Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because Supreme Court rulings are not appealable under the Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal, ruling that the appeal was inadmissible because Supreme Court decisions are not subject to appeal. The appellant argued for procedural review of a series of rulings regarding a presidential election protest, but the Court emphasized the closed list of appealable decisions in the Civil Procedure Code. Consequently, the Court held that no statutory exception exists to allow appeals against Supreme Court judgments in this context.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1, 11 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Appeals against Supreme Court rulings are inadmissible as the Code of Civil Procedure establishes a closed catalog of appealable decisions, and no statutory exception permits such appeals.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 132/25 POSTANOWIENIE 28 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ireneusz Kunicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 kwietnia 2026 r. w Warszawiezażalenia M.J.na postanowienie Sądu Najwyższegoz 25 kwietnia 2025 r., III CZ 57/24,w sprawie ze skargi M.J.na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, odrzuca zażalenie. (E.C.)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z 25 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie M.J. na postanowienie z 1 lutego 2024 r., którym Sąd Najwyższy odrzucił jego zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 29 sierpnia 2023 r. odrzucające jego zażalenie na postanowienie tego Sądu z 29 września 2022 r. odrzucające jego skargę na przewlekłość postępowania w sprawie Sądu Najwyższego ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie wniesionego przez niego protestu przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.Postanowienie Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2025 r.
M.J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jest niedopuszczalne. Orzeczenia Sądu Najwyższego jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych nie podlegają zaskarżeniu. Wyjątek od tej reguły musiałaby wynikać wyraźnie z regulacji ustawowej. Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia zażaleniem orzeczeń Sądu Najwyższego.Zgodnie z art. 3941 § 1 i 11 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje wyłącznie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego zawarty w tych przepisach ma charakter zamknięty.
Na postanowienia, które nie mieszczą się w tym katalogu, zażalenie stronie nie przysługuje (zob. postanowienia SN z 27 marca 2024 r., III CZ 31/24 i z 25 kwietnia 2025 r., III CZ 57/24). Trzeba pamiętać, że Kodeks postępowania cywilnego w sposób wyczerpujący reguluje kwestię dopuszczalności zaskarżenia orzeczeń określonymi środkami odwoławczymi.Analiza ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.:
Dz.U. 2023 poz.1725) prowadzi do wniosku, że także ten akt prawny nie zawiera przepisów, które dopuszczałyby możliwość wniesienie zażalenia do Sądu Najwyższego na orzeczenia wydane w postępowaniu z tej skargi. Wymaga podkreślenia, że postępowanie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało uregulowane jako postępowanie incydentalne, które zostało oparte na modelu postępowania jednoinstancyjnego.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Ireneusz Kunicki (E.C.)[a.ł]