Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 155/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request in property law proceedings. Appeal is inadmissible under Civil Procedure Code. Court rejects constitutional and civil code arguments.

Numero d'incarto III CZ 155/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by multiple parties against the Regional Court's rejection of their retrial request in a property law case concerning acquisitive prescription. The appellants argued that the lower court violated the Civil Procedure Code and constitutional rights by treating the rejection order as non-appealable. The court ruled that such orders are explicitly excluded from cassation review under the Civil Procedure Code, and constitutional arguments regarding subjective rights were inapplicable to procedural admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 2 Konst.; Art. 5 k.c.: A decision rejecting a request for retrial in non-procedural proceedings is not appealable by cassation, and constitutional or civil code arguments regarding subjective rights do not affect procedural admissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request rejection cassation admissibility non-procedural proceedings acquisitive prescription civil procedure code procedural exhaustion appeal dismissal azione di contestazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 1 k.p.c.
z art. 5191 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że zaskarżone postanowienie nie stanowiło postanowienia co do istoty sprawy.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Zarzucili naruszenie art. 3986 § 2 w zw.
Art. 2 Konst.
Podnieśli również, że doszło do naruszenia art. 2 Konstytucji i art.
Art. 5 k.c.
2 Konstytucji i art. 5 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu.Dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest normowana przez art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
2 Konstytucji; unormowanie to nie reguluje bowiem katalogu orzeczeń zaskarżalnych skargą kasacyjną.Tym samym zażalenie uczestników podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 39814 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c. O kosztach orzeczono, mając na względzie sporne interesy uczestników i wysokość kosztów ustalając na podstawie § 2 pkt 7 w zw.
art. 5191 k.p.c
Wskazał przy tym, że dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym jest w sposób wyczerpujący uregulowana w art. 5191 k.p.c.
art. 5191 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu.Dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest normowana przez art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 2 Konstytucji
Podnieśli również, że doszło do naruszenia art. 2 Konstytucji i art.
art. 5 k.c
2 Konstytucji i art. 5 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 155/25 POSTANOWIENIE 31 października 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 31 października 2025 r. w Warszawie‎zażalenia I.G., R.G.1, R.G.2, M.S., D.G., P.G., J.G., P.L., K.R.1., G.R. i K.R.2‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi‎z 21 września 2022 r., III Ca 928/21 (III WSC 38/22),‎w sprawie ze skargi I.G., R.G.1, R.G.2, M.S., D.G., P.G., J.G., P.L., K.R.1., G.R. i K.R.2 o wznowienie postępowania‎w sprawie z wniosku Skarbu Państwa-Prezydenta Miasta Ł.‎z udziałem I.G., R.G.1, R.G.2, M.S., D.G., P.G., J.G., P.L., K.R.1., G.R. i K.R.2, Gminy Ł., P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., B. spółki akcyjnej w Ł., A.K., D.K., R.D., J.J., B.J., W.G., ‎o zasiedzenie, 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od wnoszących zażalenie na rzecz Gminy Ł., P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. i B. spółki akcyjnej w Ł. kwoty po 2700 (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. [J.T.]

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 22 marca 2021 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi I.G. i innych o wznowienie postępowania w sprawie o zasiedzenie toczącej się z wniosku Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta Ł., zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego dla miasta Łodzi z 16 października 1959 r., V Ns I 1844/59, postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek oddalić. Uprzednio, postanowieniem z 4 listopada 2015 r., Sąd pierwszej instancji wznowił postępowanie w sprawie.Postanowieniem z 10 maja 2022 r.

Sąd Okręgowy w Łodzi, na skutek apelacji Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta Ł. i uczestniczki B. S.A. w Ł., uchylił wydane przez Sąd pierwszej instancji postanowienie z 4 listopada 2015 r. o wznowieniu postępowania w sprawie i zmienił postanowienie z 22 marca 2021 r. w ten sposób, że odrzucił skargę o wznowienie postępowania.Następnie I.G. i inni uczestnicy wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z 10 maja 2022 r. Postanowieniem z 21 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Łodzi odrzucił tę skargę.

Wskazał przy tym, że dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym jest w sposób wyczerpujący uregulowana w art. 5191 k.p.c. Unormowanie to nie przewiduje, by zaskarżeniu skargą kasacyjną podlegało postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z 21 września 2024 r. Zarzucili naruszenie art. 3986 § 2 w zw. z art. 5191 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że zaskarżone postanowienie nie stanowiło postanowienia co do istoty sprawy.

Podnieśli również, że doszło do naruszenia art. 2 Konstytucji i art. 5 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu.Dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest normowana przez art. 5191 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie – w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego – przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.Zaskarżone postanowienie wydał sąd drugiej instancji, a sprawa dotyczyła prawa rzeczowego (stwierdzenia zasiedzenia).

Kończy ono również postępowanie w sprawie, lecz nie stanowi ani orzeczenia co do istoty sprawy, ani postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania. Tym samym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego, w którym przyjmuje się, że postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, podobnie jak w przedmiocie oddalenia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucającego taką skargę, nie jest zaskarżalne skargą kasacyjną (zob. postanowienia SN z: 12 czerwca 2008 r., III CZ 26/08; 30 stycznia 2013 r.;

II CSK 477/12; 5 sierpnia 2015 r., II CSK 29/15; 30 września 2020 r., V CSK 89/20, a także z 17 listopada 2022 r., I CSK 4030/22). Na marginesie należy dodać, że w sformułowaniu zarzutu naruszenia art. 3986 § 2 w zw. z art. 5191 § 1 k.p.c. nie uwzględniono, że art. 3986 § 2 in fine k.p.c. nie znajduje samodzielnego zastosowania w postępowaniu nieprocesowym. Wyników badania zasadności zaskarżonego postanowienia nie mogło zmienić powołanie się przez skarżących na naruszenie art. 5 k.c. Unormowanie to dotyczy bowiem wykonywania praw podmiotowych, tymczasem ocena dopuszczalności skargi kasacyjnej nie stanowi wykonywania prawa o tym charakterze; w konsekwencji natomiast nie może być badana pod kątem nadużycia prawa podmiotowego.

Sąd orzekający w sprawie działa jako organ władzy publicznej, a nie podmiot prawa cywilnego, a wydanie orzeczenia, będące przejawem sprawowania władzy sądowniczej, nie jest aktem wykonania prawa podmiotowego w rozumieniu prawa cywilnego. Nieskuteczne było również wskazanie na naruszenie art. 2 Konstytucji; unormowanie to nie reguluje bowiem katalogu orzeczeń zaskarżalnych skargą kasacyjną.Tym samym zażalenie uczestników podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. O kosztach orzeczono, mając na względzie sporne interesy uczestników i wysokość kosztów ustalając na podstawie § 2 pkt 7 w zw. z § 5 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz analogicznych przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Beata Janiszewska‎ [J.T.][a.ł]