Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 13/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal in property dispute where claim value falls below statutory threshold.

Numero d'incarto III CZ 13/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a property protection case involving beehives. The lower court correctly identified the dispute as having a pecuniary character with a claim value of 24,000 zlotys, which is below the 50,000 zlotys threshold required for admissibility under civil procedure law. Although the appellant argued procedural errors in the reasoning, the Court noted these did not affect the substantive decision and confirmed the lower court's application of the value limit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 144 k.c.; Art. 222 § 2 k.c.: A dispute over property protection involving economic interests is classified as pecuniary, and if the claim value falls below the statutory threshold, the cassation appeal is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
property protection cassation admissibility pecuniary character claim value threshold beehive nuisance civil procedure law property rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Wobec tego wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w art. 3982 § 1 k.p.c. kwota 50.000 złotych, która w sprawach majątkowych warunkuje dopuszczalność skargi kasacyjnej.
Art. 17 pkt 1 k.p.c.
w związku z art. 17 pkt 1 k.p.c. oraz w związku z art.
Art. 398 § 1 k.p.c.
oraz w związku z art. 398 § 1 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie a także naruszenie art.
Art. 7 Konstytucji RP
przez ich niewłaściwe zastosowanie a także naruszenie art. 7, 45 ust.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Art. 361 k.p.c.
1 Konstytucji Rzeczypospolitej, art. 361 w zw.
Art. 321 § 1 k.p.c.
z art. 321 § 1 oraz 117 § 4 k.p.c.
Art. 117 § 4 k.p.c.
Art. 102 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Art. 144 k.c.
Powodowie już w pozwie a później w toku całego postępowania opierali swoje roszczenia na treści art. 144 w zw.
Art. 222 § 2 k.c.
z art. 222 § 2 k.c. zarzucając, że pozwany umieszczając na swojej nieruchomości pasiekę zakłóca ponad przeciętną miarę korzystanie z ich sąsiednich nieruchomości (k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II CZ 87/14
postanowienie z dnia 22 listopada 2013 r., III CZ 55/13
postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r., II CZ 64/14
postanowienie z dnia 19 grudnia 2002 r., V CZ 162/02
postanowienie z dnia 25 maja 2007 r., I CZ 64/07
sprawy o nakazanie usunięcia z nieruchomości pozwanego krzewów tui ze względu na ograniczenie przez nie dostępu światła do budynku (postanowienie z dnia 25 maja 2007 r., I CZ 64/07, niepubl.), o nakazanie usunięcie słupa energetycznego (postanowienie z dnia 2 sierpnia 2006 r.
postanowienie z dnia 2 sierpnia 2006 r., I CZ 46/06
postanowienie z dnia 22 listopada 2011 r., III CZ 53/13
też postanowienie z dnia 22 listopada 2011 r., III CZ 53/13, niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 13/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marian Kocon‎SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa K. L., M. P., S. S., Z. Ć., H. B., J. E., M. L., E. M. i J. W.‎przeciwko M. J. ‎o ochronę własności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2016 r.,‎zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II Ca […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną M. J. - pozwanego w sprawie o ochronę własności. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy podniósł, że przedmiotowa sprawa o ochronę własności ma charakter majątkowy a wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wyniosła 24.000, złotych. Tyle samo co wartość przedmiotu sporu podana w pozwie, czy wartość przedmiotu zaskarżenia poddana w apelacji. Wobec tego wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w art. 3982 § 1 k.p.c. kwota 50.000 złotych, która w sprawach majątkowych warunkuje dopuszczalność skargi kasacyjnej.

