Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 16/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed three-month deadline under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 16/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's decision to reject her request for renewal of proceedings. The applicant argued that a new cadastral map received in 2007 constituted a new evidence basis, yet she filed her renewal request in 2010, nearly two years after the deadline. The court held that the three-month period for filing a renewal claim runs from the day the party becomes aware of the basis for renewal, which was the receipt of the map, and that extending the deadline based on hypothetical future impact would undermine legal certainty.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.; The three-month period for filing a claim for renewal of proceedings runs from the day the party becomes aware of the basis for renewal, and the impact of new evidence on the outcome is presumed hypothetical until proven in court.

Parole chiave

Generato dall'IA
renewal of proceedings statute of limitations new evidence basis civil procedure code missed deadline legal certainty cadastral map

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 407 § 1 k.p.c.
określonego w art. 407 § 1 k.p.c. należało ją odrzucić na podstawie art.
Art. 403 § 2 k.p.c.
dowodowym - mapie katastralnej (art. 403 § 2 k.p.c.).
Art. 410 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. skarga
Art. 168 § 1 k.p.c.
W zażaleniu podniosła zarzuty naruszenia art. 168 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 380 k.p.c.
39821 k.p.c., art. 380 k.p.c. ma zastosowanie także
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia. Na mocy art. 394 1
Art. 398 § 14 k.p.c.
§ 3 k.p.c w związku z art. 39821 k.p.c., art.
art. 91 k.p
pełnomocników, zaś zgodnie z art. 91 k.p.c pełnomocnictwo procesowe obejmuje
art. 407 § 1 k.p.c
określonego w art. 407 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 16/10

POSTANOWIENIE

Dnia 2 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Stanisław Dąbrowski (sprawozdawca)

SSA Jan Futro

w sprawie ze skargi A. K.

o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku A. K.

przy uczestnictwie J. K. i Gminy N.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 2 czerwca 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 9 marca 2010 r.,

oddala zażalenie; adwokatowi J. S. przyznaje od Skarbu

Państwa Sądu Okręgowego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł

powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem

wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r. oddalił wniosek A. K.

o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania o

rozgraniczenie, zakończonego prawomocnym postanowieniem z 18 października

2005 r. i odrzucił skargę. Skarżąca w dniu 30 listopada 2007 r. otrzymała z

zasobów Starostwa Powiatowego w N. kopię nieobowiązującej mapy katastralnej, z

której jej zdaniem wynikają nowe okoliczności faktyczne, mające wpływ na wynik

prawomocnie zakończonej sprawy. Termin do złożenia skargi o wznowienie upłynął

w dniu 29 lutego 2008 r. Wnioskodawczyni A. K. dopiero w dniu 27 stycznia 2010 r.

wniosła skargę o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o przywrócenie

terminu.

W ocenie Sądu Okręgowego ani wiek wnioskodawczyni ani nieznajomość

prawa nie uzasadniają przyjęcia, że uchybiła ona terminowi bez swojej winy.

Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że wnioskodawczyni mimo podeszłego wieku jest

osoba aktywną, oraz że w postępowaniu o rozgraniczenie miała dwóch

pełnomocników, zaś zgodnie z art. 91 k.p.c pełnomocnictwo procesowe obejmuje

z mocy prawa m.in. umocowanie do złożenia skargi o wznowienie postępowania.

Wobec złożenia skargi o wznowienie po upływie trzymiesięcznego terminu

określonego w art. 407 § 1 k.p.c. należało ją odrzucić na podstawie art. 410 § 1

w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Na postanowienie Sądu Okręgowego w części odrzucającej skargę

wnioskodawczyni złożyła zażalenie.

W zażaleniu podniosła zarzuty naruszenia art. 168 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13

§ 2 k.p.c. poprzez przyjęcie, że do naruszenia terminu doszło z jej wyłącznej winy

oraz naruszenia art. 407 § 1 k.p.c. przez nieustalenie kiedy skarżąca poznała lub

mogła poznać prawdopodobny wpływ wykrytego nowego środka dowodowego na

wynik sprawy, dopiero od tego momentu rozpoczyna bieg trzymiesięczny termin do

złożenia skargi o wznowienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 407 § 1 k.p.c trzymiesięczny termin do wniesienia skargi

o wznowienie liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie

wznowienia.

Skarżąca

upatruje

podstawę

wznowienia

w

nowym

środku

dowodowym - mapie katastralnej (art. 403 § 2 k.p.c.). Kopie tej mapy skarżąca

otrzymała w dniu 30 listopada 2007 r., więc najpóźniej w tym dniu dowiedziała się

o podstawie wznowienia i od tej daty należy liczyć trzymiesięczny termin do

wniesienia

skargi

o

wznowienie

postępowania.

Wnioskodawczyni

skargę

o wznowienie wniosła dopiero w dniu 27 stycznia 2010 r., więc z niemal dwuletnim

przekroczeniem trzymiesięcznego terminu. Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. skarga

wniesiona po upływie przepisanego terminu podlega odrzuceniu, więc zaskarżone

zażaleniem rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest trafne.

Wyrażony w zażaleniu pogląd, że trzymiesięczny termin określony w art.

407 § 1 k.p.c. liczy się dopiero od dnia, w którym strona poznała lub mogła poznać

prawdopodobny wpływ nowo wykrytego środka dowodowego na wynik sprawy jest

nie do przyjęcia, gdyż godziłoby to w bezpieczeństwo obrotu. Przyjęcie tego

poglądu w istocie prowadziłoby do bezterminowości skargi o wznowienie

postępowania. Wpływ nowo wykrytego środka dowodowego z reguły jest

hipotetyczny aż do czasu przeprowadzenia dowodu przez Sąd i jego oceny.

Postanowienie

Sądu

Okręgowego

w

części

oddalającej

wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie

podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Zgodnie z art. 380 k.p.c sąd drugiej

instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej

instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia. Na mocy art. 394 1

§ 3 k.p.c w związku z art. 39821 k.p.c., art. 380 k.p.c. ma zastosowanie także

w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. Jednakże skarżąca nie

wniosła o rozpoznanie postanowienia Sądu Okręgowego w części dotyczącej

przywrócenia terminu. W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 168 § 1 k.p.c. w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c uznać należy za bezprzedmiotowy.

Z powyższych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.