Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 145/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding civil appeal fee deadline after judge's ruling. Appeal fee deadline runs from notice of judge's ruling.

Numero d'incarto III CZ 145/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court decision rejecting their request for a fee waiver. The appellant argued that the seven-day deadline for paying the appeal fee should have started from the notice of the lower court's decision, not the judge's ruling. The court held that the statutory rule applies equally to decisions by judges and court clerks, making the deadline expire on the 25th.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 112 ust. 2, 3 u.k.s.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; The seven-day period for paying the appeal fee runs from the date of service of the decision rejecting the fee waiver request, regardless of whether the decision was issued by a judge or a court clerk.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure court fees fee waiver appeal deadline court clerk judicial decision service of notice tardivo pagamento delle spese

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 112 ust. 2 u.k.s.c.
Powód stwierdził, że z art. 112 ust.
Art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
Powód stwierdził, że z art. 112 ust.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c. i stwierdził, że powód w skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zwolnienie go od opłaty od tego środka zaskarżenia.
Art. 39415 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39415 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
‎z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
art. 3986 § 2 k.p.c
Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
w związku z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 130 k.p.c
‎i art. 130 k.p.c.Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art.
art. 3621 k.p.c
Orzeczenia referendarza sądowego dotyczą kwestii, w których ustawodawca przyznał referendarzom kompetencje do wykonywania czynności pomocniczych w zakresie wymiaru sprawiedliwości, a ustawodawca przewidział odpowiednie stosowanie do nich przepisów o postanowieniach sądu (art. 3621 k.p.c.).
art. 39415 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39415 § 1 k.p.c.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 145/23 POSTANOWIENIE 5 września 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk‎ (przewodniczący)‎SSN Marta Romańska (sprawozdawca)‎SSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 5 września 2023 r. w Warszawie‎zażalenia S. Inc. w P.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 6 lutego 2023 r., VII AGz 54/21,‎w sprawie z powództwa S. Inc. w P.‎przeciwko N. w W. ‎o zapłatę, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2021 r. przez S. Inc. w P. - powoda w sprawie przeciwko N. w W. o zapłatę. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c. i stwierdził, że powód w skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zwolnienie go od opłaty od tego środka zaskarżenia. Postanowieniem z 13 października 2022 r. referendarz sądowy oddalił ten wniosek, a postanowieniem z 19 grudnia 2022 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi na orzeczenie referendarza, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie z 19 grudnia 2022 r. zostało doręczone pełnomocnikowi powoda 18 stycznia 2023 r., a ten nie opłacił w siedmiodniowym terminie skargi kasacyjnej.W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 lutego 2023 r. powód zarzucił, że orzeczenie to zostało wydane z naruszeniem ‎art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 k.p.c. i art. 112 ust. 3 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 755; dalej – u.k.s.c.) przez błędne uznanie, że powód nie usunął braków skargi kasacyjnej w terminie, którego bieg rozpoczął się 18 stycznia 2023 r. i zakończył 25 stycznia 2023 r.

Powód stwierdził, że z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. wynika, iż dotyczy on wyłącznie postanowienia sądu oddalającego zażalenie na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych, co oznacza, iż w przypadku postanowienia utrzymującego w mocy orzeczenie referendarza sądowego, sąd powinien wezwać z urzędu stronę do uiszczenia opłaty sądowej stosunkowej stosownie do art. 112 ust. 2 u.k.s.c. ‎i art. 130 k.p.c.Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 112 ust. 2 u.k.s.c. wynika, że przewodniczący wzywa stronę do opłacenia złożonego pisma stosownie do art. 130 k.p.c., jeżeli jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony przed upływem terminu do opłacenia pisma został prawomocnie oddalony.

W myśl ust. 3 powołanego przepisu, czynności tych przewodniczący nie podejmuje, jeżeli pismo podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia, zostało wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku, jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony, to tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia rozstrzygającego jej wniosek, a gdy postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia.

Gdyby jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji, a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, to termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie, albo od ogłoszenia wydanego na posiedzeniu jawnym postanowienie sądu drugiej instancji. Rozwiązanie to zostało wprowadzone przez ustawodawcę po to, by przyspieszyć postępowanie w sprawie i odciążyć przewodniczących od wydawania zarządzeń w kwestiach incydentalnych, przy założeniu, że fachowy pełnomocnik jest w stanie obliczyć opłatę stosunkową od skargi kasacyjnej, gdy stanowi ona oznaczony w ustawie procent od wskazanej przez niego wartości przedmiotu zaskarżenia.

Orzeczenia referendarza sądowego dotyczą kwestii, w których ustawodawca przyznał referendarzom kompetencje do wykonywania czynności pomocniczych w zakresie wymiaru sprawiedliwości, a ustawodawca przewidział odpowiednie stosowanie do nich przepisów o postanowieniach sądu (art. 3621 k.p.c.). Żadne racje nie przemawiają za tym, żeby ustaloną w ust. 3 art. 112 u.k.s.c. regułę postępowania wiązać wyłącznie z sytuacją, gdy w przedmiocie wniosku o zwolnienie od opłaty wypowie się sąd, co oznacza, że właściwym dla tego orzeczenia środkiem zaskarżenia będzie zażalenie, a nie stosować jej – jak sugeruje skarżący – wtedy, gdy wniosek zostanie rozstrzygnięty przez referendarza, którego orzeczenie zaskarżalne jest skargą i podlega uchyleniu lub utrzymaniu w mocy przez sąd.

Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że w sprawie niniejszej termin do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie z dniem 25 stycznia 2023 r., tj. z końcem siódmego dnia od doręczenia pełnomocnikowi powoda odpisu postanowienia, w którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego oddalające wniosek o zwolnienie powoda od opłaty od skargi kasacyjnej, a odrzucenie spóźnionej skargi kasacyjnej miało podstawę w 3986 § 2 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39415 § 1 k.p.c. w zw. ‎z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

A.W.[ms]