Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 1/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for divorce property division due to late correction of value below statutory threshold.

Numero d'incarto III CZ 1/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of her cassation complaint regarding the division of marital property. The appellant argued that the value of the disputed subject matter was incorrectly stated and should have been corrected to a higher amount in a subsequent letter. The court ruled that corrections made after the filing of the cassation complaint are inadmissible and that the appellant failed to demonstrate an obvious error justifying a late amendment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 5191 § 2 k.p.c.; art. 3941 § 1 k.p.c.; The correction of the value of the subject matter of a cassation complaint filed after the deadline is inadmissible, and a late amendment is not justified unless the error is obvious.

Parole chiave

Generato dall'IA
marital property division cassation appeal admissibility value of subject matter statutory threshold late correction inadmissible obvious error standard procedural deadline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 5191 § 2 k.p.c.
dopuszczalności skargi określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c.
podstaw (art. 3941 § 1 w związku z art.
art. 385 k.p.c.
3941 § 1 w związku z art. 385 i art.
art. 397 § 3 k.p.c.
385 i art. 397 § 3 k.p.c.).
art. 5191 § 2 k.p.c
dopuszczalności skargi określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 397 § 3 k.p.c
385 i art. 397 § 3 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 1/06

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku R. S.

przy uczestnictwie D. S.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 stycznia 2006 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 22 września 2005 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2005 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawczyni R. S. od postanowienia tego Sądu z dnia 2

czerwca 2005 r. oddalającego jej kasację od postanowienia Sądu pierwszej

instancji zapadłego w sprawie o podział majątku wspólnego. Odrzucając skargę

Sąd

wskazał,

że

wartość

przedmiotu

zaskarżenia

określona

przez

wnioskodawczynię wynosi 142.012 zł, a więc nie sięga kwotowego progu

dopuszczalności skargi określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni podnosi, że określona

w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia podana została omyłkowo,

a pomyłka ta została sprostowania pismem z dnia 4 października 2005 r.

i określono ją na kwotę 196.146 zł. Na wystąpienie pomyłki wskazywała przy tym

jednoznacznie okoliczność, że zaskarżono postanowienie Sądu drugiej instancji

w całości, w wartość przedmiotu zaskarżenia określona w apelacji (która została

w całości oddalona) wynosiła właśnie 196.146 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawach o podział majątku wspólnego przesłanką dopuszczalności

kasacji jest określona ustawowo minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia (art.

5191 § 2 k.p.c.). Dokonując określenia tej wartości wnoszący skargę kasacyjną

powinien zatem zachować szczególną staranność. Za niedopuszczalne należy

uznać dokonywanie w późniejszym terminie poprawek. W okolicznościach

konkretnej sprawy należy także zauważyć, że ewentualna pomyłka, na którą

powołuje się wnioskodawczyni, nie miała charakteru oczywistego. Z treści skargi

kasacyjnej wynika bowiem, że skarżąca kwestionuje jedynie niezaliczenie przez

Sądy orzekające do majątku wspólnego jednego składnika, tzn. mieszkania,

którego wartość określona została na kwotę wskazaną w skardze kasacyjnej jako

wartość przedmiotu zaskarżenia.

Z tych względów zażalenie należało oddalić jako pozbawione uzasadnionych

podstaw (art. 3941 § 1 w związku z art. 385 i art. 397 § 3 k.p.c.).