Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 1/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee despite denied cost exemption. Appeal fee not paid; cost exemption denied due to financial means. Court upholds dismissal of appeal. Appeal fee not paid; cost exemption denied due to financial means. Court upholds dismissal of appeal.

Numero d'incarto III CZ 1/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. The appellate court had rejected the cassation complaint for non-payment of the fee and denied the request for exemption from court costs based on the plaintiff's financial assets. The Supreme Court ruled that since the plaintiff possessed sufficient funds to pay the fee, the denial of the cost exemption was correct, and the subsequent dismissal of the appeal was legally justified.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A request for exemption from court costs is granted only if the party cannot pay without harming necessary living standards; failure to pay the fee when funds exist justifies the dismissal of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
court costs exemption cassation appeal fee financial means assessment non-payment of fees supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 ust. 1 u.k.s.c.
Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 1 u.k.s.c. zwolnienie od kosztów sądowych osoby fizycznej jest uzasadnione tylko wtedy, gdy wykaże ona, w sposób prawem przewidziany, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Art. 373 k.p.c.
Wobec tego Sąd Apelacyjny na postawie art. 373 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił to zażalenie, a na podstawie art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
odrzucił to zażalenie, a na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. odrzucił skargę kasacyjną jako nieopłaconą w terminie, który upłynął w dniu 14 października 2015 r.
Art. 380 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnik powódki wniósł na podstawie art. 380 k.p.c. o poddanie kontroli także niezaskarżalnego postanowienia z dnia 1 października 2015 r.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c., także postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, konieczne jest w pierwszej kolejności odniesienie się do tego postanowienia.Wydając w dniu 1 października 2015 r.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 3986 § 2 k.p.c
odrzucił to zażalenie, a na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 380 k.p.c
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnik powódki wniósł na podstawie art. 380 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 1/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa A. B.‎przeciwko P. sp. z o.o. w W.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2016 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 10 listopada 2015 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 22 maja 2015 r. oraz odrzucił zażalenie powódki na postanowienie tego Sądu z dnia 1 października 2015 r. oddalające jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.Sąd Apelacyjny wskazał, że pełnomocnik powódki wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, który został oddalony postanowieniem z dnia 1 października 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi powódki w dniu 7 października 2015 r.

Opłata od skargi kasacyjnej nie została uiszczona, natomiast pełnomocnik powódki wniósł zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów, chociaż jest ono niezaskarżalne. Wobec tego Sąd Apelacyjny na postawie art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił to zażalenie, a na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. odrzucił skargę kasacyjną jako nieopłaconą w terminie, który upłynął w dniu 14 października 2015 r. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnik powódki wniósł na podstawie art. 380 k.p.c. o poddanie kontroli także niezaskarżalnego postanowienia z dnia 1 października 2015 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, uznanie go za bezzasadne i w konsekwencji uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z uwagi na to, że przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej było jej nieopłacenie, mimo oddalenia wniosku powódki o zwolnienie od kosztów sądowych, a powódka w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniosła o poddanie kontroli Sądu Najwyższego, na podstawie art. 380 w zw. z art. 39821 k.p.c., także postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, konieczne jest w pierwszej kolejności odniesienie się do tego postanowienia.Wydając w dniu 1 października 2015 r. postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie powódki od kosztów sądowych Sąd Apelacyjny wskazał, że z oświadczenia powódki o jej stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach oraz z załączonych do sprawy dokumentów wynika, iż powódka, pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym z synem, pracuje jako pielęgniarka i zarabia 2 382,77 zł miesięcznie, dodatkowo prowadzi też działalność gospodarczą, z której od stycznia do lipca 2015 r. uzyskała dochód w kwocie 2 773,07 zł.

W 2014 r. osiągnęła przychód 82 587,65 zł i dochód 42 867,52 zł. Posiada udział ½ we współwłasności mieszkania spółdzielczego wartości około 150 000 zł oraz jest właścicielką dwóch mieszkań, jednego obciążonego kredytem w wysokości 79 219,93 franków szwajcarskich, który spłaca. Ponosi koszty utrzymania mieszkań w wysokości około 1000 zł. miesięcznie. Powódka nabyła spadek po J. B., w skład którego wszedł między innymi udział w środkach pieniężnych. Z tego tytułu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na jej konto bankowe wpłynęła kwota 187 598,86 zł, a w dniu 12 sierpnia 2015 r. kwota 4 547,44 zł od PKO z tytułu „odkupienia JU”.Na podstawie tych ustaleń Sąd Apelacyjny uznał, że powódka była w stanie, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i syna, uiścić opłatę od skargi kasacyjnej, która wynosi 5 463 zł.

Posiadała bowiem na to środki pieniężne na koncie bankowym przekazane jej z tytułu udziału w spadku niecałe trzy tygodnie przed wniesieniem skargi kasacyjnej i pozostające do jej swobodnej dyspozycji.Powyższe stanowisko Sądu Apelacyjnego, skutkujące oddaleniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, należy uznać za trafne. Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 1 u.k.s.c. zwolnienie od kosztów sądowych osoby fizycznej jest uzasadnione tylko wtedy, gdy wykaże ona, w sposób prawem przewidziany, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Bez wątpienia powódka tego nie wykazała, a z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika jednoznacznie, że trzy tygodnie przed wniesieniem skargi kasacyjnej posiadała na koncie bankowym środki pozwalające na pokrycie opłaty od skargi, a zatem mogła- przewidując celowość wniesienie skargi kasacyjnej - zachować część tych środków na pokrycie należnej opłaty. Ponieważ postanowienie Sądu Apelacyjnego oddalające wniosek powódki o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej było prawidłowe, powódka miała obowiązek uiszczenia opłaty zgodnie z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. w terminie tygodniowym od dnia doręczenia jej pełnomocnikowi odpisu postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2014 r.

V CZ 83/13 i z dnia 12 lutego 2014 r. IV CZ 113/13, nie publ.). Bezskuteczny upływ tego terminu nakładał na Sąd drugiej instancji obowiązek odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej należało uznać za uzasadnione, co prowadziło do oddalenia zażalenia na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. kc db