at 200 PLN regardless of whether the case is civil or commercial, and the appellate court's failure to justify its decision constituted a procedural violation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 27 ust. 11 u.k.s.c.; Art. 3271 § 1 k.p.c.: The fee for a cassation complaint in eviction proceedings is fixed at 200 PLN for all civil and commercial cases; a lower court's rejection of such a complaint based on an unexplained demand for additional payment violates the principle of reasoned judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 172/23 POSTANOWIENIE 21 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 grudnia 2023 r. w Warszawiezażalenia K.K. i K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w W.na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 3 marca 2023 r., VII AGa 481/22,w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w W.przeciwko K.K. i K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w W.o wydanie, uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Pozwane K.K. oraz K. sp. z o.o. w W. wniosły zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 3 marca 2023 r., którym Sąd odrzucił ich skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 24 października 2022 r., ze względu na nieuzupełnienia opłaty od skargi kasacyjnej. Zażalenie oparły na zarzutach naruszenia następujących przepisów:1.art. 27 pkt 11 w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że należna opłata od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie została uiszczona,2.art. 3271 § 1 w zw. z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c. przez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, na jakiej podstawie prawnej Przewodniczący w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, a następnie Sąd Apelacyjny w Warszawie uznał uiszczoną przez pozwanych opłatę za nieprawidłową,3.art. 3986 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej jako nieopłaconej.Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie jest zasadne.W stanie prawnym obowiązującym przed 7 listopada 2019 r. w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że od zarządzenia przewodniczącego nakładającego na stronę obowiązek uiszczenia opłaty sądowej, jako dotyczącego „wymiaru opłaty” (art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.) przysługuje zażalenie (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2015 r., III CZP 25/15, OSNC 2016, nr 5, poz. 60 oraz uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2007 r., III CZP 71/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 36). Po wejściu w życie ustawy nowelizującej art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. został jednak uchylony, a zażalenie w tym zakresie nie zostało przewidziane ani w art. 394 § 1 pkt 6 k.p.c., ani w art. 3941a k.p.c. regulujących obecnie zażalenia na postanowienia i zarządzenia w przedmiocie opłat i kosztów.
Strona ma natomiast - zgodnie z zamierzeniem ustawodawcy - możliwość kwestionowania wysokości nałożonej na nią opłaty w ramach zaskarżenia rozstrzygnięcia o zwrocie (odrzuceniu) pisma (zob. druk sejmowy nr 3137, Sejm VIII Kadencji, str. 86 oraz uchwała Sądu Najwyższego z 11 września 2020 r., III CZP 86/19). W sprawie będącej przedmiotem zażalenia pozwane wniosły opłatę od skargi kasacyjnej po 200 zł. Sąd Apelacyjny wezwał skarżące do wpłacenia dodatkowo 4669 zł., która to kwota nie została uiszczona. W uzasadnieniu zaskarżonego Sąd Apelacyjny nie wyjaśnił, z jakiego powodu uznał, że skarga kasacyjna nie została opłacona.
Słuszny jest zatem zarzut naruszenia art. 3271 § 1 w zw. z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c.W związku z brakiem wskazania podstawy rozstrzygnięcia co do wysokości opłaty od skargi kasacyjnej, zażalenie wniesione zostało przez pozwane w oparciu o założenie, że uwadze Sądu uszedł art. 27 pkt 11 u.k.s.c. ustalający opłatę stałą w wysokości 200 zł, bądź, że w ocenie Sądu przepis nie znajduje w tej sprawie zastosowania ze względu na rozpoznawanie sprawy na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych.Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela pogląd wyrażony w zażaleniu, wskazujący na brak podstaw do różnicowania w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej w sprawach o opróżnienie lokalu w zależności od tego, czy jest to sprawa gospodarcza, czy też sprawa cywilna, rozpoznawana w tzw. postępowaniu zwykłym.
Niewątpliwie sprawy gospodarcze mieszczą się w pojęciu spraw cywilnych. W związku z tym należy przyjąć, że jeżeli w art. 26–28 u.k.s.c. mowa jest o sprawach cywilnych, to ustawodawca miał na myśli również sprawy gospodarcze, za wyjątkiem tych, co do których opłaty zostały uregulowane odrębnie w art. 29 – 34a u.k.s.c. Należy zgodzić się ze skarżącymi, że nie można uznać za uzasadnione odmienne ustalanie opłat od pism tego samego rodzaju, biorąc pod uwagę jedynie rodzaj postępowania w jakim wnoszone są przedmiotowe pisma (środki zaskarżenia).
Z powyższych względów należy przyjąć, że opłata od skargi kasacyjnej w sprawie o opróżnienie lokalu rozpoznawana w postepowaniu w sprawach gospodarczych wynosi 200 zł (art. 27 ust. 11 w zw. z art. 18 ust. 2 u.k.s.c.). W związku, z tym odrzucenie skargi kasacyjnej pozwanych, z powodu nieuzupełnienia opłaty od skargi kasacyjnej, w sytuacji kiedy każda z pozwanych uiściła 200 zł tytułem opłaty od skargi kasacyjnej było nieprawidłowe.Z tych względów na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 108 § 2 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).(M.M.)[ms]