Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 118/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Article 3984 § 1 of Civil Procedure Code regarding cassation scope.

Numero d'incarto III CZ 118/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Court of Appeal's rejection of a cassation complaint. The appellant had previously complied with a court order to clarify the scope of the cassation request but later argued the initial order was misleading. The court ruled that the appellant's own actions in clarifying the scope preclude claims of error or lack of clarity, and the procedural requirements for cassation must be strictly met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 k.p.c.; The scope of the cassation request and the request to set aside the judgment are separate formal requirements, requiring the party to independently specify their stance on both, and failure to do so renders the cassation inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation scope Civil Procedure Code formal requirements inadmissible appeal venire contra factum proprium cose trasportate e animali sfuggiti abbandono del procedimento per infrazione stradale azione mobiliare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 k.p.c.
odrzucił skargę kasacyjną powoda wobec uznania, że wniosek tej skargi nie został w przedmiotowej sprawie skonstruowany w sposób spełniający wymogi określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3981 § 1 k.p.c.
akt: VII AGa 1453/23) i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania […]”, ewentualnie, w przypadku spełnienia przesłanek z art. 39816 k.p.c., wniósł o:
art. 2 Konstytucji RP
3981 § 1 k.p.c., art. 2 Konstytucji RP, art.
art. 3986 § 2 k.p.c.
2 Konstytucji RP, art. 3986 § 2 k.p.c., art.
art. 130 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
3986 § 2 k.p.c., art. 130 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art.
art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP
379 pkt 5 k.p.c., art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
– skarga ta podlegała odrzuceniu.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.[a.ł] Marcin Trzebiatowski‎ (M.K.)
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
odrzucił skargę kasacyjną powoda wobec uznania, że wniosek tej skargi nie został w przedmiotowej sprawie skonstruowany w sposób spełniający wymogi określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
akt: VII AGa 1453/23) i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania […]”, ewentualnie, w przypadku spełnienia przesłanek z art. 39816 k.p.c., wniósł o:
art. 3986 § 2 k.p.c
2 Konstytucji RP, art. 3986 § 2 k.p.c., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 118/25 POSTANOWIENIE 3 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 czerwca 2026 r. w Warszawie‎zażalenia R.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 11 marca 2025 r., VII AGa 1453/23,‎w sprawie z powództwa R.‎przeciwko L. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎z udziałem interwenientów ubocznych P. spółki akcyjnej w W. i T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. ‎o zapłatę, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Powód R. wniósł o zasądzenie od pozwanego L. sp. z o.o. w G. kwoty 136 360,87 EUR wraz z odsetkami od kwoty odszkodowania w wysokości 5% rocznie, licząc od dnia skierowania pisemnej reklamacji do przewoźnika,[…] oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym opłaty od pozwu i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa i ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że objęta pozwem kwota stanowi równowartość szkody powstałej w związku z kradzieżą towaru, który pozwany podjął się przewieźć na zlecenie powoda.Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem zaocznym z 11 kwietnia 2021 r. uwzględnił żądanie pozwu w całości i zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 136 360,87 EUR wraz z odsetkami i kosztami procesu.Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 29 lipca 2024 r. oddalił apelację powoda od w/w wyroku Sądu Okręgowego oraz orzekł o kosztach postępowania.Powód 10 grudnia 2024 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku apelacyjnego.Sąd Apelacyjny w Warszawie w dniu 22 stycznia 2025 r.

– na podstawie zarządzenia z 17 stycznia 2025 r. – wezwał powoda do doprecyzowania wniosku kasacyjnego w odniesieniu do zakresu zaskarżenia.Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z 11 marca 2025 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda wobec uznania, że wniosek tej skargi nie został w przedmiotowej sprawie skonstruowany w sposób spełniający wymogi określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Sąd wskazał, że skarga kasacyjna wniesiona przez powoda nie zawiera niezbędnej korelacji między zakresem zaskarżenia, a zakresem wniosku kasacyjnego i w związku z tym podlega odrzuceniu.W zażaleniu z 3 kwietnia 2025 r. na to postanowienie powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie mu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, zarzucając Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 3981 § 1 k.p.c., art. 2 Konstytucji RP, art. 3986 § 2 k.p.c., art. 130 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 379 pkt 5 k.p.c., art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1); przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2); wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).W uchwale składu siedmiu sędziów z 5 marca 2026 r., III CZP 29/25, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że określenie zakresu wniosku skargi kasacyjnej jest niezbędne jedynie, gdy wniosek ten obejmuje uchylenie i zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie i zmianę orzeczenia z pominięciem oznaczenia zakresu żądanego uchylenia i zmiany stanowi istotną wadę skutkującą odrzuceniem skargi a limine (postanowienia SN: z 26 września 2022 r., I CSK 1563/22; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 8 maja 2008 r., V CZ 26/08 i z 19 marca 2009 r., II UZ 9/09).We wniesionej skardze kasacyjnej powód określił zakres zaskarżenia wyroku Sądu drugiej instancji wskazując, że zaskarża ten wyrok w całości. Następnie w piśmie procesowym z 23 stycznia 2025 r. powód wskazał:

„doprecyzowuję wniosek kasacyjny w odniesieniu do zakresu zaskarżenia, który został zawarty w pkt. A skargi kasacyjnej, wskazując, iż Powódka zaskarża wyrok w części, tj. w zakresie pkt. I oraz pkt. II zaskarżonego wyroku”. Jednocześnie, w dołączonym do w/w pisma brakującym odpisie tej skargi, powód wniósł o: „uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2024 r. (sygn. akt: VII AGa 1453/23) i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania […]”, ewentualnie, w przypadku spełnienia przesłanek z art. 39816 k.p.c., wniósł o:

„uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2024 r. (sygn. akt: VII AGa 1453/23) i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania […]”.Powód zaskarżając wyrok Sądu drugiej instancji nie sprecyzował zakresu, w jakim żąda uchylenia tego wyroku. Zawarty w skardze wniosek o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego, nie może być ani utożsamiany z żądaniem uchylenia orzeczenia czy to w całości, czy w części, ani uzupełniany założeniem sądu, że zakres żądanego uchylenia odpowiada wskazanemu przez stronę zakresowi zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną.

Zakres zaskarżenia oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia stanowią przedmiot odrębnych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona powinna w obu tych kwestiach odrębnie sformułować własne stanowisko (postanowienia SN: z 15 września 2020 r., V CSK 116/20 i z 16 listopada 2023 r., I CSK 3565/23).Dodać należy na marginesie, że zupełnie bezzasadne są zarzuty powoda w jego zażaleniu, w tym zwłaszcza te w/w przepisów procesowych (pkt 1-2 i 3 petitum zażalenia). Pretensje zgłoszone w tych zarzutach wobec Sadu Apelacyjnego są nie na miejscu.

Sam powód podporządkował się przecież zarządzeniu tego Sadu i wezwaniu go do uzupełnienia wytkniętego braku w przedmiocie doprecyzowania wniosku kasacyjnego co do zakresu zaskarżenia. Skoro tak uczynił i wykonał to zarządzenia, doprecyzowując swój wniosek, to nie może teraz twierdzić, że został niejako wprowadzony takim zobowiązaniem w błąd albo że ów brak był fikcyjny czy tylko pozorny. Jego własne działanie potwierdza, że tak jednak nie było – co wyklucza tego rodzaju pretensje już choćby w świetle zakazu venire contra factum proprium.

Tym bardziej powód nie może podnosić, że odnośne zarządzenie Sądu było niejasne czy niekonkretne. Jeśli tak by było, to profesjonalny pełnomocnik wiedziałby, jak ma w takiej sytuacji zareagować – a na pewno zgłosiłby takie wątpliwości wcześniej, ewentualnie wykonałby wezwanie do uzupełnienia braków w sposób odmienny, dając zamiast doprecyzowania inne wyjaśnienie lub też formułując to doprecyzowanie w sposób odmienny.Wobec tego nie może być tu mowy o nieważności postępowania wobec pozbawienia powoda możliwości obrony swoich praw poprzez skorzystanie z możliwości wszczęcia postępowania kasacyjnego ani o wystąpieniu związanego z tym naruszenia w/w norm konstytucyjnych dotyczących ochrony prawa do sądu i ochrony zaufania do państwa i prawa (kolejno pkt 4 i 5-6 petitum zażalenia).

W zaistniałej sytuacji żadna z tego rodzaju zasad nie może tłumaczyć wad konstrukcyjnych skargi kasacyjnej – stanowiącej wyjątkowy środek zaskarżenia, a tym bardziej uchylać ich skutków określonych ściśle interpretowanymi i egzekwowanymi regułami procesowymi, tym bardziej, jeśli wniesienie skargi kasacyjnej objęte jest reżimem profesjonalnej reprezentacji.Dlatego też, wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał, że – wobec niespełnienia przez powoda wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. – skarga ta podlegała odrzuceniu.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.[a.ł] Marcin Trzebiatowski‎ (M.K.)