Pozwany M.J. wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarzucił w nim naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. w związku z art. 17 pkt 1 k.p.c. oraz w związku z art. 398 § 1 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie a także naruszenie art. 7, 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej, art. 361 w zw. z art. 321 § 1 oraz 117 § 4 k.p.c. i art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez umieszczenie (wklejenie) w uzasadnieniu postanowienia rozważań dotyczących orzeczenia w zakresie wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej i ustanowienie pełnomocnika z urzędu pomimo, iż pozwany nie składał takich wniosków przez co Sąd nie rozpatrzył sprawy zgodnie z przywołanym art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego samej treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia należy zgodzić się z pozwanym, że doszło do oczywistej omyłki (niedokładności) w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia, które jak słusznie się sugeruje mogło być wynikiem niewłaściwego wykorzystania techniki komputerowej. Nie można jednak pominąć dwóch istotnych związanych z tym kwestii. Po pierwsze, Sąd Okręgowy dostrzegł również tę wadliwość uzasadnienia i postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. dokonał odpowiedniego sprostowania uzasadnienia (k. 798 akt).

Po drugie, ta oczywista wadliwość uzasadnienia nie miała żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie dopuszczalności skargi kasacyjnej. Powodowie już w pozwie a później w toku całego postępowania opierali swoje roszczenia na treści art. 144 w zw. z art. 222 § 2 k.c. zarzucając, że pozwany umieszczając na swojej nieruchomości pasiekę zakłóca ponad przeciętną miarę korzystanie z ich sąsiednich nieruchomości (k. 5 akt). Do tych samych okoliczności faktycznych i podstaw prawnych odwoływali się powodowie składając apelację od niekorzystnego dla nich wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 listopada 2014 r. (k. 683 od.) i na tej samej podstawie faktycznej i prawnej oparł się Sąd drugiej instancji zmieniając częściowo wyrok Sądu pierwszej instancji na niekorzyść pozwanego nakazując mu usunięcie z określonych wyrokiem działek uli pszczelich w ilości przekraczającej 6 i zakazując lokalizacji uli na tych działkach ponad powyższą liczbę.

Uwzględniając zatem treść żądań powodów, ich podstawy faktyczne i prawne należy podzielić ocenę Sądu drugiej instancji, że sprawa ma charakter majątkowy a nie jak zarzuca się w zażaleniu - niemajątkowy. Powództwo nie zmierzało do ochrony dóbr osobistych powodów, lecz ochrony własności, a więc jednego z praw rzeczowych. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 stycznia 2015 r. (sygn. akt II CZ 87/14 niepubl.) bez znaczenia dla kwalifikacji sprawy jako majątkowej pozostaje okoliczność, że pośrednio wydane orzeczenie może oddziaływać także na dobra niemajątkowe (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 22 listopada 2013 r., III CZ 55/13, niepubl. oraz z dnia 6 listopada 2014 r., II CZ 64/14, OSNC-ZD 2016/1/10.; z dnia 19 grudnia 2002 r., V CZ 162/02, OSNC 2004, nr 2, poz. 31).

Celowe jest też wskazanie, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego na gruncie spraw z zakresu prawa rzeczowego za sprawy o prawa majątkowe uznaje się m. in. sprawy o nakazanie usunięcia z nieruchomości pozwanego krzewów tui ze względu na ograniczenie przez nie dostępu światła do budynku (postanowienie z dnia 25 maja 2007 r., I CZ 64/07, niepubl.), o nakazanie usunięcie słupa energetycznego (postanowienie z dnia 2 sierpnia 2006 r. I CZ 46/06 - zob. też postanowienie z dnia 22 listopada 2011 r., III CZ 53/13, niepubl.). Jeszcze raz wymaga podkreślenia, że tak też oceniali spór powodowie, poszukując ochrony na podstawie art. 144 w zw. z art. 222 § 2 k.c., a dali także temu wyraz wskazując zarówno w pozwie jak i w apelacji kwotę 24.000 złotych jako wartość przedmiotu sporu oraz wartość przedmiotu zaskarżenia.

Wskazana w ten sposób wartość przedmiotu zaskarżenia pozostaje aktualna także w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 24.000 złotych, to prawidłowo Sąd Okręgowy zastosował art. 3986 § 2 k.p.c. i odrzucił skargę kasacyjną pozwanego. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił jako bezzasadne zażalenie pozwanego. jw