Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 57/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoned request to admit the appeal under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 57/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant failed to include a reasoned request to admit the appeal to consideration. Although the appellant cited legal grounds, the court found this insufficient as the law requires a specific argument explaining why the appeal should be admitted based on public law circumstances. Consequently, the appeal was rejected ab initio as inadmissible due to this procedural defect.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it lacks a reasoned request to admit it to consideration, which must specify public law circumstances and arguments distinguishing the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admission request procedural defect Civil Procedure Code inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 227 k.p.c.
wadliwe, bowiem Sąd drugiej instancji nie może naruszyć art. 227 k.p.c. przez - jak
Art. 232 k.p.c.
użytek niniejszego procesu”, ani też nie może naruszyć art. 232 k.p.c. przez
Art. 398 § 1 pkt 3 k.p.c.
nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3
Art. 3986 § 2 k.p.c.
należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).
art. 227 k.p.c
wadliwe, bowiem Sąd drugiej instancji nie może naruszyć art. 227 k.p.c.
art. 232 k.p.c
użytek niniejszego procesu”, ani też nie może naruszyć art. 232 k.p.c.
art. 415 k.c
skargi kasacyjnej do rozpoznania prawidłowe bowiem zastosowanie art. 415 k.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 57/08

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa J. A.

przeciwko Gminie C.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego Z dnia 17 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna, którą wniósł zawodowy pełnomocnik, pomijając okoliczność,

że uzasadnienie podstawy naruszenia prawa procesowego (art. 227 i 232 k.p.c.) jest

wadliwe, bowiem Sąd drugiej instancji nie może naruszyć art. 227 k.p.c. przez - jak

podał skarżący – „przyjęcie, iż opinia biegłego jest opracowana przez niego tylko na

użytek niniejszego procesu”, ani też nie może naruszyć art. 232 k.p.c. przez

„nieuwzględnienie wniosku skarżącego o dopuszczenie dowodu” – przede wszystkim

nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c. Brak bowiem w skardze uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.

Wprawdzie autor skargi kasacyjnej zawarł w jej treści stwierdzenie „wnoszę o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania prawidłowe bowiem zastosowanie art. 415 k.c. w

ustalonym stanie faktycznym [....] wymaga wykładni obowiązujących przepisów, co

stanowi szkodę dla właściciela nieruchomości...”, to jednak jest to tylko pozór

wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Podobnie ocenić należało

gołosłowne twierdzenie, że „w sprawie występują zasadnicze zagadnienia prawne”. W

przypadku gdy skarżący twierdzi, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

obciąża go obowiązek sformułowaniu tego zagadnienia i wskazania argumentów, które

prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja

2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11).

Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienie jest spełniony tylko wówczas, gdy skarżący wskaże na

występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, a zatem

określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku

wypełnionego wskazaną treścią oraz brak jego uzasadnienia stanowi istotną wadę,

której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w

związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie

prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w

odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności

uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie

przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art.

3983 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać tylko na odwołaniu się do powołanych podstaw,

na których oparta została skarga. Odwołanie się do podstaw kasacyjnych nie wypełnia

obowiązku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Byłoby

to bowiem zbędnym powielaniem argumentów wskazanych w uzasadnieniu podstaw

kasacyjnych, służących wykazaniu ich zasadności.

Skoro więc skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 398 6 § 2 k.p.c.

należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).