Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 128/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal and costs for inadmissible cassation on procedural order.

Numero d'incarto III CZ 128/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's rejection of their cassation, ruling the appeal inadmissible under the law at the time. The appellant argued the lower court's decision was unjustified, but the Supreme Court held that cassation was only permissible against specific final judgments, not procedural orders rejecting motions to reopen proceedings. Consequently, the court denied the request for state-funded legal aid costs because the appeal lacked professional legal merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 392 k.p.c.; Art. 3935 k.p.c.: Cassation is inadmissible against procedural orders rejecting motions to reopen proceedings as they do not fall within the statutory categories of appealable acts.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility procedural order appeal motion to reopen legal aid costs civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 392 k.p.c.
nie należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 392 k.p.c., co do których istnieje
Art. 3935 k.p.c.
dotychczasowe brzmienie art. 3935 k.p.c. Wymaga podkreślenia, że odwoływanie się
Art. 3941 § 3 k.p.c.
oddaleniu w oparciu o treść art. 3941 §3 i 39814 k.p.c.
Art. 3981 § 4 k.p.c.
jest obecnie art. 3981 § 1 k.p.c., przewidywał dopuszczalność kasacji jedynie od tego
§ 21 of the Minister of Justice Regulation of 12 December 1997 on fees for legal activities and costs of free legal aid
art. 392 k.p.c
nie należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 392 k.p.c., co do których istnieje
art. 3981 § 1 k.p.c
jest obecnie art. 3981 § 1 k.p.c., przewidywał dopuszczalność kasacji jedynie od tego
art. 3935 k.p.c
dotychczasowe brzmienie art. 3935 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 128/04

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Marek Sychowicz

SSA Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J. S. o wznowienie postępowania w sprawie I C (...) Sądu

Okręgowego w K. z powództwa J. S.

przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Komunikacyjnemu w K. i Ubezpieczeniowemu

Funduszowi Gwarancyjnemu w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2005 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 października 2004 r.,

sygn. akt I ACz (…),

1. oddala zażalenie

2. oddala wniosek pełnomocnika z urzędu powoda adwokata A. Ż. o przyznanie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił kasację powoda od

postanowienia tego Sądu z dnia 1 kwietnia 2004 r., którym oddalono zażalenie powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w K. w przedmiocie odrzucenia skargi powoda o

wznowienie postępowania w sprawie I C (...).

Sąd Apelacyjny przyjął, że zaskarżone postanowienie z dnia 1 kwietnia 2004 r.

nie należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 392 k.p.c., co do których istnieje

możliwość zaskarżenia ich kasacją. Dlatego też kasacja jako niedopuszczalna podlegała

odrzuceniu.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające kasację powód

wniósł o jego uchylenie zarzucając, że jest ono „nieuzasadnione”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powołany przez Sąd Apelacyjny art. 392 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed

dniem 6 lutego 2005 r., który miał zastosowanie w sprawie, a którego odpowiednikiem

jest obecnie art. 3981 § 1 k.p.c., przewidywał dopuszczalność kasacji jedynie od tego

rodzaju orzeczeń Sądu drugiej instancji, które w tym przepisie zostały wprost

wymienione. Nie należy do nich postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie

Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Zasadnie Sąd

Apelacyjny ocenił zatem, że kasacja wniesiona na postanowienie tego Sądu z dnia 1

kwietnia 2004 r. była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu w oparciu o

dotychczasowe brzmienie art. 3935 k.p.c. Wymaga podkreślenia, że odwoływanie się

przez

skarżącego

do

cytowanego

w

uzasadnieniu

zażalenia

stanowiska

o

dopuszczalności kasacji nie uwzględnia faktu , że zostało ono wyrażone na tle innego

brzmienia art. 392 k.p.c., którego treść została zmieniona ustawą z dnia 24 maja 2000 r.

o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i

rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o

komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 48, poz. 554). Wcześniej przepis ten

przewidywał dopuszczalność kasacji od wyroków i postanowień wydanych przez Sąd

drugiej instancji i kończących postępowanie w sprawie, co istotnie różniło go od treści

przepisu mającego zastosowanie obecnie.

W tej sytuacji sam fakt wniesienia zażalenia, w którym skarżący ograniczył się

praktycznie do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie jest „nieuzasadnione” i które

to zażalenie nie mogło odnieść skutku wobec oczywistego brzmienia art. 392 k.p.c., nie

uzasadniał wniosku pełnomocnika z urzędu powoda o przyznanie mu kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu zażaleniowym i wniosek ten

należało oddalić.

Sąd Najwyższy w wielu orzeczeniach wyrażał już wcześniej pogląd, że pomoc

prawna świadczona z urzędu powinna być udzielana zgodnie z wymaganiami

stawianymi profesjonaliście i tylko przy zachowaniu tego warunku uzasadnia przyznanie

pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie § 21

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za

czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz.

1013; zm. Dz. U. Z 1998 r. Nr 159, poz. 1049), przy czym obecnie odpowiednią

regulację zawiera § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348).

Przykładowo wskazać można postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999

r., I CKN 1946/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178 i z dnia 12 lutego 1999 r. II CKN 341/98,

OSNC 1999, nr 6 poz. 123. Treść zażalenia złożonego w rozpoznawanej sprawie nie

pozwala zaś przyjąć, że jego wniesienie miało charakter działania profesjonalnego

związanego z udzieleniem stronie pomocy prawnej.

Z przyczyn wyżej wskazanych zawarty w zażaleniu wniosek o przyznanie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zasługiwał na

uwzględnienie, zaś zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało

oddaleniu w oparciu o treść art. 3941 §3 i 39814 k.p.c.