Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 51/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding psychiatric hospitalization and divorce proceedings.

Numero d'incarto III CSK 51/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a patient seeking involuntary psychiatric hospitalization. The appellant argued that a pending divorce proceeding regarding marital infidelity created a significant legal issue requiring a preliminary ruling on the psychiatric diagnosis. The court rejected this claim, noting the appellant failed to demonstrate that the legal question was novel, substantial, or capable of generating divergent judicial interpretations. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue of novelty and importance that could lead to divergent judicial interpretations, and the issue must have a direct connection to the facts and legal basis of the contested decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue divergent judicial interpretations involuntary psychiatric hospitalization preliminary legal question Code of Civil Procedure marital infidelity proceedings collocamento in una casa di salute o di custodia

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Realizacji powyższej funkcji służy uregulowana w art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
W skardze nie przedstawiono również przyczyn, dla których tak partykularny problem mógłby stanowić zagadnienie o odpowiednio ogólnym i doniosłym charakterze.W związku z powyższym jedynie obiter dictum wypada przypomnieć, że art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 365 k.p.c.
Art. 366 k.p.c.
Art. 29 of the Act on Mental Health Protection
Kwestia istnienia zespołu urojeniowego z kręgu zdrady małżeńskiej, badana pod kątem podstaw zastosowania art. 29 ustawy z dnia 19 czerwca 1994 r.
art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze nie przedstawiono również przyczyn, dla których tak partykularny problem mógłby stanowić zagadnienie o odpowiednio ogólnym i doniosłym charakterze.W związku z powyższym jedynie obiter dictum wypada przypomnieć, że art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Realizacji powyższej funkcji służy uregulowana w art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 51/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z wniosku A. L., A. L. i G. L.‎przy uczestnictwie L. L.‎o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lutego 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt XI 1Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestniczka L. L. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K., oddalającego apelację skarżącej od postanowienia w przedmiocie potrzeby przyjęcia uczestniczki do szpitala psychiatrycznego, bez jej zgody.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna to nadzwyczajny środek zaskarżenia o celu przede wszystkim publicznoprawnym. Celem tym jest zapewnienie jednolitości orzecznictwa oraz spójności i prawidłowości wykładni prawa. Realizacji powyższej funkcji służy uregulowana w art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. instytucja przedsądu.

Stosownie do ww. przepisów Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Podejmowanie odrębnej decyzji w przedmiocie przyjęcia skargi do rozpoznania ma również na celu realizację zasady szybkości postępowania oraz pozwala zaakcentować wysoce sformalizowany charakter postępowania przed Sądem Najwyższym, o czym świadczą określone wymagania konstrukcyjne skargi kasacyjnej.Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa przywołanie tej przesłanki wymaga poprawnego zidentyfikowania problemu, w tym odniesienia go do konkretnych przepisów. Konieczne jest także przedstawienie argumentów prowadzących do rozbieżnych ocen danego zagadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01). Podniesiony problem musi również charakteryzować się nowością; zagadnienie, które było już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, co do zasady traci ten walor (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 marca 2012 r., II PK 294/11).

Istotność problemu prawnego wyraża się natomiast w tym, że ma on znaczenie precedensowe dla rozstrzygania podobnych spraw lub rozwoju jurysprudencji (postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2012 r., I CSK 496/11).Tylko we wskazanych wyżej okolicznościach może być realizowana publicznoprawna funkcja skargi kasacyjnej. Jednocześnie przedstawiony Sądowi Najwyższemu problem musi mieć konkretny związek z rozstrzygnięciem danej sprawy, to jest z zarzutami skargi oraz podstawą prawną i faktyczną zaskarżonego wyroku (postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13).

Przyjęcie skargi do rozpoznania ma bowiem na celu zarówno realizację interesu publicznego jak i ochronę praw prywatnych.Zdaniem skarżącej w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, które sprowadza się do pytania, czy w kontekście toczącego się postępowania rozwodowego, w którym strona uzasadnia swoje stanowisko procesowe faktem dopuszczenia się przez małżonka zdrady małżeńskiej, ustalenie istnienia bądź nieistnienia tej okoliczności stanowi zagadnienie prejudycjalne w rozumieniu art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w stosunku do postępowania o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym bez zgody, w ramach którego podstawą orzeczenia miałoby być stwierdzenie występowania u uczestniczki choroby psychicznej - zespołu urojeniowego pod postacią urojeń zdrady małżeńskiej.Skarżąca nie przedstawiła argumentacji świadczącej o tym, że tak sformułowany problem prawny rzeczywiście istnieje, a tym bardziej, że jest on nowy oraz istotny w przedstawionym na wstępie rozumieniu.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ograniczono się do wskazania, że w toku postępowania rozwodowego uczestniczka przedstawiła twierdzenia co do dopuszczenia się przez jej małżonka zdrady oraz podkreślenia, że w toku postępowania ustalono, iż cierpi ona na zespół urojeniowy pod postacią urojeń zdrady małżeńskiej. Skarżąca nie wyjaśniła w szczególności, czy na postawione przez nią pytanie można udzielić rozbieżnych odpowiedzi, za którymi przemawiać będą należyte racje. W skardze nie przedstawiono również przyczyn, dla których tak partykularny problem mógłby stanowić zagadnienie o odpowiednio ogólnym i doniosłym charakterze.W związku z powyższym jedynie obiter dictum wypada przypomnieć, że art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. znajduje zastosowanie wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego.

Chodzi tu o zależność o charakterze prawnym; częściowo wspólna podstawa faktyczna różnych postępowań cywilnych nie uzasadnia obligatoryjnego zawieszenia postępowania w jednej ze spraw, gdyż moc wiążąca orzeczeń sądowych jest unormowana w art. 365 i 366 k.p.c., a zawarte w nich przepisy zasadniczo nie powodują związania sądu ustaleniami faktycznymi poczynionymi w innej sprawie. Kwestia istnienia zespołu urojeniowego z kręgu zdrady małżeńskiej, badana pod kątem podstaw zastosowania art. 29 ustawy z dnia 19 czerwca 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t.j.

Dz.U.2020.685), nie może być przy tym utożsamiana z ustalaniem w postępowaniu rozwodowym, czy rzeczywiście doszło do zdrady małżeńskiej - na co zwrócił uwagę Sąd Okręgowy, wskazując na wystąpienie w tym punkcie swoistego nieporozumienia semantycznego.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy uznał, że z motywów skargi kasacyjnej nie wynika, by zachodziły przyczyny określone w art. 3989 § 1 k.p.c., co uzasadniało odmowę przyjęcia tej skargi do rozpoznania.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. jw