Supreme Court dismisses appeal for restoring appeal deadline due to lack of exceptional circumstances under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's refusal to restore the deadline for filing a cassation complaint. The applicant argued that a one-year delay was excusable due to a misunderstanding of the case status and the priority nature of the disputed land, but the court found no exceptional circumstances. The court ruled that the applicant's claim of priority contradicted their own lack of diligence in monitoring the proceedings, thus rejecting the request to extend the time limit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 169 § 4 k.p.c.; Art. 3981 § 4 k.p.c.; The restoration of a procedural deadline requires an exceptional circumstance, which is absent when the party's claim of priority contradicts their own lack of diligence in monitoring the proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 112/24 POSTANOWIENIE 28 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 lutego 2025 r. w Warszawiezażalenia A. O.na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiuz 13 marca 2024 r., II Ca 1052/17,w sprawie ze skargi A. O.o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku A. O.z udziałem Gminy W.o stwierdzenie zasiedzenia, sygn. II Ca 1071/16, oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 13 marca 2024 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z 16 marca 2017 r. w sprawie z wniosku A. O. przy udziale Gminy W. o stwierdzenie zasiedzenia oddalił wniosek A.O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (pkt I) i odrzucił skargę kasacyjną (pkt II) od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 25 stycznia 2021 r. oddalającego skargę o wznowienie postępowania.Sąd wskazał, że wnioskodawca A.O. był w sprawie reprezentowany przez radcę prawnego z wyboru, który 1 lutego 2021 r. złożył opłacony wniosek o uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego z 25 stycznia 2021 r.
Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi wnioskodawcy 16 marca 2021 r. 16 stycznia 2024 r. wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia z 25 stycznia 2021 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wnioskodawca wniósł zatem skargę kasacyjną i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia po upływie ponad 2.5 roku od dnia upływu tego terminu, co nastąpiło 16 maja 2021 r. Wnioskodawca uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podniósł, że pozostawał w błędnym przekonaniu, że została ona wniesiona przez jego pełnomocnika, z którego został wyprowadzony dopiero wtedy, gdy 20 listopada 2023 r. doręczono mu pismo z sądu o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie o eksmisję, wcześniej zawieszonego na czas trwania postępowania ze skargi o wznowienie i dopiero wówczas zapoznał się z aktami sprawy.
Będąc przekonanym, że sprawa jest definitywnie zakończona, nie podejmował żadnych działań aż do czasu, gdy w styczniu 2024 r. dowiedział się od znajomego o instytucji przywrócenia terminu i skorzystał 9 stycznia 2024 r. z nieodpłatnej pomocy prawnej, która utwierdziła go w przekonaniu o możliwości wykorzystania przywrócenia terminu w jego sprawie Zarejestrował się w portalu informacyjnym Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu 10 stycznia 2024 r. i zapoznał z uzasadnieniem postanowienia z 25 stycznia 2021 r. i tego dnia, w jego ocenie, najwcześniej ustała przyczyna uchybienia przezeń terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż dopiero wtedy mógł zlecić pełnomocnikowi sporządzenie skargi kasacyjnej.
Według wnioskodawcy, chociaż jego wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony po upływie roku od uchybionego terminu, to jednak w jego sprawie zachodzi wypadek wyjątkowy, o którym mowa w art. 169 § 4 k.p.c., gdyż sprawa ma dla niego charakter priorytetowy, ponieważ sporna działka położona jest w bezpośrednim otoczeniu działki wnioskodawcy, którą nabył w wyniku dziedziczenia oraz po spłacie współspadkobierców, na co zaciągnął zobowiązania finansowe.Sąd Okręgowy stwierdził, że w świetle art. 169 § 4 k.p.c. nawet oczywisty brak winy w uchybieniu terminu nie uzasadnia jego przywrócenia, jeżeli od jego upływu minął rok, a nie zachodzi wypadek wyjątkowy.
Ocenił ponadto, że o wypadku takim nie może być mowy w okolicznościach sprawy. W szczególności nie wskazuje na taki wypadek twierdzenie wnioskodawcy o tym, że sprawa ma dla niego charakter priorytetowy, ani pozostałe jego twierdzenia zawarte we wniosku o przywróceniu terminu. Poza tym według Sądu Okręgowego wnioskodawca nie uprawdopodobnił również wskazanych we wniosku okoliczności, które miałyby przesądzać o braku jego winy w uchybieniu terminu. Z tych względów Sąd uznał, że brak podstaw do przywrócenia wnioskodawcy terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosek w tym zakresie oddalił, a skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie terminu, odrzucił.Zażalenie na postanowienie z 13 marca 2024 r. złożył wnioskodawca.
Zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 391 § 1 i z art. 13 § 2 k.p.c. wniósł o rozpoznanie zaskarżonego postanowienia także w części oddalającej jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o jego uchylenie w części odrzucającej skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw i niezasadne podlegało oddaleniu. W orzecznictwie wyjaśniono, że ocena "wyjątkowości wypadku" w rozumieniu art. 169 § 4 k.p.c. należy do sądu orzekającego i może być podważona w wyniku kontroli instancyjnej tylko wtedy, gdy jest całkiem dowolna, oderwana od okoliczności sprawy albo rażąco naruszająca zasady słuszności lub rozsądku. (postanowienie Sądu Najwyższego z 8 listopada 2019 r., IV CZ 79/19 (OSNC 2020, nr 6, poz.
53. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie przyjmuje, że Sąd Okręgowy należycie i przekonująco uzasadnił stanowisko, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić o wyjątkowym wypadku w rozumieniu art. 169 § 4 k.p.c., wobec czego przywrócenie wnioskodawcy terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było niedopuszczalne. W szczególności wymowny jest argument o sprzeczności między twierdzeniem wnioskodawcy o priorytetowym dla niego charakterze niniejszej sprawy, a jego pozbawionym należytej dbałości o własną sprawę zachowaniem w postaci braku zainteresowania sprawą w sytuacji, w której nie był on informowany przez pełnomocnika o toku postępowania.Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[a.ł]