Supreme Court dismisses appeal on eviction order due to ineffective service of legal documents and procedural defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a complaint for eviction. The appellant argued that a summons to complete the complaint was invalidly served, but failed to prove independent reasons preventing receipt of the document. The court ruled that mere denial of receipt is insufficient without evidence of circumstances beyond the addressee's control, and noted additional substantive flaws in the complaint itself.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 139 § 1 k.p.c.; art. 424 § 6 pkt 6 k.p.c.: Substituted service forms presume delivery; the addressee must prove independent reasons preventing receipt, as mere denial is insufficient.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 13/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Anna OwczarekSSN Karol Weitz w sprawie z powództwa D. K., D. P. i M. K.przeciwko T. N.przy uczestnictwie interwenienta ubocznego Gminy Miejskiej K.o eksmisję,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2019 r.,zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 10 maja 2017 r. nakazał T. N. opuścić wskazany w pozwie lokal i opróżnić z wszystkich należących do niego rzeczy oraz orzekł o przysługiwaniu prawa do lokalu socjalnego. Wyrokiem z 12 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego tylko w zakresie dotyczącym lokalu socjalnego; ustalił że pozwanemu nie przysługuje prawo do takiego lokalu. T. N. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 grudnia 2017 r. oraz o wstrzymanie wykonania tego wyroku.
Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego z 16 maja 2018 r. Zarządzeniem z 8 czerwca 2018 r. pełnomocnik pozwanego został wezwany do uzupełnienia braków wniesionej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego przez oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenie wysłana na adres kancelarii pełnomocnika pozwanego została zwrócona 12 lipca 2018 r. po awizowaniu w dniach 26 czerwca 2018 r. i 4 lipca 2018 r.
Postanowieniem z 24 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę i oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zarządzenie z 8 czerwca 2018 r. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi pozwanego w trybie art. 139 § 1 k.p.c. Zakreślony w zarządzeniu termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie 18 lipca 2018 r. W zażaleniu pozwany zakwestionował zasadność postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 24 lipca 2018 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zastępcze formy doręczenia oparte są na założeniu, że pismo zostało adresatowi doręczone.
Przyjmuje się, że założenie to można podważyć przez wykazanie, iż adresat z przyczyn od niego niezależnych nie mógł odebrać przesyłki i dowiedzieć się o treści pisma. Nie wystarcza jednak samo zaprzeczenie adresata, lecz konieczne jest uprawdopodobnienie niepowzięcia wiadomości o piśmie z przyczyn od niego niezależnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2015 r., II UZ 17/15; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2017 r., III UK 198/16). T.N. nie przedstawił dowodów, które obaliłyby skuteczność doręczenia zarządzenia w trybie art. 139 § 1 k.p.c. Na marginesie należy zauważyć, że w skardze występuje wiele innych braków, uzasadniających jej odrzucenie.
W szczególności nie wskazano w niej przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, nie uprawodopodobniono wyrządzenia szkody przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, a nawet nie zawarto wniosku o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem (art. 4245 pkt 6 k.p.c.).Mając to na względzie, orzeczono jak w sentencji.jw