Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 66/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to failure to serve notice and lack of legal argumentation.

Numero d'incarto III CSK 66/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the applicant failed to meet procedural requirements for filing. Although a request for the reasoned decision was submitted within the deadline, it was sent by the father's lawyer rather than the applicant's own counsel, violating service rules. Furthermore, the appeal lacked specific legal arguments justifying the interpretation of civil code provisions, failing to establish a valid ground for review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 387 § 1 i 3 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the reasoned decision was not effectively served by the appellant's own representative within the statutory period or if the appeal fails to substantiate the legal question requiring Supreme Court interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility service of reasoned decision procedural requirements legal argumentation standard representation by counsel

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3985 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się w terminie dwóch
Art. 387 § 1 i 3 k.p.c.
złożenia przez stronę skarżącą wniosku o doręczenie (art. 387 § 1 i 3 k.p.c.).
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 3986 § 2 k.p.c.
z art. 3986 § 2 k.p.c.) (por.
Art. 510 § 1 k.p.c.
(art. 510 § 1 k.p.c. a contrario).
art. 3985 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
z art. 3986 § 2 k.p.c.) (por.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 510 § 1 k.p.c
(art. 510 § 1 k.p.c. a contrario).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 45/96 – OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254
I PKN 45/96 – OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 66/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Grzelka

w sprawie z wniosku H. S.

przy uczestnictwie K. K.

o ustanowienie służebności drogi koniecznej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 6 lipca 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się w terminie dwóch

miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.

Warunkiem

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

jest

skuteczne

doręczenie

orzeczenia wraz z uzasadnieniem, skuteczność ta zaś wymaga uprzedniego

złożenia przez stronę skarżącą wniosku o doręczenie (art. 387 § 1 i 3 k.p.c.).

W

rozpoznawanej

sprawie

wnioskodawczyni

(nazywana

mylnie

w postępowaniu apelacyjnym uczestniczką postępowania) została pouczona po

ogłoszeniu zaskarżonego postanowienia o sposobie i terminie zaskarżenia, w tym

– o konieczności zażądania w terminie tygodniowym, tj. do dnia 13 lipca 2006 r.,

doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem (k – 192). We wskazanym terminie został

nadany na poczcie adresowany do Sądu Okręgowego w N. wniosek o nadesłanie

odpisu wyroku (powinno być „postanowienia”) wraz z uzasadnieniem, ale wniosek

ten

pochodził

od

pełnomocnika

procesowego

reprezentującego

ojca

wnioskodawczyni A. K., a nie od pełnomocnika występującego w imieniu

wnioskodawczyni. W tej sytuacji, wobec niezachowania wymogów przewidzianych

w art. 3985 § 1 k.p.c. w zw. z art. 387 § 1 i 3 k.p.c., skarżąca nie była uprawniona

do wniesienia skargi kasacyjnej i skarga ta jako niedopuszczalna podlegała

odrzuceniu (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.) (por. postanowienie SN z dnia

11 grudnia 1996 r. I PKN 45/96 – OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254). Niezależnie

od powyższego należy stwierdzić, że skarżąca nie sprostała wymaganiu

przedstawienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznawania i jego

uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Wymaganiu temu nie czyni zadość ogólne

wskazanie, że zachodzi konieczność rozstrzygnięcia kwestii prawnej dotyczącej

wykładni art. 145 § 1 i 2 k.c. ponieważ istnieje wątpliwość, czy Sąd Okręgowy w

zaskarżonym postanowieniu dokonał prawidłowej interpretacji dyspozycji zawartych

w art. 145 § 1 i 2 k.c. Bez przytoczenia konkretnych argumentów mających

usprawiedliwiać istnienie określonych wątpliwości co do wykładni norm prawnych

przewidzianych w w/w przepisach i bez ich uzasadnienia nie sposób dociec w czym

by się miała wyrażać ewentualna kwestia prawna, względnie potrzeba dokonania

przez Sąd Najwyższy wykładni wymienionych przepisów przez co nie sposób

uznać, że skarżąca spełniła warunek określony w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Mogłoby to stanowić samodzielną podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 398 6

§ 2 k.p.c.). Na marginesie wypada zauważyć, że po przeniesieniu na rzecz córki

własności działki nr 56/2 poprzedni właściciel A. K. nie tylko stracił status

wnioskodawcy lecz przestał być w ogóle uczestnikiem niniejszego postępowania

(art. 510 § 1 k.p.c. a contrario).