Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 94/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for interpretation of 'adequate public access' as a matter for lower courts.

Numero d'incarto III CSK 94/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by L.P. against the District Court's refusal to establish a necessary path. The appellant argued that the Supreme Court should interpret the statutory concept of 'adequate public access' under Article 145 of the Civil Code regarding specific economic needs. The Court ruled that interpreting undefined legal terms and general clauses belongs to the jurisdiction of the courts of first instance, not the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 145 § 1 k.c.: The Supreme Court cannot interpret undefined statutory terms or general clauses as a ground for cassation, as such interpretation is the exclusive competence of the courts of first instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal interpretation of law adequate public access necessary path jurisdiction of courts undefined legal terms civil procedure code diritto di passo necessario

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
wniosła skargę kasacyjną, wskazując na przyczynę kasacyjną wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przyczyną kasacyjną wskazaną przez skarżącą jest potrzeba wykładni ustawowego pojęcia „odpowiedni dostęp do drogi publicznej” (art.
Art. 145 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
wniosła skargę kasacyjną, wskazując na przyczynę kasacyjną wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przyczyną kasacyjną wskazaną przez skarżącą jest potrzeba wykładni ustawowego pojęcia „odpowiedni dostęp do drogi publicznej” (art.
art. 145 § 1 k.c
art. 3989 § 2 k.p.c
331).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CKN 254/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2003 r., IV CKN 254/01, „Izba Cywilna” 2004, nr 5, s.
III SK 22/08
Cassation appeal dismissed; interpretation of vague legal terms cannot replace abstract statutory formulas with exhaustive factual descriptions.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 94/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E.A., M.A., T.K., U.K., S.K. i W.P.‎przy uczestnictwie W.A., Gminy M., i […]o ustanowienie drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki L.P. od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt III Ca […]/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 marca 2015 r.Uczestniczka L.P. wniosła skargę kasacyjną, wskazując na przyczynę kasacyjną wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przyczyną kasacyjną wskazaną przez skarżącą jest potrzeba wykładni ustawowego pojęcia „odpowiedni dostęp do drogi publicznej” (art. 145 § 1 k.c.) przez ustalenie „czy taki dostęp ma być wystarczający dla zaspokajania społeczno-gospodarczych potrzeb nieruchomości własnej”.

Skarga zmierza zatem do tego, aby Sąd Najwyższy objaśnił niedookreślony zwrot ustawowy przez jego opis odniesiony do konkretnego stanu faktycznego występującego w sporze. Sąd Najwyższy niejednokrotnie już wyjaśniał, że wykładnia pojęć nieostrych oraz klauzul generalnych należy do sądów meriti, a potrzeba tej wykładni jako przyczyny kasacyjnej nie może być utożsamiana z weryfikacją oceny dokonywanej przez te sądy. Sąd Najwyższy nie może także „zastępować” klauzul i zwrotów niedookreślonych opisem sytuacji wyczerpujących te klauzule i zwroty (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2003 r., IV CKN 254/01, „Izba Cywilna” 2004, nr 5, s. 54, lub z dnia 5 listopada 2008 r., III SK 22/08, OSNP 2009, nr 23-24, poz. 331).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw ał